Πρέπει να ήταν το 2013 όταν ο γράφων έκανε για πρώτη φορά χρήση internet σε πτήση, κάπου στις ΗΠΑ. Ταχύτητες επιπέδου dial-up (για να θυμούνται οι παλιοί) αλλά ήταν πρωτόγνωρο να μπορείς να διαβάζεις email και ειδήσεις ενώ είσαι 11 χιλιόμετρα πάνω από την επιφάνεια της γης. Σταδιακά αυτό εξελίχθηκε, και έφτασε να είναι μία παροχή περίπου δεδομένη, με τους φυσικούς περιορισμούς που είχε εξ αρχής.

Όλα άλλαξαν τον Φεβρουάριο του 2024, όταν η πτήση HA70 της Hawaiian Airlines από την Honolulu της Χαβάης προς το Long Beach της Καλιφόρνια έδωσε για πρώτη φορά γρήγορο δωρεάν internet βασισμένο στην τεχνολογία της Starlink. Δυόμισι χρόνια μετά, ο ρυθμός με τον οποίο εγκαθίσταται αυτό το σύστημα σε αεροσκάφη και η εμπειρία χρήσης λένε μόνο τα εξής: τίποτε δεν μπορεί να το σταματήσει, και κανείς δεν θα κοιτάξει πίσω.

Διαβάστε σε αυτό το άρθρο:

• Πώς ήταν στην αρχή το in-flight internet και πώς εξελίχθηκε

• Τι είναι το Starlink και γιατί είναι πολύ καλύτερο από τα άλλα

• Ποιες εταιρείες το έχουν ήδη, ποιες το εγκαθιστούν τώρα, και

  ποιες θα το εγκαταστήσουν προσεχώς

• Γιατί ξεκίνησε δωρεάν, και γιατί (μάλλον) δεν θα είναι σε λίγο

• Δύο πρόσφατες προσωπικές εμπειρίες σε πτήσεις με Starlink

• Η χρησιμότητα του in-flight internet

Internet, ψηλά στον ουρανό

Οι πρώτες ημέρες του in-flight internet θύμιζαν λίγο τις παλιές εποχές των dial-up συνδέσεων. Η πρώτη τεχνολογία που αναπτύχθηκε εμπορικά στις ΗΠΑ ήταν με σταθμούς εδάφους και κεραίες στην “κοιλιά” των αεροσκαφών, και οι συνδέσεις ίσα που αρκούσαν για να δει κανείς τα emails του. Ο περιορισμός ήταν στο ότι αυτό δούλευε μόνο σε πτήσεις πάνω από έδαφος, γι’ αυτό και μπόρεσε να γίνει στις ΗΠΑ. Οποιοδήποτε δρομολόγιο πέταγε επάνω από τη θάλασσα, δεν μπορούσε να το έχει.

Η δορυφορική τεχνολογία ήρθε σχετικά γρήγορα, ώστε να μπορέσει να καλύψει με κάποια επάρκεια τις μεγάλες πτήσεις. Η ποιότητα είναι μάλλον μέτρια, ενίοτε όμως επιτρέπει μέχρι και ανεκτό video streaming, έχει όμως πολλά προβλήματα: δεν είναι πολύ σταθερή, έχει μεγάλο latency (υστέρηση στην αποστολή και λήψη δεδομένων) και είναι επιπλέον αρκετά ακριβή στη χρήση.

Και εγένετο Starlink

Η εταιρεία SpaceX του Elon Musk άρχισε να παρέχει το δορυφορικό internet Starlink σε επίγειους συνδρομητές το 2020, και έχει σημειώσει ήδη τεράστια επιτυχία διότι κατάφερε να δώσει γρήγορες ταχύτητες σε λογική τιμή σε μέρη όπου δεν υπήρχε ποτέ περίπτωση να φτάσει οπτική ίνα ή έστω ένα αξιοπρεπές κλασικό δίκτυο.

Η επιτυχία είναι πίσω από την τεχνολογία του: χιλιάδες μικροί δορυφόροι σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη (Low Earth Orbit), σε αντίθεση με τους κλασικούς δορυφόρους επικοινωνιών που βρίσκονται σε πολύ μεγαλύτερο ύψος (γεωστατική τροχιά). Επειδή οι δορυφόροι αυτοί είναι πιο κοντά στη Γη, το σήμα ταξιδεύει σε μικρότερη απόσταση και αυτό μεταφράζεται σε πολύ χαμηλότερη υστέρηση (latency) και πολύ υψηλότερες ταχύτητες.

Ήταν απλώς θέμα χρόνου να το δούμε στις εμπορικές πτήσεις, και αυτό που βλέπουμε σήμερα ξεπερνάει κάθε προσδοκία.

Starlink, ψηλά στον ουρανό

Μετά την πρώτη εμπορική πτήση με Starlink τον Φεβρουάριο του 2024, ο ρυθμός με τον οποίο αυτό επεκτάθηκε σε πολλές εταιρείες είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακός. Σε αυτό βοήθησαν δύο λόγοι:

→ Ο πρώτος είναι ότι η υλοποίηση του Starlink σε ένα αεροσκάφος είναι πολύ πιο εύκολη και γρήγορη από ό,τι ήταν οι παραδοσιακές δορυφορικές υλοποιήσεις. Διαβάσαμε κάπου ότι μπορεί να εγκατασταθεί εντός μερικών ωρών, πχ κατά τη διάρκεια ενός τυπικού νυκτερινού ελέγχου ενός αεροσκάφους για μικροεπισκευές.

→ Ο δεύτερος είναι ότι, μέχρι σήμερα, η Starlink απαίτησε να παρέχεται η υπηρεσία δωρεάν στους επιβάτες, χωρίς χρεώσεις, “εκπαιδεύοντας” έτσι το επιβατικό κοινό σε κάτι που θα το θεωρεί δεδομένο. Μπορεί ένας ταξιδιώτης αναψυχής να μην νοιάζεται τόσο, όμως ένας business traveller θα έχει ένα κίνητρο για να επιλέξει την εταιρεία που του προσφέρει κάτι τόσο γρήγορο όσο αυτό στο γραφείο του.

Πού το συναντάμε όμως σήμερα το Starlink;

Εταιρείες που έχουν ήδη ή βάζουν τώρα

Στην Ευρώπη το συναντά κανείς σε όλα τα Airbus A220 της Air Baltic, και στα πιο πολλά αεροσκάφη Airbus A220 και Embrarer E190 της Air France, όπως και σε πολλά από τα μεγάλα αεροσκάφη της γαλλικής εταιρείας. Επιπλέον, η Virgin Atlantic το εγκαθιστά ήδη με γοργούς ρυθμούς.

Στις ΗΠΑ η Hawaiian Airlines το έχει εγκαταστήσει σε όλο τον στόλο της, ενώ η United Airlines προχωράει επίσης γρήγορα και σταθερά.

Στον υπόλοιπο κόσμο πρωτοπορεί η Qatar Airways με πάνω από 60% του στόλου της να το έχει ήδη, ενώ εξίσου καλά προχωράει και η Emirates.

Εταιρείες που ανακοίνωσαν ότι θα βάλουν

Από τον ευρωπαϊκό χώρο η πλέον πρόσφατη ανακοίνωση ήρθε από το Lufthansa Group, και θα εγκατασταθεί σε όλα τα αεροσκάφη όλων των εταιρειών του ομίλου -Lufthansa, Swiss, Austrian, Brussels, Air Dolomiti, Eurowings, Discover- μέχρι το 2029. Το IAG Group -British, Aer Lingus, Iberia, Vueling- ανακοίνωσε επίσης ότι ξεκινά εντός του 2026.

Από τις ευρωπαϊκές low cost, η Wizz Air ανακοίνωσε την εγκατάσταση και διάθεση της υπηρεσίας, χωρίς όμως να ανακοινώσει εάν θα το χρεώνει, και αυτό σήκωσε αρκετή συζήτηση ως προς το αν θα παραμείνει δωρεάν η χρήση, δεδομένου του τρόπου με τον οποίο λειτουργούν οι εταιρείες αυτές.

Στην άλλη όχθη του Ατλαντικού, το Starlink θα ξεκινήσει να υλοποιείται σύντομα στις American Airlines, Southwest Airlines και Alaska Airlines.

Εταιρείες που δεν θα το βάλουν ή δεν έχουν πει κάτι

Η Delta Airlines έχει υπογράψει συμφωνία με την ανταγωνίστρια Amazon Leo, με ίδια τεχνολογία δορυφόρων χαμηλής τροχιάς, η οποία σύντομα (λέει ότι) θα ξεκινήσει δοκιμές και του χρόνου την εμπορική λειτουργία.

Οι Ryanair και easyJet αρνήθηκαν επίσης, προβάλλοντας λόγους όπως ότι είναι μη βιώσιμο εμπορικά και αταίριαστο με το επιχειρηματικό μοντέλο τους, με τον “φασαρία” O’Leary να εμπλέκεται σε δημόσιo… ξεκατίνιασμα με τον Elon Musk.

Η KLM, αν και μέρος της Air France/KLM, δεν έχει ανακοινώσει κάτι για Starlink, και παραμένει σε κλασική δορυφορική λύση χαμηλότερων ταχυτήτων. Ομοίως η Turkish Airlines δεν έχει ακόμη ανακοινώσει τίποτε σχετικό, όπως και η δική μας Aegean Airlines.

Γιατί είναι (ακόμη) δωρεάν

Μέχρι πρόσφατα, η SpaceX έθετε ως προϋπόθεση για τη χρήση της υπηρεσίας να μη χρεώνουν οι αεροπορικές τους επιβάτες για το Starlink. Ο ίδιος ο Elon Musk, σε δηλώσεις του όταν σχολίαζε την προσέγγιση της Delta (με την οποία τελικά τα “έσπασαν”) ανέφερε ότι απαιτούσε να μην υπάρχει καμία πύλη σύνδεσης (portal), ώστε να μην παρεμβαίνει κάποιος ενδιάμεσος. Πρόσθεσε μάλιστα ότι η SpaceX θα δεχόταν ακόμη και συμφωνίες χαμηλότερου εσόδου με τις αεροπορικές, προκειμένου η υπηρεσία να παραμένει εύκολη στη χρήση και διαθέσιμη σε όλους τους επιβάτες, χωρίς εξαιρέσεις.

Πρόκειται για στρατηγική κατάκτησης της αγοράς, ενόψει και του επερχόμενου ανταγωνισμού από το Amazon Leo. Το δωρεάν γρήγορο in-flight internet γίνεται ένα ισχυρό ανταγωνιστικό όπλο μάρκετινγκ. Όσο περισσότερες αεροπορικές το υιοθετήσουν, τόσο πιο δύσκολο θα είναι για τις υπόλοιπες να μείνουν εκτός.

Τι αλλάζει: η περίπτωση Copa Airlines

Πρόσφατα η Copa Airlines του Παναμά έγινε η πρώτη αεροπορική που θα χρεώνει για πρόσβαση στο Starlink. Το πρώτο εξοπλισμένο αεροσκάφος (Boeing 737 MAX 9) πραγματοποίησε την πρώτη πτήση του στις 4 Ιουλίου 2026, με στόχο ολοκλήρωσης του στόλου το πρώτο τρίμηνο του 2027. Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωσή της, δωρεάν πρόσβαση θα έχουν μόνο οι επιβάτες σε business class, τα μέλη του προγράμματός της με επίπεδο Gold και άνω, αλλά και οι υφιστάμενοι συνδρομητές των υπηρεσιών Starlink Residential ή Starlink Roam. Όλοι οι υπόλοιποι επιβάτες θα πρέπει να αγοράσουν πρόσβαση μέσω της ίδιας της πύλης της Starlink εν πτήσει· η τιμή δεν έχει ακόμη δημοσιοποιηθεί.

Εδώ βλέπουμε τα εξής δύο ενδιαφέροντα στοιχεία:

• σύνδεση της δωρεάν πρόσβασης με υπάρχουσα συνδρομή επίγειου Starlink

• σύνδεση της δωρεάν πρόσβασης με κάποιο elite tier και με class of service

Το πρώτο δείχνει την λογική εξέλιξη των πραγμάτων: η SpaceX θα επιδιώξει να χρεώνει η ίδια την υπηρεσία, αντί για τις αεροπορικές, πολύ πιθανόν καλύπτοντας το κόστος εγκατάστασης και μειώνοντας το κόστος χρήσης, θα “σπονσοράρει” τους επίγειους συνδρομητές της, και θα κερδίζει από τους υπόλοιπους.

Το δεύτερο δείχνει ότι αφήνει χώρο στις αεροπορικές να “σπονσοράρουν” οι ίδιες την πελατεία τους μέσω των προγραμμάτων τακτικών επιβατών, προσφέροντας ακόμη έναν λόγο συμμετοχής και χρήσης του προγράμματος. Επιπλέον, η σύνδεση στο Starlink με χρήση του membership ουσιαστικά θα “κλειδώνει” ότι η πτήση θα πιστωθεί στο συγκεκριμένο πρόγραμμα και όχι σε άλλο.

Το κλειδί σε όλο αυτό είναι βέβαια οι επιδόσεις: σήμερα πληρώνει κανείς 20€ για in-flight internet σε μία υπερατλαντική πτήση και μπορεί να μην λειτουργεί στη μισή διαδρομή, ή να μην μπορεί να φορτώσει καν ένα email ή ένα Instagram reel. Όταν όμως θα είναι όπως στο σπίτι, το κόστος δικαιολογείται.

Starlink στην πράξη

Ο γράφων είχε την ευκαιρία να δοκιμάσει στην πράξη το Starlink σε δύο μεγάλες πτήσεις back-to-back: από το Λονδίνο στη Νέα Υόρκη στο Airbus A350-1000 της Virgin Atlantic, και από τη Νέα Υόρκη στην Αθήνα στο Boeing 777-300ER της Emirates.

Για την Virgin Atlantic χρειάστηκε να δώσω το membership, και αυτό ήταν. Ακολουθεί μία ευγενική υπενθύμιση να κάνει ο επιβάτης μικρές κλήσεις μόνο και να χρησιμοποιεί πάντα ακουστικά.

Η ταχύτητα σε διάφορες φάσεις, από πριν την αναχώρηση μέχρι εν πτήσει ήταν εντυπωσιακή:

Ό,τι δοκίμασα ήταν σαν να είμαι στο σπίτι μου: YouTube, Netflix, Cosmote TV (είδα μία ελληνική ταινία), μέχρι και σύνδεση στα της δουλειάς δοκίμασα και ήταν άψογο.

Η Emirates δεν ζητάει membership αλλά ένα email και τον αριθμό θέσης. Και σε αυτή οι ταχύτητες ήταν εξωπραγματικές:

Η υπηρεσία λειτουργεί gate-to-gate, δεν περιμένει κανείς να την ενεργοποιήσει το πλήρωμα, και απλώς ξεχνάς ότι είσαι σε αεροπλάνο.

Τα αναμενόμενα “παρατράγουδα”

Αυτά έχουν ήδη ξεκινήσει. Υπάρχουν πολλές αναφορές για επιβάτες σε πτήσεις με Starlink οι οποίοι κάνουν βιντεοκλήσεις ή συναντήσεις σε Teams, Zoom κλπ. όπου μιλάνε δυνατά για πολλή ώρα, ενώ άλλοι βλέπουν βίντεο χωρίς ακουστικά αγνοώντας τους γύρω τους.

Κάποιοι λένε: “μα δεν έχει νόημα να έχω τόσο γρήγορο internet στην πτήση αν δεν μπορώ να κάνω μία συνάντηση”. Κάποιοι άλλοι λένε “δεν με νοιάζει αν σε ενοχλώ, βάλε εσύ ακουστικά”. Και το πλήρωμα τρέχει να συμμαζέψει ενήλικους με παιδική συμπεριφορά…

Εάν πρέπει να μπει ένας “κόφτης”, αυτός πρέπει να είναι στις βιντεοκλήσεις. Τεχνικά είναι πολύ εύκολο να κοπούν αυτές βάσει πρωτοκόλλου επικοινωνίας, ώστε να φύγει η μία πηγή φασαρίας. Η επιβολή ακουστικών είναι λίγο πιο δύσκολη.

Γιατί το γρήγορο in-flight internet είναι χρήσιμο

Έχουμε διαβάσει και έχουμε ακούσει απόψεις εναντίον του in-flight internet, με κύριο επιχείρημα ότι είναι πηγή “παρατράγουδων” όπως αυτά που γράψαμε παραπάνω, όπως επίσης ότι “δεν χρειάζεται να έχεις ΚΑΙ ΕΚΕΙ internet, διάβασε καλύτερα ένα βιβλίο”. Στο πρώτο συμφωνούμε, στο δεύτερο αντιδρούμε στην επιβολή μίας διαφορετικής επιθυμίας.

Βρίσκουμε όμως το in-flight internet ιδιαίτερα χρήσιμο για τους εξής λόγους:

1. Μπορεί να είναι αρκετά παραγωγικός χρόνος για τους “επαγγελματίες του δρόμου”. Ακόμη και σε πτήσεις μίας ή δύο ωρών υπάρχει η δυνατότητα για δουλειά “λάντζας”: μερικά emails, μηνύματα, catch up σε θέματα, τέτοια πράγματα.

2. Μπορεί να είναι πηγή διασκέδασης για όποιον το επιθυμεί. Σε μικρές πτήσεις δεν υπάρχει σύστημα διασκέδασης, σε μεγάλες μπορεί να μην προσφέρει κάτι το αξιόλογο, οπότε ένα τάμπλετ ή κινητό προσφέρει streaming της ταινίας ή σειράς που θέλει ο επιβάτης, ή ακόμη και “λιώσιμο” στα σόσιαλ.

Κακά τα ψέμματα, ένα μεγάλο μέρος της καθημερινότητάς μας είναι άμεσα συνδεδεμένο με το internet. Εάν μπορεί να υπάρχει απρόσκοπτα και στις ώρες της πτήσης, γιατί όχι; Και τα επιχειρήματα περί αποχής από χαζή χρήση είναι μάλλον άκυρα, άλλωστε η αυτοπειθαρχία δεν αλλάζει με το περιβάλλον.

Επίλογος

Από τα δειλά πρώτα βήματα του in-flight internet μέχρι το σημερινό Starlink, η απόσταση καλύφθηκε σε ελάχιστα χρόνια -κάτι που άλλες τεχνολογίες χρειάστηκαν δεκαετίες να πετύχουν. Το αν το δωρεάν μοντέλο θα αντέξει ή αν η χρέωση θα γίνει ο κανόνας, μένει να το δούμε. Ένα είναι πάντως σίγουρο: κανείς δεν θέλει να γυρίσει πίσω στα χρόνια του “σαν το dial-up” στον αέρα.

Εσείς, έχετε ήδη πετάξει με Starlink; Σας ενδιαφέρει το internet ψηλά στον ουρανό;

Η γιγάντια αεροπορική εταιρεία που εδρεύει στο δεύτερο μεγαλύτερο Εμιράτο στην περιοχή του Περσικού Κόλπου έθεσε πολλά από τα σημερινά standards στην αεροπορική ταξιδιωτική βιομηχανία, κυρίως στο hard και στο soft product. Δεν είναι τυχαία μία από τις καλύτερες: προσφέρει πολύ υψηλό επίπεδο σε όλες τις θέσεις της, ειδικά στις premium, και αξίζει κάθε μίλι εξαργύρωσης παρά τις υψηλές χρεώσεις.

Στο άρθρο αυτό θα καλύψω την εμπειρία μου στην εξαιρετική business class του Boeing 777-300ER της Emirates, με την οποία επέστρεψα από τη Νέα Υόρκη απευθείας στο “Ελ. Βενιζέλος” της Αθήνας.

Πως έκλεισα την πτήση

Η Emirates έχει προχωρήσει σε συνεργασία με την Aegean Airlines και, εκτός από τις πτήσεις κοινού κωδικού (code share), μπορεί κανείς να εξαργυρώσει μίλια από το πρόγραμμα της κάθε εταιρείας σε πτήσεις της άλλης, όπως και να συγκεντρώσει μίλια εξαργύρωσης αντίστοιχα. Για τα μέλη του Miles+Bonus της Aegean υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον για εξαργυρώσεις. Θυμηθείτε το σχετικό μας άρθρο:

Για την συγκεκριμένη πτήση βρήκα διαθεσιμότητα μέσω του Miles+Bonus:

Οι φόροι είναι υψηλοί, σίγουρα όμως πιο προσιτοί σε σύγκριση με εξαργυρώσεις όπως πχ αυτής στην Upper Class της Virgin Atlantic ή των αφύσικα πανάκριβων του Lufthansa Group. Θυμηθείτε το σχετικό άρθρο μας για το τι “περνάει” στο κόστος κάθε εταιρεία και κάθε πρόγραμμα:

Έχοντας ταξιδέψει ξανά σε αυτή τη θέση στο αντίστροφο φρομολόγιο (ATH-EWR) είχα πλήρη γνώση της ποιότητας που θα συναντούσα, χωρίς φυσικά να ξεχνάω και την ευκολία της απευθείας μετάβασης στην Αθήνα χωρίς την ανάγκη στάσης.

Από τα Εμιράτα με αγάπη

Ο στόλος της Emirates απότελείται αποκλειστικά από δύο τύπους αεροσκαφών: το γιγάντιο Airbus A380-800 και το φοβερό αεροπορικό “εργαλείο” που ακούει στο όνομα Boeing 777-300ER (ER = Extended Range). Οι πτήσεις μεταξύ Ντουμπάϊ και Αθήνας γίνονται με αυτό, όπως και οι “fifth freedom” πτήσεις μεταξύ Αθήνας και Νέας Υόρκης Newark. Να θυμίσω εδώ ότι οι πτήσεις “fifth freedom” είναι αυτές για τις οποίες μία αεροπορική εταιρεία εμπορεύεται εισιτήρια μεταξύ αεροδρομίων τα οποία δεν είναι βάσεις της.

Ας δούμε λοιπόν τι είχε να προσφέρει η business class της Emirates σε μία αρκετά μεγάλη πτήση του δικτύου της.

Check In και Lounge

Το αεροδρόμιο Newark βρίσκεται στο New Jersey, δυτικά του Manhattan. Η μετάβαση είναι πολύ εύκολη με το τραίνο από τον σταθμό Penn Station στο κέντρο της Νέας Υόρκης, και με ένα δεύτερο τραίνο πηγαίνει κανείς στο terminal που τον αφορά. Οι πτήσεις της Emirates αναχωρούν από το Terminal B.

Πέρασα μία βόλτα από το check in counter απλώς για να πάρω την έντυπη κάρτα επιβίβασης, αν και την είχα ήδη στο κινητό από το online check in. Αμέσως μετά προχώρησα στο έλεγχο ασφαλείας, όπου ο/η υπάλληλος ελέγχει διαβατήριο και κάρτα επιβίβασης και ζητά να σκαναριστεί το πρόσωπο. Θα καταλάβετε παρακάτω γιατί, και αυτό πλέον είναι κανόνας και στο JFK και απ’ότι διαβάζω σε πολλά ακόμη αεροδρόμια των ΗΠΑ.

Δεν υπάρχει lounge της Emirates στο Newark, οπότε οι επιβάτες των premium θέσεων και οι έχοντες υψηλό elite status χρησιμοποιούν το lounge της SAS, το οποίο είναι μάλλον απλό και μάλλον αδιάφορο, με κάποιες απλώς επαρκείς επιλογές φαγητού και ποτών.

Λόγω κούρασης προτίμησα να λαγοκοιμηθώ στην πολυθρόνα μου, μέχρι να καλέσουν για επιβίβαση.

Και εδώ είναι το ωραίο: στην επιβίβαση δεν ζητείται η επίδειξη του boarding pass και του διαβατηρίου, αλλά γίνεται βιομετρική αναγνώριση με την φωτογραφία που έχει ληφθεί προηγουμένως στον έλεγχο ασφαλείας. Τόσο απλά, και γρήγορα.

Καμπίνα και θέση

Η Emirates επενδύει τεράστια χρηματικά ποσά στην ανακαίνιση (refurbishment) των αεροσκαφών της, και το Boeing 777-300ER με το οποίο ταξίδεψα ήταν από τα ανακαινισμένα. Οι θέσεις είναι σε διάταξη 1-2-1.

Η θέση είναι καταπληκτική από κάθε άποψη: ευρύχωρη, με μεγάλη οθόνη, με χώρο στο πλάϊ με ένα μικρό “μπαράκι” με νερά και σνακς, και με δύο τεράστια παράθυρα:

Προσφέρεται ένα κομψό amenity kit με διάφορα καλούδια όπως αποσμητικό, αφρό ξυρίσματος και ξυραφάκι, οδοντόβουρτσα και οδοντόπαστα, χτένα, μαντηλάκια, ωτασπίδες, και κάποια καλλυντικά:

Φυσικά προσφέρονται ακουστικά με ακύρωση θορύβου για χρήση με το σύστημα ψυχαγωγίας, καθώς και ένα ζευγάρι παντόφλες διπλωμένες σε ένα τσαντάκι:

Προσφέρθηκαν και πιτζάμες τις οποίες όμως δεν πήρα. Επίσης διατίθεται ένα άνετο μαξιλάρι καθώς και ένα σετ με υπόστρωμα και κουβέρτα.

Το σύστημα διασκέδασης που διαθέτει η εταιρεία είναι το πολυβραβευμένο ICE (Information, Communication, Entertainment) και θεωρείται το καλύτερο της αγοράς. Οι επιλογές του είναι ατελείωτες.

Η ευχάριστη έκπληξη σε αυτή την πτήση ήταν η διαθεσιμότητα Starlink Wi-Fi στο συγκεκριμένο αεροσκάφος. Η εταιρεία έχει ξεκινήσει την σταδιακή εγκατάστασή του στον στόλο της. Είναι δωρεάν, λειτουργεί gate-to-gate, δεν έχει περιορισμό συσκευών, οι ταχύτητές του είναι εξωπραγματικές για αεροσκάφος σε πτήση, και σίγουρα ξεπερνά πολλές οικιακές συνδέσεις:

Φαγητό

Η πτήση αναχωρεί σχεδόν μεσάνυχτα από τη Νέα Υόρκη, οπότε δεν προσφέρεται κανονικό δείπνο αλλά “κάτι ελαφρύ” σε όποιον το επιθυμεί.

Δεν πήρα κάτι διότι νύσταζα και προτίμησα να κοιμηθώ. Φτάνοντας πια προς την Ευρώπη προσφέρθηκε πρωϊνό, το οποίο ήταν πολύ νόστιμο:

Λοιπές ανέσεις και λεπτομέρειες

Στο galley, εκεί δηλαδή όπου το πλήρωμα καμπίνας προετοιμάζει τα γεύματα, υπάρχουν διαθέσιμα διάφορα σνακς και φρούτα και γλυκά:

Οι τουαλέτες είναι στο στυλ της εταιρείας και πεντακάθαρες:

Έχουν και μερικά κιτ με οδοντόβουρτσα και οδοντόπαστα, και φρόντισα να… απαλλοτριώσω δυο τρία για μελλοντικά ταξίδια. Για τους επιβάτες είναι άλλωστε.

Επίλογος

Είναι πραγματικά πολύ δύσκολο, έως αδύνατο, να βρει κανείς ψεγάδια σε αυτή τη θέση της Emirates. Και όχι μόνο στη θέση, αλλά και στη συνολική εμπειρία. Το πλήρωμα είναι από τα καλύτερα στον κόσμο, είχα μάλιστα τη χαρά να μιλήσω και με μία ελληνίδα αεροσυνοδό, και ο συνολικός τρόπος που προσφέρεται η εμπειρία είναι κορυφαίος.

Ποιούς αφορά αυτή η θέση; Κυρίως leisure travelers με μεγάλο πορτοφόλι, αλλά και συλλέκτες μιλίων στο Miles+Bonus της Aegean και σε άλλα προγράμματα όπως πχ το Aeroplan της Air canada. Η αξία που παίρνει κανείς σε μία τέτοια εξαργύρωση είναι εξαιρετική, λαμβάνοντας υπόψη και τη συνολική εμπειρία.

Πέρασα καλά;

Ναι. Ήταν μία πολύ ευχάριστη εμπειρία, παρά το σχετικά υψηλό κόστος σε φόρους και χρεώσεις, το οποίο όμως δεν είναι απαγορευτικό.

Θα την επέλεγα ξανά;

Οπωσδήποτε ναι. Είναι από τις πιο τίμιες εξαργυρώσεις που μπορεί να κάνει κανείς από το Miles+Bonus, για ένα μεγάλο ταξίδι που θα γίνει πολύ ξεκούραστο σε αυτή τη θέση.

Η Virgin Atlantic δεν είναι μία απλή βρετανική αεροπορική εταιρεία. Ιδρύθηκε το 1984 από τον Sir Richard Branson με μία και μοναδική διαδρομή στην αρχή, από το Λονδίνο προς τη Νέα Υόρκη. Έκτοτε έχτισε τη φήμη της σε πτήσεις μακρινών αποστάσεων, με έμφαση σε αυτές προς τη Βόρεια Αμερική, ενώ πετούσε και εντός Ευρώπης -μέχρι τον Οκτώβριο του 2001 πετούσε και προς Αθήνα. Είναι η εταιρεία που έφερε στη διεθνή αεροπορική βιομηχανία μια πιο χαλαρή, λιγότερο “τυπική” αισθητική -κάτι που φαίνεται ακόμα και σήμερα στο προϊόν της.

Σε αυτό το review παρουσιάζω την εμπειρία μου στην πρώτη και μοναδική έως σήμερα πτήση μου με την Virgin Atlantic στην φημισμένη Upper Class του Airbus A350-1000, με εξαργύρωση μιλίων από το πρόγραμμά της και ένα αρκετά βαρύ ποσό σε φόρους και χρεώσεις.

Πως έκλεισα την πτήση

Η Virgin Atlantic χρησιμοποιεί Dynamic Award Pricing από τον Οκτώβριο του 2024, που σημαίνει ότι κάθε θέση σε κάθε πτήση της είναι διαθέσιμη για εξαργύρωση μιλίων, το ποσό των οποίων συνδέεται με την τρέχουσα τιμή μετρητοίς και την ζήτηση. Θυμηθείτε το σχετικό άρθρο:

Μου είχε μείνει ένα μικρό υπόλοιπο 30.760 μιλίων, και ψάχνοντας να βρω πως μπορώ να τα ξοδέψω είδα τις εξής επιλογές:

Η συγκεκριμένη ημέρα εξυπηρετούσε τα σχέδιά μου, και ενώ αρχικά σκεφτόμουν για premium economy (την οποία έβρισκα ακόμη φθηνότερα σε άλλες ημερομηνίες) αποφάσισα να πάω για την Upper Class. Για να καλύψω τη διαφορά μετέτρεψα 5.000 πόντους από μία βρετανική American Express που διαθέτω ακόμη.

Δυστυχώς, οι φόροι και οι χρεώσεις είναι πολύ υψηλοί. Όπως αναλύθηκε και στο άρθρο για το τι πληρώνει κανείς πραγματικά σε μία εξαργύρωση, η Virgin “περνάει” περίπου τον μισό επίναυλο και φυσικά ολόκληρο τον μεγάλο φόρο του Η.Β. που ονομάζεται UK Air Passenger Duty. Θυμηθείτε το σχετικό άρθρο:

Υπό άλλες συνθήκες δεν θα πλήρωνα αυτά τα χρήματα, ήθελα όμως πολύ να δω πως είναι η Virgin στην ακριβή κατηγορία της και αποφάσισα να το προχωρήσω.

The Flying lady

Πάνω σε κάθε αεροσκάφος της Virgin Atlantic, δίπλα σε κάθε μπροστινή πόρτα, υπήρχε για δεκαετίες η Flying Lady -μια κόκκινη, στιλιζαρισμένη γυναικεία φιγούρα εμπνευσμένη από τα pin-up σχέδια της δεκαετίας του '30 και του '40. Ήταν το πιο αναγνωρίσιμο σήμα της εταιρείας, μαζί με το βαθύ κόκκινο χρώμα στην ουρά και τους κινητήρες, μέχρι το 2019, όταν η Virgin Atlantic την αντικατέστησε με πέντε νέες φιγούρες που εκπροσωπούν πιο σύγχρονη και ποικίλη εικόνα της Βρετανίας.

Ας δούμε λοιπόν τι είχε να προσφέρει η πολυδιαφημισμένη Upper Class της εταιρείας του Branson, σε ένα δρομολόγιο όπου διαθέτει μεγάλη παρουσία και αντίστοιχα έχει μεγάλη ζήτηση αλλά και μεγάλο ανταγωνισμό.

Check In και Clubhouse Lounge

Παρ’όλο που είχα λάβει κανονικά το boarding pass όταν έκανα online check-in, υπήρχε ένα μήνυμα για να περάσω από ένα γκισέ για έλεγχο εγγράφων επειδή ήταν one way πτήση. Οι αεροπορικές εταιρείες δεν ρισκάρουν να μπλέξουν με επιβάτες που μπορεί να μην τους επιτραπεί η είσοδος στην χώρα προορισμού, και όταν δεν υπάρχει εισιτήριο επιστροφής υπάρχει ένα θεωρητικό ρίσκο. Πήγα σε σημείο όπου εξυπηρετεί την Upper Class και ξεμπέρδεψα σε λίγα λεπτά έχοντας και το τυπωμένο πλέον boarding pass.

Υπάρχει ειδικός χώρος για έλεγχο ασφαλείας για επιβάτες της Upper Class, με πολύ λιγότερο κόσμο προφανώς, και πέρασα εντός λίγων λεπτών. Στο Heathrow έχουν πλέον εγκαταστήσει τα νέα scanners όπου δεν χρειάζεται να αφαιρεί κανείς υγρά, laptops, tablets κλπ. από την τσάντα, μόνο η ζώνη βγαίνει και οι τσέπες πρέπει να είναι άδειες.

Το Clublounge της Virgin βρίσκεται εκεί που είναι μαζεμένα και τα υπόλοιπα lounges του Τ3. Είναι ένας μεγάλος ανοιχτός χώρος με ωραία διακόσμηση:

Διαθέτει επίσης χώρο για φαγητό a la carte, μπουφέ, spa, και ωραία θέα στην πίστα:

Η Virgin έχει πολλές πρωϊνές πτήσεις προς τις ΗΠΑ, γι αυτό και το lounge είχε πολύ κόσμο αν και ήταν πολύ πρωί.

Κάποια στιγμή έφυγα για την πύλη αναχώρησης, όπου μετά από σύντομη αναμονή μπήκα από την πρώτη φυσούνα ειδικά για τους επιβάτες της Upper Class.

Καμπίνα και θέση

Η συγκεκριμένη “εκδοχή” της Upper Class βρίσκεται στα Airbus A350-1000 και θεωρείται η πιο μοντέρνα και πιο καλή, συγκριτικά με τις αντίστοιχες στα Boeing 787 και Airbus A330. Αυτό που κυριαρχεί είναι το χαρακτηριστικό φούξια/μωβ χρώμα παντού, και στον φωτισμό φυσικά.

Η θέση είναι ευρύχωρη, οριζοντιώνεται για να γίνει κρεβάτι, έχει οθόνη σε σταθερή θέση και αναδιπλώμενο τραπέζι που μπορεί να επιτρέψει να σηκωθεί ο επιβάτης χωρίς να το κλείσει.

Η εταιρεία δίνει ένα συμπαθητικό amenity kit με μερικά χρήσιμα όπως μάσκα ύπνου, κάλτσες, οδοντόβουρτσα και οδοντόκρεμα, ωτασπίδες και ενυδατικές κρέμες.

Επιπλέον παρέχει και ένα ζευγάρι ακουστικά με ακύρωση θορύβου, για χρήση με το σύστημα διασκέδασης.

Το σύστημα διασκέδασης υποστηρίζεται από την οθόνη αφής, μέσω της οποίας γίνονται όλα. Διαθέτει αρκετό περιεχόμενο, το οποίο όμως δεν εξερεύνησα.

Τα αεροσκάφη Airbus A350-1000 της Virgin Atlantic διαθέτουν εγκατεστημένο το σύγχρονο Starlink Wi-Fi της ομώνυμης εταιρείας του Elon Musk. Είναι δωρεάν, λειτουργεί gate-to-gate, δεν έχει περιορισμό συσκευών, οι ταχύτητές του είναι εξωπραγματικές για αεροσκάφος σε πτήση, και σίγουρα ξεπερνά πολλές οικιακές συνδέσεις:

Φαγητό

Το πλήρωμα καμπίνας ήταν ευγενέστατο, πρόθυμο, με μία πινελιά πιο προσωπικής και φιλικής εξυπηρέτησης, δηλαδή όχι αποστειρωμένο. Αν και αποφεύγω το αλκοόλ στις πτήσεις γενικά, ειδικότερα εάν είναι πρωί, είπα να κάνω μία εξαίρεση και να πάρω για αρχή ένα Aperol Spritz.

Γα να είμαι ειλικρινής, θα περίμενα να μην δοθεί το κουτάκι (first world problems).

Το μενού είχε ενδιαφέρουσες επιλογές:

Επέλεξα τις γαρίδες για πρώτο, τον σολωμό για κυρίως, και τα τυριά για επιδόρπιο:

Ήταν όλα πολύ νόστιμα, και όμορφα στην παρουσίαση.

Μετά από λίγη ξεκούραση με το κάθισμα σε ανάκλιση, πριν την άφιξη στο JFK της Νέας Υόρκης, προσφέρθηκε το περίφημο Mile High Tea, κατά το σύνηθες High Tea των Βρετανών. Πολύ καλό και αυτό.

Λοιπές ανέσεις και λεπτομέρειες

Στο πίσω μέρος της Upper Class καμπίνας, πριν την Premium Economy, υπάρχει ένας χώρος σαν lounge, όπου μπορεί κανείς να καθίσει έτσι για αλλαγή, για λίγο chit chatting εάν υπάρχει και άλλος με ανάλογη διάθεση:

Οι τουαλέτες έχουν μία ιδιαιτερότητα: διαθέτουν παράθυρο, το οποίο όταν ανοίξει αλλάζει εντελώς και τον φωτισμό:

Ήταν πολύ καθαρές και φροντισμένες, και αρκετές για την Upper Class ώστε να μην υπάρχει συνωστισμός.

Υπήρξε κάτι που δεν μου άρεσε τόσο;

Υπήρχαν εμφανή σημάδια φθοράς στη θέση, κυρίως στο υποπόδιο αλλά και σε άλλες επιφάνειες και γωνίες. Μικρό το κακό βέβαια, αλλά αφαιρεί πόντους από μία ακριβή θέση όπως αυτή.

Επίσης, η θέση 1Α, αν και υποτίθεται ότι είναι από τις πιο προνομιούχες, έκρυβε εντελώς το ένα παράθυρο και δυσκόλευε τη θέα από το άλλο:

Μικρό το κακό φυσικά (first world problems, που λένε) αλλά η ακριβώς πίσω θέση 2Α είχε αρκετά καλύτερη πρόσβαση στα παράθυρα.

Επίλογος

Όταν πετάει κανείς σε μία σύγχρονη business class θέση με αρκετή ιδιωτικότητα, με δυνατότητα να ξαπλώσει και να κοιμηθεί, με καλό φαγητό, με πρόσβαση σε ένα ωραίο lounge πριν την πτήση, και με ταχύτατο Wi-Fi για να διασκεδάσει ή να εργαστεί, είναι πολύ δύσκολο να υπάρξει δυσαρέσκεια. Για να εκφραστεί αρνητική άποψη θα πρέπει να είναι χαλασμένη η θέση, ή να είναι αγενές το πλήρωμα, ή να μην τρώγεται το φαγητό. Στη συγκεκριμένη πτήση, τίποτε από αυτά δεν ήταν πρόβλημα.

Ποιούς αφορά αυτή η θέση; Προφανώς τους μεγαλόσχημους επαγγελματίες που ταξιδεύουν με έξοδα των εργοδοτών τους, και τους έχοντες πολλά χρήματα. Σε ότι αφορά τους συλλέκτες μιλίων, η πανύψηλη χρέωση λειτουργεί αποτρεπτικά έναντι μάλιστα του άμεσου ανταγωνισμού από την British Airways.

Πέρασα καλά;

Ναι. Ήταν μία πολύ ευχάριστη εμπειρία, παρά το πολύ υψηλό κόστος σε φόρους και χρεώσεις, το οποίο αναίρεσε το πολύ χαμηλό ποσό μιλίων που ζητούσε.

Θα την επέλεγα ξανά;

Όχι. Είναι πολύ ακριβή ακόμη και για εξαργύρωση μιλίων, χωρίς να προσφέρει κάτι το σούπερ εξαιρετικό που να την κάνει “μοναδική”.

Στα προηγούμενα άρθρα μιλήσαμε για τις εξαργυρώσεις: πώς αποτιμώνται, πώς τιμολογούνται, και πώς ένας ενδιάμεσος σταθμός διαμορφώνει την αξία και εξυπηρετεί ταξιδιωτικές ανάγκες.

Υπάρχει όμως και το άλλο κομμάτι του λογαριασμού: εκείνο που δεν πληρώνεται με μίλια αλλά με πραγματικά χρήματα, και στο τέλος της ημέρας καθορίζει την αξία μίας εξαργύρωσης. Και επειδή δεν είναι όλα “φόροι” ας δούμε τι πληρώνετε, σε ποιον, και γιατί.

Σε αυτό το άρθρο θα σας δείξουμε πως να “διαβάζετε” σωστά τις χρεώσεις σε ένα αεροπορικό εισιτήριο, πως τα προγράμματα επιβατών διαχειρίζονται τα πρόσθετα κόστη στις εξαργυρώσεις, και ποιά από αυτά αξίζουν την προσοχή σας και γιατί.

Τι θα διαβάσετε σε αυτό το άρθρο

• ποιές είναι οι χρεώσεις σε ένα αεροπορικό εισιτήριο

• ποιές χρεώσεις “περνάνε” στις εξαργυρώσεις, με παραδείγματα

• γιατί κάποια προγράμματα δεν “περνάνε” τις χρεώσεις αυτές

• πως οι χρεώσεις επηρρεάζουν την αξία μιας εξαργύρωσης

Δεν υπάρχει “Δωρεάν Εισιτήριο”

Όλα τα προγράμματα τακτικών επιβατών διαφημίζουν το καθένα με τον τρόπο του ότι τα μίλια που θα συγκεντρώσετε μπορείτε να τα εξαργυρώσετε σε… “δωρεάν ταξίδια”. Φυσικά αυτό είναι καθαρά marketing, και τα “ψιλά γράμματα” φροντίζουν να κάνουν σαφές ότι όλες οι εξαργυρώσεις σε αεροπορικά εισιτήρια υπόκεινται σε φόρους και λοιπές χρεώσεις.

Ό,τι πληρώνετε σε μετρητά επιπλέον από τα μίλια σας, ανήκει σε μία από τις τρεις παρακάτω κατηγορίες:

1. Κρατικοί φόροι. Τους επιβάλλουν τα κράτη αναχώρησης, άφιξης, και διέλευσης. Ένα παράδειγμα είναι ο βρετανικός φόρος Air Passenger Duty (APD), που επιβαρύνει κάθε αναχώρηση από βρετανικό αεροδρόμιο και κλιμακώνεται ανάλογα με την απόσταση και τη θέση (economy, business, first).

2. Τέλη αεροδρομίου. Τα επιβάλλει ο φορέας του αεροδρομίου και αφορούν το πώς χρεώνει ανά επιβάτη. Το Heathrow πχ είναι από τα ακριβότερα του κόσμου, κάποια μικρότερα περιφερειακά αεροδρόμια κοστίζουν πολύ λιγότερο.

3. Επίναυλοι. Στα εισιτήρια εμφανίζονται ως YQ ή YR, και ονομάζονται carrier-imposed surcharges. Ιστορικά, ήταν ένα επιπλέον ποσό που επιτρεπόταν να χρεώνουν οι εταιρείες όταν οι τιμές του πετρελαίου είχαν ξεφύγει και απειλούσαν τη βιωσιμότητά τους. Έκτοτε παρέμειναν και αποτελούν ένα πρόσθετο κόστος “επί του ναύλου” (εξ ου και η ονομασία “επίναυλος”) που είναι στη διακριτική ευχέρεια της αεροπορικής.

Οι κατηγορίες 1 και 2 είναι ξεκάθαρα pass-through. Η αεροπορική εισπράττει για λογαριασμό των κρατών και των αεροδρομίων και πληρώνει για λογαριασμό σας. Η κατηγορία 3 όμως είναι έσοδο της αεροπορικής το οποίο μάλιστα δεν συνδέεται με τον καθαρό ναύλο.

Για να το εντάξουμε όλο αυτό στην ανάλυσή μας σε ό,τι αφορά τις εξαργυρώσεις, όταν βλέπετε ότι για μία πτήση το πρόγραμμα τακτικών επιβατών σας ζητάει τα μίλια συν ένα ποσό σε χρήμα, το ποσό αυτό περιλαμβάνει πάντα τις κατηγορίες 1 και 2, και πολύ πιθανό και την κατηγορία 3. Ας τα δούμε όλα αυτά με πιο αναλυτικό τρόπο.

Η ανατομία ενός αεροπορικού εισιτηρίου

Σας είπαμε πιο πάνω για τις χρεώσεις τριών ειδών που συναντά κανείς σε ένα αεροπορικό εισιτήριο. Αυτό δεν αφορά αποκλειστικά εισιτήρια εξαργύρωσης, αφορά καταρχήν τα κανονικά εισιτήρια με χρήματα, και από εκεί θα ξεκινήσουμε.

Ας δούμε πρώτα ένα οικείο παράδειγμα με μία πτήση της Aegean για Λονδίνο:

Επιλέγοντας την economy θα δείτε τις τρεις γνωστές κατηγορίες ναύλων (σας έχουμε γράψει για αυτές):

Όποιο ναύλο και να επιλέξετε, οι φόροι, τα τέλη, και οι χρεώσεις είναι το ίδιο ποσό:

Για να δείτε τι είναι αυτά τα 33,74€, πατήστε το μικρό κυκλάκι με το αγγλικό i:

Έτσι γνωρίζετε ότι στο ελληνικό κράτος και στο αεροδρόμιο “Ελ. Βενιζέλος” πάνε τα τρία πρώτα ποσά, ενώ το τελευταίο των 3€ είναι της εταιρείας.

Χρησιμοποιώντας το εξαιρετικό δωρεάν εργαλείο ITA Matrix, μπορούμε να δούμε την πλήρη ανάλυση του ναύλου και των χρεώσεων, όπου φαίνεται και το carrier-imposed surcharge (YQ):

Τώρα ξέρετε πως αναλύεται το κόστος κάθε αεροπορικού εισιτηρίου. Συνεχίζουμε με δύο συγκεκριμένα παραδείγματα όπου θα δείξουμε πως κάποιες αεροπορικές εταιρείες “περνάνε” σημαντικές χρεώσεις στις πτήσεις με εξαργύρωση μιλίων.

Οι χρεώσεις που “περνάνε” στις εξαργυρώσεις

Έχουμε επιλέξει δύο συγκεκριμένα παραδείγματα πραγματικών εξαργυρώσεων που έκανε ο γράφων, για να δείξουμε πως κάποιες αεροπορικές εταιρείες “περνάνε” ό,τι θέλουν από χρεώσεις.

Virgin Atlantic LHR-JFK

Ξεκινάμε με την πτήση VS3 της Virgin Atlantic από το Λονδίνο Heathrow προς τη Νέα Υόρκη JFK για την οποία έγραψα στο άρθρο για το Dynamic Award Pricing όπου εξήγησα πως εξαργύρωσα 35.000 μίλια για την Upper Class:

Αυτή είναι η ανάλυση του κανονικού εισιτηρίου από το ITA Matrix:

Αυτή είναι η ανάλυση των £720 που πλήρωσα για την εξαργύρωση:

Συγκρίνοντας τις χρεώσεις βλέπουμε ότι η εταιρεία “περνάει” στην εξαργύρωση όλους τους κρατικούς φόρους και τις χρεώσεις αεροδρομίων, σχεδόν το μισό YQ, και ολόκληρο το YR.

Emirates EWR-ATH

Η περίπτωση της εξαργύρωσης σε Emirates business class από τη Νέα Υόρκη EWR προς την Αθήνα είναι αρκετά πιο ενδιαφέρουσα. Από το ITA Matrix βλέπουμε την ανατομία του κανονικού εισιτηρίου:

Εφόσον η εξαργύρωση έγινε από το πρόγραμμα Miles+Bonus της Aegean, ας δούμε τι χρεώνει:

Τα ποσά των χρεώσεων έχουν μεγάλη διαφορά. Ελέγχοντας και από το πρόγραμμα της Emirates, εάν υποθέσουμε ότι είχαμε μίλια εκεί:

Τα ποσά που χρεώνουν οι εξαργυρώσεις από το Aegean Miles+Bonus και από το Emirates SkyWards ταυτίζονται. Ξέρουμε όμως από την πρώτη εικόνα ότι σε αγορά εισιτηρίου με χρήματα οι χρεώσεις είναι $106,30 δηλαδή περίπου 93€, οπότε προκύπτει η ερώτηση για το πού οφείλεται αυτή η μεγάλη διαφορά.

Η απάντηση είναι ότι η Emirates χρεώνει διαφορετικά ποσά για carrier-imposed surcharges σε εισιτήρια με χρήματα και σε εισιτήρια με εξαργύρωση. Για αυτή την πτήση ψάξαμε και βρήκαμε ότι:

• χρεώνει $73 για αγορά εισιτηρίου business class με χρήματα

• χρεώνει $405 για εξαργύρωση μιλίων

Τα αντίστοιχα ποσά σε economy class είναι $21 και $94.

Ο ρόλος των προγραμμάτων τακτικών επιβατών

Όπως είδαμε μέχρι εδώ, οι φόροι κρατών και αεροδρομίων είναι δεδομένοι, και οι χρεώσεις είναι στην απόλυτη ευχέρεια της αεροπορικής εταιρείας που εκτελεί την πτήση. Τα παραπάνω παραδείγματα το εξηγούν αυτό πολύ καλά.

Η τελική απόφαση όμως για το τι θα χρεωθεί ο επιβάτης που εξαργυρώνει μίλια για μία πτήση είναι στην απόλυτη ευχέρεια του κάθε προγράμματος. Αυτό εξηγεί γιατί ορισμένα προγράμματα από την οικογένεια της Star Alliance δίνουν τη δυνατότητα εξαργυρώσεων με μηδενικές χρεώσεις επίναυλου (χρεώνουν φυσικά τους όποιους φόρους).

Πρόκειται καθαρά για στρατηγική εμπορική πολιτική, εφαρμόσιμη προφανώς στις ΗΠΑ -πολύ δύσκολα αφορούν κόσμο στην Ευρώπη. Σε συνεργασία με τις τράπεζες και την έκδοση πιστωτικών καρτών με πολύ μεγάλα bonuses σε μίλια, προσελκύουν κοινό το οποίο βλέπει μεγαλύτερη αξία εάν εξαργυρώνει μέσω αυτών. Για να καταλάβετε για τι διαφορές μιλάμε, ας δούμε ένα παράδειγμα για μία εξαργύρωση Βοστώνη-Μόναχο-Αθήνα σε πτήσεις Lufthansa business class:

Aegean Miles+Bonus

Lufthansa Miles & More

Air Canada Aeroplan

United MileagePlus

Οι πτήσεις είναι ακριβώς οι ίδιες, την ίδια ημερομηνία. Οι διαφορές στις χρεώσεις είναι συντριπτικές, με την United να χρεώνει πρακτικά μόνο τους υποχρεωτικούς φόρους, ενώ η Air Canada χρεώνει και ένα δικό της τέλος αλλά και πάλι το κόστος είναι πολύ χαμηλό (113 CAD = 70€). Ενημερωτικά, η Lufthansa επιβάλλει τις εξής πρόσθετες χρεώσεις σε αυτή τη διαδρομή σε business class:

Καταλαβαίνετε λοιπόν γιατί ένας κάτοικος ΗΠΑ ή Καναδά δεν έχει κανένα λόγο να ασχοληθεί ποτέ με τα ευρωπαϊκά προγράμματα για εξαργυρώσεις.

Πώς οι επίναυλοι “σκοτώνουν” τις εξαργυρώσεις

Στο πρώτο άρθρο της σειράς αυτής σας εξηγήσαμε αναλυτικά πως αποτιμάται η αξία μίας εξαργύρωσης με όρους cpm -cents per mile, και όχι μόνο. Μπορείτε εάν θέλετε να κάνετε μία επανάληψη:

Προκειμένου να μπορέσουμε να συγκρίνουμε σωστά, θα χρησιμοποιήσουμε το παράδειγμα ενός ταξιδιού μετ’ επιστροφής Αθήνα-Βοστώνη μέσω Μονάχου σε Lufthansa business class. Ελέγξαμε τιμές σε μετρητά και με εξαργυρώσεις, και βρήκαμε τα εξής:

• Τιμή σε μετρητά: ~3800€

• 110.000 μίλια Miles+Bonus + 2.150€ → 1.50 cpm → 1.650€ savings

• 150.000 μίλια Aeroplan + 190€ → 2.40 cpm → 3.610€ savings

Από όπου και να το πιάσει κανείς, η διαφορά είναι συντριπτική. Ακόμη και εάν πούμε ότι αυστηρά με όρους cpm η εξαργύρωση του Miles+Bonus “στέκει”, και μόνο ότι πρέπει να πληρώσει κανείς 2.150€ επιπλέον των μιλίων αρκεί για να μην κοιτάξει δεύτερη φορά εκεί. Φυσικά και τα χρήματα που γλιτώνει η κάθε εξαργύρωση είναι η μέρα με τη νύχτα.

Δυστυχώς για κατοίκους εκτός των ΗΠΑ και Καναδά τα προγράμματα αυτά όπως το Aeroplan και το MileagePlus έχουν πολύ περιορισμένο ενδιαφέρον, κυρίως διότι είναι εξαιρετικά δύσκολη η επίτευξη ενός Star Alliance Gold σε αυτά. Η μόνη περίπτωση όπου θα μπορούσε να δει κανείς στρατηγικά την επιλογή κάποιου τέτοιου παράλληλα με το Miles+Bonus (όπου το Gold status είναι ακόμη σχετικά βατό) είναι να κάνει πραγματικά πολλές και μακρινές πτήσεις που να αποφέρουν αρκετά μίλια, ώστε να συγκεντρώσει και σε αυτό ένα καλό απόθεμα.

Επίλογος

«Δωρεάν εισιτήριο» δεν υπάρχει. Τα μίλια αγοράζουν τον ναύλο· τα υπόλοιπα τα πληρώνετε πάντα σε μετρητά. Ο επίναυλος όμως είναι υπόθεση της αεροπορικής, και όπως είδαμε στην Emirates μπορεί να διαφέρει ακόμα και ανάμεσα σε εισιτήριο με μετρητά και εισιτήριο εξαργύρωσης της ίδιας ακριβώς πτήσης.

Το πιο σημαντικό όμως δεν είναι ποια αεροπορική εκτελεί την πτήση, αλλά από ποιο πρόγραμμα εξαργυρώνετε. Το παράδειγμα Αθήνα-Μόναχο-Βοστώνη–Μόναχο–Αθήνα το δείχνει καθαρά: ίδια πτήση, ίδια ημερομηνία, από 190€ μέσω Aeroplan έως 2.150€ μέσω Miles+Bonus. Γι’ αυτό και δεν αρκεί ποτέ να συγκρίνετε μίλια με μίλια: γιατί μια εξαργύρωση με λιγότερα μίλια αλλά τεράστιο επίναυλο είναι πάντα χειρότερη επιλογή από μία με περισσότερα μίλια και ελάχιστες χρεώσεις.

Το Aeroplan και το MileagePlus προσφέρουν εξαργυρώσεις ουσιαστικά χωρίς επίναυλο, όμως παραμένουν στην πράξη προσιτά κυρίως σε κατοίκους ΗΠΑ και Καναδά, λόγω πρόσβασης σε πιστωτικές κάρτες που “γεννούν” μίλια. Για κατοίκους Ελλάδας το Miles+Bonus παραμένει η ρεαλιστική βάση -με τα μάτια όμως πλέον ανοιχτά στο τι σημαίνει πραγματικά αυτό το ποσό δίπλα στα μίλια.

Με αυτό το άρθρο κλείνει ο μίνι κύκλος για τις εξαργυρώσεις μιλίων: πώς αυτές αποτιμώνται, πώς τιμολογούνται, πώς κερδίζετε από έναν ενδιάμεσο σταθμό, και τι πληρώνετε πραγματικά. Τέσσερα εργαλεία, ένα μήνυμα: τα μίλια είναι το πρώτο βήμα της εξίσωσης, αλλά όχι το μόνο.

ΜΕ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ

Από την 1η Οκτωβρίου 2026, η Alpha Bank επιβάλλει ανώτατο ετήσιο όριο μετατροπής των πόντων Alpha Bonus που συγκεντρώνονται στις κάρτες Aegean Bonus Visa (χρεωστική και πιστωτικές) σε μίλια εξαργύρωσης του προγράμματος Miles+Bonus της Aegean.

Εξηγούμε και αναλύουμε τις αλλαγές, απαντάμε στα βασικότερα ερωτήματα, και δίνουμε μερικές χρήσιμες συμβουλές.

Οι κάρτες Aegean Bonus Visa

Για όσες και όσους δεν γνωρίζουν ποιες τραπεζικές κάρτες αφορά αυτή η είδηση, έχουμε γράψει ένα άρθρο το οποίο εξηγεί τα πάντα για αυτές:

Το άρθρο έχει ήδη ενημερωθεί με αυτά που σας γράφουμε παρακάτω. Σε κάθε περίπτωση διαβάστε το εάν επιθυμείτε να φρεσκάρετε τις γνώσεις σας.

Τα νέα όρια μετατροπής

Από 01.10.2026, κάθε κάρτα Aegean Bonus Visa αποκτά ένα ανώτατο ετήσιο όριο μετατροπής πόντων σε μίλια εξαργύρωσης Miles+Bonus της Aegean:

• Χρεωστική Aegean Bonus Visa → έως 50.000 Bonus πόντοι

• Πιστωτική Aegean Bonus Visa → έως 100.000 Bonus πόντοι

• Πιστωτική Aegean Bonus Visa Premium → έως 200.000 Bonus πόντοι

Οι Bonus πόντοι που μετατρέποναι σε μίλια εξαργύρωσης υπολογίζονται συνολικά για κάθε κύρια και πρόσθετη πιστωτική κάρτα.

Εάν συμπληρωθεί το όριο, οι πόντοι που περισσεύουν δεν χάνονται -απλώς δεν μπορούν να μετατραπούν σε μίλια Miles+Bonus της Aegean, και θα είναι διαθέσιμοι για όλες τις άλλες προσφορές του προγράμματος Bonus.

Η είδηση για τις αλλαγές βρίσκεται σε αυτό το link.

Οι αναλυτικοί όροι του προγράμματος βρίσκονται σε αυτό το link.

Τα νέα όρια συγκέντρωσης μιλίων

Σύμφωνα με τις ισχύουσες αναλογίες μετατροπής ανά κάρτα, ο μέγιστος αριθμός μιλίων εξαργύρωσης που θα μπορεί να συγκεντρωθεί ετησίως από αυτές θα είναι αντίστοιχα:

• Χρεωστική Aegean Bonus Visa → έως 25.000 μίλια

• Πιστωτική Aegean Bonus Visa → έως 100.000 μίλια

• Πιστωτική Aegean Bonus Visa Premium → έως 250.000 μίλια

Τι σημαίνει αυτό για όσες και όσους “επενδύουν” στρέφοντας τον κύριο όγκο των εξόδων τους σε αυτές τις κάρτες; Ότι θα υπάρχει πλέον ένα “ταβάνι” στα μίλια που θα μπορούν να συγκεντρώσουν, πέρα από το οποίο δεν θα έχει νόημα η χρήση των καρτών αυτών.

Να το δούμε όμως και λίγο ρεαλιστικά: πόσα χρήματα πρέπει να ξοδέψει κανείς για να φτάσει αυτά τα ανώτατα ετήσια όρια;

Εάν υποθέσουμε ότι η χρήση των καρτών αφορά αποκλειστικά τους μεγάλους συνεργάτες του προγράμματος, ώστε να αποδίδονται οι μέγιστοι πόντοι, τότε για να πιάσει κανείς το ανώτατο όριο ανά κάρτα πρέπει να ξοδέψει τουλάχιστον:

• 12.500€ στην χρεωστική Aegean Bonus Visa

• 25.000€ στην πιστωτική Aegean Bonus Visa

• 50.000€ στην πιστωτική Aegean Bonus Visa Premium

Κάνοντας χρήση και σε άλλους συνεργάτες και μη του προγράμματος, όπου η αναλογία απόδοσης πόντων είναι μικρότερη, απαιτούνται πολύ μεγαλύτερα ποσά για να πιάσει κανείς το όριο.

Αντιλαμβάνεστε ότι αυτά τα ποσά αφορούν μάλλον ένα αρκετά μικρό κοινό στην Ελλάδα. Επομένως, έτσι κι αλλιώς δεν θα φτάναμε ποτέ αυτά τα όρια.

Υπάρχει όμως και κάτι ακόμη, το οποίο όλοι ξέρουμε και όλοι σκεφτήκαμε αμέσως μόλις βγήκε η είδηση των αλλαγών…

Οι προσφορές με τους πάρα πολλούς πόντους

Αναφερόμαστε στις προωθητικές ενέργειες γνωστής αλυσίδας εμπορίου, οι οποίες αποδίδουν 100 πόντους Bonus ανά 1€ με χρήση καρτών, και είναι η βασική πηγή για (πολύ) μεγάλο όγκο μιλίων στο Miles+Bonus. Ενδεικτικά, εάν αγοράσει κανείς ένα smartphone αξίας 1.000€ στη διάρκεια μίας τέτοιας προωθητικής ενέργειας, θα λάβει 1.000€ x 100 πόντους/€ = 100.000 πόντους, και εάν χρησιμοποιήσει πιστωτική Aegean Bonus Visa Premium τότε θα τους μετατρέψει σε 125.000 μίλια Miles+Bonus. Αρκετά για μία πτήση μετ’ επιστροφής Αθήνα-Νέα Υόρκη σε Emirates business class.

Ναι αλλά σύμφωνα με τους όρους του προγράμματος, υπάρχει ανώτατο όριο 20.000 πόντων ανά μήνα ανά κάρτα. Άρα αυτό δεν θα ήταν εφικτό έτσι κι αλλιώς. Όμως υπάρχει η παράγραφος IV. 5 (β) των όρων του προγράμματος Alpha Bonus, η οποία λέει:

Η αναλογία χορηγούμενων Πόντων ανά ευρώ Συναλλαγής δύναται να διαφοροποιείται σε συγκεκριμένες συναλλαγές και για περιορισμένες χρονικές περιόδους που ορίζονται από την Τράπεζα ή τους Συνεργάτες του Προγράμματος. Στις ανωτέρω συναλλαγές δύναται να αποδίδεται, διαφορετική, ευνοϊκότερη, αναλογία χορηγούμενων Πόντων από τις αναλογίες που περιγράφονται παραπάνω. Στις περιπτώσεις αυτές, θα ισχύει αποκλειστικά και μόνο η νέα αναλογία χορηγούμενων Πόντων όπως ρητά θα περιγράφεται στους όρους της εκάστοτε προσφοράς.

Αυτό εξηγεί γιατί μπορεί κανείς να συγκεντρώσει τόσους πολλούς πόντους παρά το μηνιαίο όριο -το οποίο τονίζουμε ότι δεν είναι κάτι νέο.

Τι μπορείτε να κάνετε τώρα, και μετά

Εάν έχετε ήδη ένα απόθεμα πόντων Bonus στις κάρτες Aegean Bonus Visa που διαθέτετε, και δεν τους έχετε μετατρέψει σε μίλια Miles+Bonus, περιμένετε μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου μήπως προκύψει ξανά κάποιο promotion για επιπλέον μίλια στη μετατροπή. Φέτος δεν έχει βγει ακόμη κάτι τέτοιο.

Πριν την 1η Οκτωβρίου 2026, μετρήστε πόσους πόντους έχετε στις κάρτες σας. Εάν υπερβαίνουν τα νέα όρια (επειδή πχ αγοράσατε κάτι όταν υπήρξε το περίφημο 1€=100 πόντοι) τότε μετατρέψτε τους σε μίλια.

Το τελευταίο τρίμηνο του έτους μετατρέψτε επίσης όσους πόντους συγκεντρώσετε. Να θυμάστε ότι επειδή τα νέα ανώτατα όρια θα ισχύουν από 1η Οκτωβρίου 2026, μπορεί να ωφεληθείτε από πιθανή επανάληψη του 1€=100 πόντοι, όπου θα πρέπει να υπολογίσετε τι θα ξοδέψετε για να μην “χαραμίσετε” πόντους.

Από το νέο έτος δείτε πόσα ξοδεύετε σε κάθε κάρτα, ενημερωθείτε εάν τελικά οι προωθητικές 1€=100 πόντοι εξαιρούνται, και φτιάξτε τη στρατηγική σας. Και εάν ξοδεύετε αρκετά χρήματα, σκεφτείτε την έκδοση και των δύο πιστωτικών καρτών ταυτόχρονα (απλή και Premium) για να μεγιστοποιήσετε τα μίλια σας.

Επίλογος

Τα νέα όρια δεν αλλάζουν τη λογική του προγράμματος, απλώς βάζουν “ταβάνι” στη μετατροπή των πόντων σε μίλια Aegean κάθε χρόνο. Εάν κάνετε πραγματικά μεγάλο όγκο συναλλαγών με τις κάρτες αυτές, καλό είναι να έχετε τα νέα όρια στο μυαλό σας.

Σύντομα θα γνωρίζουμε τι ακριβώς συμβαίνει με τους πάρα πολλούς πόντους που συλλέγονται από γνωστές προωθητικές ενέργειες, και θα έχουμε την πλήρη εικόνα. Επιπλέον, θα επανέλθουμε με άρθρο όπου θα προτείνουμε στρατηγικές που ίσως σας εξυπηρετήσουν καλύτερα.

Μη διστάσετε να μας στείλετε τις ερωτήσεις και τις παρατηρήσεις σας στα σχόλια.

Τα προγράμματα τακτικών επιβατών έχουν δύο διαφορετικές πρακτικές ως προς το πώς χρεώνουν τα μίλια εξαργύρωσης για μια διαδρομή με ενδιάμεσο σταθμό. Η πρώτη βλέπει μόνο την αφετηρία και τον τελικό προορισμό, σαν να ήταν μία απευθείας πτήση. Η άλλη χρεώνει κάθε σκέλος ξεχωριστά, και στο τέλος τα προσθέτει.

Στο άρθρο αυτό θα εξηγήσουμε τις δύο αυτές πρακτικές, τι σημαίνουν οι όροι layover και stopover, πώς εφαρμόζεται αυτό στο Miles+Bonus της Aegean για εξαργυρώσεις σε εταιρείες-μέλη Star Alliance και στην Emirates, τις ιδιαιτερότητες του Miles&Smiles της Turkish Airlines, τον λόγο για τον οποίο κάποιες φορές η αναζήτηση δεν δίνει διαθεσιμότητα ενώ αυτή υπάρχει, και τέλος πώς το ίδιο ζήτημα παίρνει εντελώς διαφορετική μορφή στα προγράμματα με dynamic award pricing.

Τι θα διαβάσετε σε αυτό το άρθρο

• τον ορισμό των layover και stopover

• τους δύο τρόπους υπολογισμού των εξαργυρώσεων με ενδιάμεση στάση

• ποιόν τρόπο ακολουθεί το Miles+Bonus της Aegean

• ποιόν τρόπο ακολουθεί το Miles&Smiles της Turkish

• τι είναι τα married segments (οι “παντρεμένες” πτήσεις)

• τις ιδιαιτερότητες των προγραμμάτων με dynamic pricing

Layover και Stopover

Θα ξεκινήσουμε με δύο βασικούς ορισμούς. Η ενδιάμεση στάση λέγεται:

• Layover εάν έχει διάρκεια έως 24 ώρες

• Stopover εάν έχει διάρκεια πάνω από 24 ώρες

Όπως θα δούμε παρακάτω, οι κανόνες των εξαργυρώσεων αλλάζουν ανάλογα με το τι είναι η ενδιάμεση στάση -layover ή stopover.

Οι δύο τρόποι χρέωσης

Κάθε πρόγραμμα με σταθερό πίνακα εξαργυρώσεων -δηλαδή όσα δεν έχουν περάσει (ακόμη) σε dynamic award pricing- ακολουθεί έναν από τους εξής δύο τρόπους όταν η διαδρομή περιλαμβάνει ενδιάμεση στάση:

Ο πρώτος είναι η γεωγραφική ζώνη με βάση αφετηρία και προορισμό. Το πρόγραμμα κοιτάζει μόνο από πού ξεκινάτε και πού καταλήγετε. Ό,τι συμβαίνει ανάμεσα -ένας ενδιάμεσος σταθμός, ακόμη και με δύο διαφορετικές εταιρείες- δεν αλλάζει την τιμή (υπό συγκεκριμένες συνθήκες). Έτσι λειτουργεί το Miles+Bonus της Aegean για εξαργυρώσεις σε πτήσεις Star Alliance αλλά και σε Emirates.

Ο δεύτερος είναι η αθροιστική χρέωση, ανά σκέλος. Κάθε πτήση της διαδρομής χρεώνεται χωριστά, και το τελικό κόστος είναι το άθροισμα. Ένας ενδιάμεσος σταθμός εδώ δεν είναι ποτέ “δωρεάν”. Έτσι λειτουργεί το πρόγραμμα της British Airways, καθώς και της Turkish Airlines για τις δικές της πτήσεις.

Η διαφορά αυτή δεν είναι απλώς μία λεπτομέρεια. Είναι το πρώτο πράγμα που πρέπει να ξέρετε πριν αρχίσετε να ψάχνετε μια εξαργύρωση με ανταπόκριση, διότι καθορίζει αν ένας ενδιάμεσος σταθμός μπορεί να είναι ευκαιρία.

Πότε η ενδιάμεση στάση είναι ευκαιρία

Έστω ότι αναζητάτε εξαργύρωση μιλίων για να πάτε σε έναν μακρινό προορισμό. Οι μεγάλες πτήσεις όπου αναζητάτε την εξαργύρωση αναχωρούν συνήθως από μεγάλα αεροδρόμια-κόμβους, και πρέπει να φτάσετε κάπως σε αυτά. Εάν ένα πρόγραμμα σας δίνει τη δυνατότητα να εξαργυρώσετε από τον τόπο κατοικίας σας (πχ Αθήνα, Θεσσαλονίκη) μέχρι τον τελικό προορισμό με ένα ενδιάμεσο layover (άρα λιγότερο από 24 ώρες) και με τον ίδιο αριθμό μιλίων όπως αν εξαργυρώνατε από το μεγάλο αεροδρόμιο-κόμβο, τότε έχετε ωφεληθεί.

Αντίστοιχο όφελος έχουν και οι εξαργυρώσεις για την επιστροφή σας από ένα μεγάλο ταξίδι οι οποίες με τα ίδια μίλια μέσω ενός ενδιάμεσου σταθμού σας φέρνουν στον τόπο κατοικίας σας, χωρίς να σας προσθέτουν ένα επιπλέον κόστος μίας ξεχωριστής πτήσης.

Οι φόροι και οι χρεώσεις υπολογίζονται πάνω στη νέα, μεγαλύτερη διαδρομή, και το ποσό μπορεί να είναι μεγαλύτερο ή και λίγο μικρότερο καμιά φορά.

Τι ισχύει στο Miles+Bonus της Aegean

Σε ότι αφορά τις εξαργυρώσεις σε πτήσεις εταιρειών-μελών Star Alliance, το Miles+Bonus διαθέτει πίνακα εξαργυρώσεων βάσει γεωγραφικών ζωνών. Μπορείτε να τον βρείτε στη σελίδα συνεργασίας με κάθε αεροπορική στην ενότητα “Πως Εξαργυρώνετε”, για παράδειγμα στην Lufthansa.

Η πολιτική εξαργύρωσης μιλίων με ενδιάμεσο σταθμό περιγράφεται σε αυτή τη σελίδα των Όρων και Γνωστοποιήσεων, και είναι η εξής, με τις σημειώσεις μας σε κίτρινο φόντο, και με παραδείγματα κάτω από κάθε περίπτωση:

Σε περίπτωση ίδιας κατηγορίας θέσης και ενός ενδιάμεσου σταθμού που δεν ξεπερνάει τις 24 ώρες (layover) τα απαιτούμενα μίλια προς εξαργύρωση θα υπολογιστούν σαν μία διαδρομή.

Η εξαργύρωση Αθήνα - Ζυρίχη - Βοστώνη, με 4 ώρες χρόνο μετεπιβίβασης στη Ζυρίχη, θα υπολογιστεί σαν μία διαδρομή και θα ζητήσει 35.000 μίλια για economy και 55.000 μίλια για business, συν τους φόρους και λοιπές χρεώσεις.

Σε περίπτωση ίδιας κατηγορίας θέσης και ενός ενδιάμεσου σταθμού που ξεπερνάει τις 24 ώρες (stopover) τα απαιτούμενα μίλια προς εξαργύρωση θα υπολογιστούν ανά διαδρομή.

Η ίδια εξαργύρωση με πριν, αλλά με παραμονή στη Ζυρίχη για 28 ώρες, θα υπολογιστεί ανά διαδρομή και θα ζητήσει 15.000+35.000=50.000 μίλια για economy και 25.000+55.000=80.000 μίλια για business, συν τους φόρους και λοιπές χρεώσεις.

Σε περίπτωση διαφορετικής κατηγορίας θέσης (πχ economy και business) και ενός ενδιάμεσου σταθμού που δεν ξεπερνάει τις 24 ώρες (layover) τα απαιτούμενα μίλια προς εξαργύρωση θα υπολογιστούν ανά διαδρομή.

Η εξαργύρωση Αθήνα - Ζυρίχη - Βοστώνη, με 4 ώρες χρόνο μετεπιβίβασης στη Ζυρίχη, με το πρώτο σκέλος (το μικρό) σε economy και το δεύτερο σκέλος (το μεγάλο) σε business θα ζητήσει 15.000+55.000=70.000 μίλια, συν τους φόρους και λοιπές χρεώσεις.

Παρατηρήστε τη μεγάλη διαφορά σε μίλια στην δεύτερη περίπτωση (stopover) σε σχέση με την πρώτη (layover): για την ίδια διαδρομή, στην ίδια θέση, επιβαρύνεται με 15.000 και 25.000 επιπλέον μίλια για economy και business αντίστοιχα. Γι αυτό λέμε ότι με το layover κερδίζει κανείς, διότι προσθέτει μία πτήση χωρίς κανένα κόστος σε μίλια.

Μένουμε λίγο ακόμη στο Miles+Bonus της Aegean διότι, όπως έχουμε γράψει και στο σχετικό μας άρθρο, δίνει εδώ και καιρό τη δυνατότητα εξαργύρωσης σε πτήσεις της Emirates. Αυτό που κάνει αυτή τη συνεργασία ενδιαφέρουσα και συμφέρουσα, είναι ότι ισχύουν ακριβώς οι ίδιοι κανόνες με τις πτήσεις σε εταιρείες-μέλη Star Alliance σε ότι αφορά τον ενδιάμεσο σταθμό, με τις εξής πρόσθετες προϋποθέσεις:

• όλες οι πτήσεις να εκτελούνται από την Emirates και όχι από άλλη συνεργαζόμενη εταιρεία με μορφή code share

• να είναι economy ή business (όχι premium economy ή first class)

Με ενδιάμεσο το Ντουμπάϊ, και με τον πίνακα εξαργυρώσων όμοιο με αυτό των πτήσεων σε Star Alliance, οι εξαργυρώσεις αποκτούν μεγάλο ενδιαφέρον για προορισμούς προς την Ασία και την Ωκεανία. Οι αντίστοιχες διαδρομές από κάποιον ευρωπαϊκό κόμβο απαιτούν περισσότερο χρόνο και μεγαλύτερες αναμονές, και πολύ μεγαλύτερους φόρους και χρεώσεις.

Τι ισχύει στο Miles&Smiles της Turkish

Το Miles&Smiles της Turkish Airlines ενδιαφέρει μεγάλο κομμάτι του ελληνικού κοινού: το δίκτυο είναι τεράστιο και η Κωνσταντινούπολη είναι δίπλα μας, και η εταιρεία προσφέρει υψηλή ποιότητα στις premium θέσεις της αλλά και στην economy.

Το πρόγραμμα αυτό όμως χρησιμοποιεί και τους δύο τρόπους υπολογισμού που αναφέραμε στην αρχή, δηλαδή με γεωγραφικές ζώνες και με αριθμό πτήσεων.

Πτήσεις που εκτελεί η ίδια η Turkish

Από τη μεγάλη αναδιάρθρωση του προγράμματος τον Φεβρουάριο του 2024, οι εξαργυρώσεις σε πτήσεις της Turkish τιμολογούνται αθροιστικά, ανά σκέλος.

Δηλαδή, μια διαδρομή Α → Κωνσταντινούπολη → Β κοστίζει τα μίλια του Α → Κωνσταντινούπολη συν τα μίλια του Κωνσταντινούπολη → Β.

Για παράδειγμα: η εξαργύρωση Στοκχόλμη – Κωνσταντινούπολη – Νέα Υόρκη με Turkish σε business class αποκλειστικά και στα δύο σκέλη κοστίζει 75.000 μίλια: 20.000 για το πρώτο και 55.000 για το δεύτερο σκέλος. Η ίδια εξαργύρωση, εάν βρεθεί στο Miles+Bonus της Aegean, κοστίζει 55.000 μίλια.

Η συντριπτική πλειοψηφία των επιβατών της Turkish είναι connecting επιβάτες, η Κωνσταντινούπολη είναι κόμβος, οπότε το πρόγραμμα χρεώνει ακριβότερα αυτό που θα επιδιώξουν να κάνουν όλοι και μάλιστα σε δικές της πτήσεις όπου υποτίθεται υπάρχει καλύτερη διαθεσιμότητα.

Πτήσεις με partners

Εάν η εξαργύρωση περιλαμβάνει έστω και μία πτήση εταιρείας Star Alliance, τότε ισχύει ο πίνακας Star Alliance του Miles&Smiles, ο οποίος τιμολογεί με βάση τη συνολική αφετηρία και τον προορισμό, όπως και το Miles+Bonus δηλαδή.

Εδώ υπάρχει μία ευκαιρία για όσους έχουν μίλια στο Miles&Smiles: να επιδιώκουν εξαργυρώσεις με ενδιάμεση στάση, όπου το μικρό σκέλος να είναι σε εταιρεία της Star Alliance και το μεγάλο στην Turkish. Για παράδειγμα, Αθήνα-Κωνσταντινούπολη με Aegean και Κωνσταντινούπολη-Νέα Υόρκη με Turkish.

Δύο ακόμη σημεία άξια προσοχής για τις εξαργυρώσεις από το Miles&Smiles με ενδιάμεση στάση:

- Σε εισιτήριο εξαργύρωσης one way, η Turkish δεν επιτρέπει καθόλου stopover, δηλαδή ενδιάμεση στάση άνω των 24 ωρών.

- Σε εισιτήριο εξαργύρωσης one way με συνδυασμό economy και business, τα απαιτούμενα μίλια θα υπολογιστούν με βάση την ακριβότερη θέση για όλη τη διαδρομή. Για παράδειγμα, εάν έχει κανείς Αθήνα-Κωνσταντινούπολη σε business class και Κωνσταντινούπολη-Νέα Υόρκη σε economy, θα εξαργυρώσει μίλια σαν να ήταν και η μεγάλη πτήση σε business!

Η “κρυμμένη” διαθεσιμότητα θέσεων εξαργύρωσης

Όσες και όσοι αναζητούν θέσεις εξαργύρωσης σε μεγάλες πτήσεις και σε premium θέσεις, συνήθως ψάχνουν το κύριο σκέλος πχ Μόναχο-Τόκιο, με αποτέλεσμα να απογοητεύονται όταν διαπιστώνουν ότι δεν έχει διαθεσιμότητα ούτε σε economy, πόσο μάλλον σε business class.

Υπάρχει πολύ συγκεκριμένος λόγος για τον οποίο αυτό συμβαίνει στις περισσότερες περιπτώσεις εξαργυρώσεων. Οι εταιρείες διαχειρίζονται διαφορετικά τις πτήσεις με ένα ενδιάμεσο layover απ’ ότι τις απευθείας πτήσεις μεταξύ δύο σημείων, ειδικά εάν ένα από αυτά αποτελεί κόμβο (hub). Εάν υπάρχει layover σε ενδιάμεσο σταθμό, το ταξίδι δεν εξετάζεται πτήση προς πτήση, αλλά συνολικά από την αφετηρία μέχρι στον προορισμό. Αυτό άλλωστε αναφέρεται στους Όρους και Γνωστοποιήσεις των εξαργυρώσεων του Miles+Bonus:

Προϋπόθεση είναι να υπάρχει απευθείας διαθεσιμότητα θέσεων από το αεροδρόμιο αναχώρησης προς το αεροδρόμιο προορισμού, ανεξάρτητα εάν υπάρχουν οι επιμέρους διαθεσιμότητες θέσεων μεταξύ του αεροδρομίου αναχώρησης προς τον ενδιάμεσο σταθμό και του ενδιάμεσου σταθμού προς το αεροδρόμιο προορισμού.

Αυτό όμως δεν δίνει όλη την εικόνα, διότι θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι εάν το ζητούμενο είναι αποκλειστικά ένα σκέλος, όπως πχ το Ταϊπεϊ-Μόναχο πιο πάνω, τότε αυτό είναι η συνολική διαδρομή, μόνο του. Και εδώ έρχεται ένα σημαντικό κομμάτι γνώσης το οποίο εξηγεί πάρα πολλά.

Οι “παντρεμένες” πτήσεις

Οι αεροπορικές εταιρείες προτιμούν να γεμίζουν όλες τις θέσεις με επιβάτες που πληρώνουν χρήματα. Επειδή όμως αυτό δεν είναι πάντα εφικτό, διαθέτουν έναν αριθμό θέσεων για εξαργύρωση μιλίων, είτε στο δικό τους πρόγραμμα (κατά προτεραιότητα) είτε στα προγράμματα συνεργαζόμενων εταιρειών. Ποιές θέσεις όμως θα διαθέσουν και ποιές όχι;

Οι πτήσεις που ξεκινούν ή καταλήγουν σε έναν κόμβο (hub) είναι οι πιο πολύτιμες, διότι εκεί συνήθως βρίσκεται το μεγαλύτερο μέρος της πελατείας των εταιρειών, οι οποίοι είναι πρόθυμοι να πληρώσουν ακριβότερα για την ευκολία. Γι αυτό και αυτές οι θέσεις διατίθενται πιο δύσκολα για εξαργύρωση.

Μπορούν όμως να “παντρέψουν” την πτήση που ξεκινάει ή καταλήγει στον κόμβο με μία άλλη που επίσης ξεκινάει ή καταλήγει στον κόμβο, δημιουργώντας έτσι μία ευκαιρία για διάθεση θέσεων προς εξαργύρωση σε αυτούς που δεν θα πλήρωναν ποτέ cash για να ταξιδέψουν μεταξύ των κόμβων.

Ας δούμε ένα παράδειγμα με εξαργύρωση από το Miles+Bonus, αναζητώντας πτήσεις από το Μόναχο στο Τόκιο:

Η απευθείας πτήση της ANA (All Nippon Airlines) δεν έχει καμία διαθεσιμότητα ούτε σε economy για τη συγκεκριμένη ημέρα της αναζήτησης. Εάν όμως η αναζήτηση γίνει για την ίδια ημέρα από την Αθήνα στο Τόκιο:

Αυτό λέγεται married segment logic. Στο παράδειγμα αυτό η ANA “πάντρεψε” την πτήση MUC-HND με την πτήση ATH-MUC της Aegean, και το σύστημά της “βλέπει” το ταξίδι ως ενιαία διαδρομή Αθήνα-Τόκιο χωρίς ενδιάμεσο. Εμπορικά αυτό την εξυπηρετεί διότι:

• κρατάει το σκέλος MUC-HND κλειστό για εξαργυρώσεις, για να εξυπηρετήσει τη ζήτηση κυρίως από business travellers που αναζητούν -και πληρώνουν αδρά- την ευκολία της απευθείας μετάβασης

• ανοίγει το συνολικό ταξίδι ATH-MUC-HND (και γενικότερα XXX-MUC-HND) για εξαργύρωση από ταξιδιώτες που έτσι κι αλλιώς δεν θα έψαχναν να ταξιδέψουν από το Μόναχο, οπότε καλύπτει ΚΑΙ τις πτήσεις προς Μόναχο ΚΑΙ θέσεις που πολύ πιθανό να μείνουν άδειες στο σκέλος MUC-HND

Ο έλεγχος της διαθεσιμότητας ανήκει πάντοτε στην εταιρεία που εκτελεί τις πτήσεις, και όχι στο πρόγραμμα επιβατών από το οποίο γίνεται η εξαργύρωση. Στο παράδειγμά μας, η ANA είναι αυτή που αποφασίζει ποιές πτήσεις θα “παντρέψει” και θα διαθέσει στους συνεργάτες της. Το Miles+Bonus απλώς βλέπει αυτή τη διαθεσιμότητα.

Για να είμαστε όμως πλήρεις και ακριβείς σε όσα σας λέμε, πρέπει να γνωρίζετε ότι σε πολλές περιπτώσεις “ανοίγει” διαθεσιμότητα και στο βασικό σκέλος, ειδικά όταν πλησιάζει η ημερομηνία της πτήσης και εφόσον η εταιρεία κρίνει ότι δεν θα γεμίσει με επιβάτες που πληρώνουν cash. Δεν είναι πάντοτε δηλαδή “παντρεμένες” οι πτήσεις. Στο πιο πάνω παράδειγμα, βρήκαμε διαθεσιμότητα MUC-HND σε business class της ANA ακριβώς την επόμενη ημέρα.

Ενδιάμεση στάση και Dynamic Award Pricing

Στο άρθρο μας για το Dynamic Award Pricing εξηγήσαμε πως πλέον αρκετά προγράμματα δεν χρεώνουν βάσει πίνακα με σταθερές τιμές αλλά δυναμικά, ανάλογα με την ζήτηση και την τιμή σε χρήμα του εισιτηρίου. Μπορείτε να το βρείτε εδώ:

Όταν όμως εξαργυρώνει κανείς από αυτά τα προγράμματα για ταξίδια με ένα ενδιάμεσο σταθμό, τα ζητούμενα μίλια μπορεί να είναι είτε υψηλότερα είτε ακόμη και αισθητά χαμηλότερα απ’ ότι για το απευθείας μεγάλο σκέλος, ακριβώς για τον ίδιο λόγο που περιγράψαμε πιο πάνω με τα married segments: οι εταιρείες τα τιμολογούν διαφορετικά διότι η ζήτηση είναι εντελώς διαφορετική. Βρήκαμε ένα παράδειγμα που δείχνει κάτι τέτοιο:

Η Lufthansa χρεώνει τα εξής για απευθείας πτήσεις από το Μόναχο στη Νέα Υόρκη σε εξαργυρώσεις από το δικό της πρόγραμμα, το Miles & More, το οποίο λειτουργεί με δυναμική λογική:

Και τα εξής από την Αθήνα στη Νέα Υόρκη μέσω Μονάχου:

Παρατηρήστε ότι η economy είναι σχεδόν 15% φθηνότερη και σε μίλια και σε φόρους εάν το ταξίδι ξεκινήσει από την Αθήνα. Η premium economy είναι οριακά φθηνότερη, η business class όμως είναι ακριβότερη. Η διαθεσιμότητα σε κάθε περίπτωση ρυθμίζεται σύμφωνα και με τις τιμές σε μετρητά και με τη ζήτηση.

Κάποια προγράμματα με Dynamic Award Pricing όπως το Flying Blue των Air France/KLM επιτρέπουν επίσης δωρεάν stopover σε εξαργυρώσεις one way, χωρίς επιπλέον μίλια, εφόσον οι πτήσεις είναι σε Air France ή KLM. Αυτό μπορεί να είναι σημαντικό πλεονέκτημα εάν κανείς επιθυμεί να βάλει μερικές ημέρες σε έναν προορισμό πριν τον επόμενο. Για παράδειγμα, σε μία εξαργύρωση μιλίων Flying Blue από Αθήνα για Νέα Υόρκη μπορεί κανείς να αναζητήσει πτήσεις που επιτρέπουν μία στάση λίγων ημερών στο Παρίσι ή το Άμστερνταμ.

Expert συμβουλές για expert αναζητήσεις

Τώρα πλέον έχετε καταλάβει πως λειτουργούν οι εξαργυρώσεις, και γιατί αυτές με ενδιάμεση στάση εξυπηρετούν καλύτερα στις περισσότερες περιπτώσεις. Την επόμενη φορά που θα ψάξετε τη διαθεσιμότητα προς έναν προορισμό που έχετε βάλει στόχο, να θυμάστε τα εξής:

1. Ξεκινήστε την αναζήτηση από το αεροδρόμιο όπου μένετε πιο κοντά και μην κοιτάξετε για εκκίνηση από τα hubs.

2. Μην προσθέτετε παραπάνω από ένα layover, διότι αλλάζει εντελώς η λογική της χρεώσης των μιλίων εξαργύρωσης.

3. Εάν δεν βρίσκετε κάποια εξαργύρωση πχ από την Αθήνα “ανοίξτε” λίγο τις επιλογές σας, και αναζητήστε πάλι με ένα layover από κάποιο αεροδρόμιο όπου μπορείτε να πάτε σχετικά εύκολα και φθηνά. Δείτε πχ εάν βρίσκετε κάτι από το Μιλάνο, το Ζάγκρεμπ, το Βουκουρέστι κλπ., κάπου όπου έχουν παρουσία οι εταιρείες που σας ενδιαφέρουν.

4. Κάντε το ίδιο και για τις πτήσεις της επιστροφής: αναζητήστε με άφιξη κάπου κοντά, εάν δεν βρίσκετε για την Αθήνα ή τη Θεσσαλονίκη.

5. Μην κλείνετε ποτέ εξαργυρώσεις μετ’ επιστροφής, ώστε να έχετε τη μέγιστη δυνατή ευελιξία.

Αυτά είναι τα πιο βασικά που εφαρμόζουμε κι εμείς.

Επίλογος

Η ενδιάμεση στάση δεν είναι απλώς μία τεχνική λεπτομέρεια στους όρους ενός προγράμματος. Είναι συχνά ο πιο αποδοτικός τρόπος να αποκομίσετε περισσότερη αξία από τα ίδια ακριβώς μίλια, αρκεί να ξέρετε πώς σκέφτεται το σύστημα: πότε μιλάμε για layover και πότε για stopover, ποιο πρόγραμμα βλέπει τη διαδρομή σας ως ενιαία και ποιο την αθροίζει σκέλος-σκέλος, και γιατί μια αναζήτηση μπορεί να σας “κόβει” εκεί ακριβώς που δεν το περιμένατε.

Το είδαμε στην πράξη, όχι θεωρητικά. Το Ταϊπέι-Μόναχο-Αθήνα κόστισε όσο θα κόστιζε το Ταϊπέι-Μόναχο σκέτο. Το Μόναχο-Τόκιο, ως μεμονωμένη αναζήτηση, άνοιξε τη στιγμή που προστέθηκε ένα Αθήνα-Μόναχο μπροστά. Τίποτα από τα δύο δεν ήταν τύχη. Ήταν η λογική με την οποία δουλεύουν οι αεροπορικές, και τώρα την ξέρετε κι εσείς.

Στο επόμενο άρθρο γράφουμε για τους φόρους και τις λοιπές χρεώσεις, για να γνωρίζετε τι ακριβώς πληρώνετε, σε ποιον, και για ποιο λόγο όταν εξαργυρώνετε τα μίλια σας. Άλλωστε αυτά καθορίζουν και την αποτίμηση της εξαργύρωσης.

Όταν το μακρινό 2017 ξεκίνησα να γράφω το The Flying Expert, ο στόχος ήταν να δημιουργήσω μία “νησίδα” κάπου στον απέραντο ωκεανό της πληροφορίας όπου θα συγκεντρώνω όλα όσα έμαθα, και όσα εξακολουθώ να μαθαίνω για αυτόν τον ιδιαίτερο κόσμο με τις πτήσεις, τις κάρτες Gold, τα lounges, και τις εξαργυρώσεις μιλίων.

Η προσπάθεια αυτή δεν θα είχε κανένα νόημα εάν δεν έφτανε σε ανθρώπους με γνώσεις και ενδιαφέρον για αυτά τα θέματα, αλλά και σε όσες και όσους πάντα ήθελαν να μάθουν αλλά δεν ήξεραν πώς να πιάσουν το νήμα από την αρχή. Το The Flying Expert υπάρχει επειδή από την πρώτη στιγμή ήθελα να μοιραστώ τη γνώση με το κοινό που την βρίσκει χρήσιμη.

Σήμερα, λοιπόν, γίνατε λίγο περισσότεροι από πεντακόσιοι άνθρωποι που επιλέξατε να μου εμπιστευτείτε μια θέση στα εισερχόμενά σας, και το λιγότερο που μπορώ να σας πω είναι ότι:

σας ευχαριστώ, πάρα πολύ!

Οι ευχαριστίες οφείλουν να είναι πλήρεις, γι’ αυτό λοιπόν:

Ευχαριστώ όλες και όλους εσάς που διαβάζετε τα άρθρα ως το τέλος, ακόμη και εκείνα τα δύσκολα με αριθμούς και παραδείγματα, που τελικά σας βοηθούν να κατανοήσετε σε ακόμη μεγαλύτερο βάθος το “παιχνίδι”.

Ευχαριστώ όλες και όλους εσάς που αφήνετε σχόλια για να διορθώσετε μια ανακρίβεια, να ρωτήσετε κάτι, ή να προτείνετε μία ιδέα. Να ξέρετε ότι από αυτά βγαίνουν και τα καλύτερα επόμενα άρθρα.

Φυσικά θα ήταν πελώρια γαϊδουριά να μην πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στους Γιώργο και Πέτρο, τους δύο εκλεκτούς φίλους που με γνώρισαν από την πρώτη περίοδο του blog, και εξακολουθούν να συμβάλλουν πολύ καθοριστικά σε αυτό.

Ο δρόμος μέχρι εδώ

Το εγχείρημα πέρασε μεγάλες περιόδους απραξίας. Η πραγματική ζωή έχει άλλες απαιτήσεις, και έτσι δεν προέκυψαν νωρίτερα οι σωστές συνθήκες για να γίνει όλο αυτό οργανωμένα, με δομή και πληρότητα, κυρίως όμως με την απαραίτητη συχνότητα ώστε να μπορέσει αυτή η “νησίδα” να φανεί στον χάρτη.

Η πρώτη σοβαρή απόπειρα επαναφοράς έγινε το 2024 με μερικά φρέσκα άρθρα όπως για τις κάρτες Aegean Bonus και για το Aegean Pass, τα οποία μάλιστα έτυχαν τεράστιας αποδοχής και αναγνώρισης και εξακολουθούν να είναι τα πλέον διαβασμένα. Οι αλλαγές του προγράμματος Miles+Bonus της Aegean ήταν όμως το σημείο καμπής, όπου αποφάσισα ότι πρέπει σύντομα να το “αναστήσω” και να το “τρέξω” όπως του αρμόζει.

Στο ορόσημο των 500 (και κάτι) συνδρομητών, το The Flying Expert έχει αποκτήσει έναν ρυθμό. Ο τεράστιος όγκος γνώσης και πληροφορίας που υπάρχει “εκεί έξω” μετατρέπεται σταδιακά σε περιεχόμενο, το οποίο καταβάλλω φιλότιμη προσπάθεια να φτάνει τακτικά, κάθε Κυριακή, στα εισερχόμενά σας. Η επιμονή στην ποιότητα του περιεχομένου είναι αδιαπραγμάτευτη, και είναι το λιγότερο που αξίζει το κοινό που ακολουθεί αυτή τη σελίδα.

Τι μένει ως έχει

Το blog αυτό παραμένει το μόνιμο σπίτι όλης της πληροφορίας. Το Facebook, το Instagram και το X είναι τα μονοπάτια προς αυτό. Ό,τι αξίζει να κρατηθεί, θα το βρίσκετε πάντα εδώ, ολοκληρωμένο και ενημερωμένο. Αυτή ήταν η υπόσχεση στον πρώτο συνδρομητή, και παραμένει η ίδια για όσες και όσους μου κάνουν την τιμή.

Επίσης, το blog αυτό ήταν, είναι, και θα παραμείνει δωρεάν για όλες και όλους.

Τι έρχεται

Πολύ και ενδιαφέρον περιεχόμενο, με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη εμβάθυνση σε θέματα συγκέντρωσης και εξαργύρωσης μιλίων αλλά και elite statuses. Είναι τα πιο “καυτά” θέματα άλλωστε, από τα οποία οι ενδιαφερόμενοι ωφελούνται στην πράξη.

Όχι μόνο αυτά όμως. Έχω στα σκαριά μία σειρά από οδηγούς για να καλύψω το κενό πληροφορίας εντός αλλά και εκτός του στενότερου κύκλου των Aegean και Star Alliance, και να δώσω μία ευρύτερη γνώση που είμαι βέβαιος ότι ενδιαφέρει ένα μεγάλο μέρος του αναγνωστικού κοινού.

Έχω πάντοτε υπόψη και ένα ποσοστό δημοσιεύσεων όπου μπορώ να παρουσιάζω μία ωραία θέση business ή first class, ή ένα εκλεκτό lounge, ή μία ξεχωριστή εμπειρία, καλή ή κακή, κάτι που βοηθάει να εμπεδωθεί η γνώση που αναπτύσσω στα άρθρα.

Εσείς, η κοινότητά μου

Ένα blog που ασχολείται με ένα ιδιαίτερο κομμάτι γνώσεων και εμπειριών, το οποίο όπως προείπα ήταν, είναι, και θα παραμείνει δωρεάν, δεν μεγαλώνει από διαφημίσεις και χορηγούς, αλλά από εκείνες και εκείνους που το διαβάζουν και εμπιστεύονται το περιεχόμενό του, που θα το μοιραστούν, θα το κυκλοφορήσουν, θα το προτείνουν.

Το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε για να βοηθήσετε αυτή την προσπάθεια να διαδοθεί σε ευρύτερο κοινό, είναι να σκεφτείτε μία φίλη ή έναν φίλο που ταξιδεύει, που μαζεύει μίλια, που ψάχνει πώς να τα αξιοποιήσει ή που απλά αναρωτιέται αν αξίζει ένα πρόγραμμα τακτικών επιβατών, και να μοιραστείτε αυτή τη “νησίδα” πληροφορίας, γνώσης, και εμπειριών. Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για αυτό.

Share The Flying Expert

Μας ρωτάτε πολύ συχνά: “που θα μπορούσα να εξαργυρώσω τα μίλια που έχω στην Aegean;” και είναι μία ερώτηση που δεν μπορεί να απαντηθεί ούτε απλοϊκά ούτε συμπεριληπτικά.

Στο άρθρο μας για την αποτίμηση της εξαργύρωσης μιλίων σε χρήμα σας δώσαμε μία βασική γνώση: να υπολογίζετε πόση αξία παίρνετε από κάθε μίλι που εξαργυρώνετε, αλλά και το απόλυτο χρηματικό όφελος. Δεν θα ξεκινήσετε όμως από αυτά: πρώτα πρέπει να έχετε μία αίσθηση και αντίληψη που μπορείτε να εξαργυρώσετε, ανάλογα με τον αριθμό των μιλίων που έχετε διαθέσιμα, όπως και αν ταξιδεύετε μόνοι ή με παρέα.

Στο σημερινό άρθρο, το οποίο βάζουμε “σφήνα” στη σειρά των αναλυτικών μας άρθρων για τις εξαργυρώσεις, θα σας δώσουμε ιδέες και προτάσεις για εξαργύρωση μιλίων από το πρόγραμμα Miles+Bonus της Aegean, οι οποίες πιστεύουμε ότι αξίζουν. Εσείς βέβαια θα έχετε πάντοτε τον τελευταίο λόγο.

Τι θα διαβάσετε σε αυτό το άρθρο

Για αρχή, τα αποτελέσματα του poll που βάλαμε σε άρθρο μας πριν από δύο εβδομάδες. Θέλαμε να σας γνωρίσουμε λίγο καλύτερα, για να μπορέσουμε να σας προσφέρουμε τις κατάλληλες συμβουλές. Και στη συνέχεια:

• λίγα λόγια για τον υπολογισμό των μιλίων εξαργύρωσης στο Miles+Bonus

• τι μπορείτε να κάνετε με έως 40 χιλ. μίλια

• τι μπορείτε να κάνετε με 40 χιλ. έως 100 χιλ. μίλια

• τι μπορείτε να κάνετε με 100 χιλ. έως 200 χιλ. μίλια

• τι μπορείτε να κάνετε με πάνω από 200 χιλ. μίλια

• ποια σημεία αξίζουν την προσοχή σας όταν εξαργυρώνετε

Γνωρίζοντας το κοινό μας

Στο άρθρο μας για την αποτίμηση της εξαργύρωσης μιλίων σε χρήμα σας ρωτήσαμε πόσα μίλια έχετε διαθέσιμα για εξαργύρωση στο πρόγραμμα Miles+Bonus της Aegean. Ιδού:

Λάβαμε 105 ψήφους σε αυτό το poll μέχρι τη στιγμή της δημοσίευσης αυτού του άρθρου, οι οποίες θεωρούμε ότι είναι αρκετά αντιπροσωπευτικό δείγμα για ένα κοινό σχεδόν 500 συνδρομητών. Ας δούμε λοιπόν τα κύρια συμπεράσματα:

(1) Το 23% από εσάς διαθέτει σχετικά λίγα μίλια, τα οποία είναι υποψήφια για εξαργυρώσεις στο δίκτυο της Aegean στην Ευρώπη.

(2) Το 16% από εσάς είναι πολύ κοντά σε πιο καλές εξαργυρώσεις, σε λίγο πιο μακρινούς ευρωπαϊκούς προορισμούς.

(3) Το 26% από εσάς έχει στη διάθεσή του αρκετές επιλογές για μακρινά ταξίδια, ακόμη και σε premium θέσεις.

(4) Το 34% από εσάς είναι αρκετά άνετο για εξαργυρώσεις σε μακρινούς προορισμούς σε εκλεκτές θέσεις, ακόμη και αν είστε ζευγάρι ή οικογένεια.

Αυτό που δεν γνωρίζουμε βέβαια είναι εάν πρόσφατα έχετε ξοδέψει μίλια και “πέσατε” πχ από τα 100 χιλ. στα 35 χιλ., όπως επίσης εάν έχετε “παρκάρει” πόντους στην Aegean Bonus Visa για μετατροπή όταν χρειαστεί (ή όταν/εάν προκύψει promo από την Aegean με bonus μετατροπής). Αυτό το γνωρίζετε εσείς, και για τους σκοπούς αυτού του άρθρου θεωρούμε ότι το ποσό των μιλίων που αναφέρατε είναι αυτό που έχετε άμεσα διαθέσιμο για εξαργύρωση. Εάν γνωρίζετε ότι με άμεση μετατροπή πόντων ή με επικείμενα ταξίδια θα περάσετε σε άλλη κατηγορία, τότε κοιτάξτε αυτή. Τόσο απλά.

Αυτό που μάθαμε επίσης για εσάς που μας εμπιστεύεστε την e-mail διεύθυνσή σας, είναι ότι ασχολείστε ενεργά και σοβαρά με το “άθλημα”, και σας ενδιαφέρει να παίρνετε αξία από αυτό. Χαιρόμαστε ιδιαίτερα, διότι έτσι καταλαβαίνουμε ότι όσα γράφουμε βρίσκουν κάποια ανταπόκριση και βοηθούν αρκετό κόσμο.

Σας ευχαριστούμε!

Υπολογίζοντας τα μίλια εξαργύρωσης Miles+Bonus

Το πρόγραμμα Miles+Bonus της Aegean έχει τριών ειδών υπολογισμούς για τα απαιτούμενα μίλια εξαργύρωσης, ανάλογα με τον προορισμό και την εταιρεία:

• πτήσεις Aegean/Olympic εσωτερικού: σταθερό ποσό ανά πτήση

• πτήσεις Aegean εξωτερικού: εξαρτώμενο από την απόσταση

• πτήσεις Star Alliance: βάσει πίνακα εξαργύρωσης

Σε αυτή τη σελίδα θα βρείτε τον παρακάτω πίνακα που αφορά πτήσεις εσωτερικού και εξωτερικού με Aegean ή/και Olympic Air.

Το σταθερό ποσό μιλίων για πτήσεις εσωτερικού είναι 5.000 μίλια για Flex (χωρίς παραδοτέα αποσκευή) και 7.500 μίλια για Comfort Flex (με παραδοτέα αποσκευή), πάντοτε ανά διαδρομή. Για business class χρειάζεστε 10.000 μίλια ανά διαδρομή. Για ταξίδι μετ’ επιστροφής θα υπολογίσετε τα διπλάσια.

Το καλό με τις εξαργυρώσεις σε πτήσεις εσωτερικού είναι ότι, εάν υπάρχει ενδιάμεση στάση, αυτή περιλαμβάνεται στο κόστος. Έτσι, μία εξαργύρωση από τη Ρόδο στην Κέρκυρα μέσω Αθήνας σε Flex θα κοστίσει 5.000 μίλια.

Το ελάχιστο ποσό για πτήσεις εξωτερικού είναι 7.000 μίλια για Flex (χωρίς παραδοτέα αποσκευή), 9.000 μίλια για Comfort Flex (με παραδοτέα αποσκευή) και 15.000 για business class, πάντοτε ανά διαδρομή. Για ταξίδι μετ’ επιστροφής θα υπολογίσετε τα διπλάσια.

Για να έχετε μία ένδειξη για το που μπορείτε να πάτε με τα ελάχιστα μίλια στο εξωτερικό, δείτε αυτόν τον χάρτη με μερικές πόλεις ως παραδείγματα:

Οτιδήποτε εντός του κύκλου ζητάει είτε 7.000 (Flex) είτε 9.000 (Comfort Flex) μίλια εξαργύρωσης για one way. Πέρα από αυτό το όριο τα μίλια υπολογίζονται όπως λέει ο πίνακας παραπάνω, άρα όσο πιο μακριά τόσο πιο πολλά.

Η Aegean διαθέτει έναν υπολογιστή μιλίων για τις δικές της πτήσεις, ώστε να μπορείτε να βρείτε ακριβώς πόσα μίλια χρειάζεστε για μία εξαργύρωση:

Σε ότι αφορά τις εξαργυρώσεις σε πτήσεις εταιρειών-μελών της Star Alliance, αλλά και σε πτήσεις με την Emirates, ο πίνακας υπολογισμού είναι ο εξής:

Σε αυτό τον πίνακα τα μίλια είναι μετ’ επιστροφής, επομένως για να υπολογίσετε πόσα απαιτούνται πχ από Αθήνα για οποιαδήποτε πόλη των ΗΠΑ σε business class, θα διαιρέσετε το 110.000 που λέει ο πίνακας δια του 2 και θα βρείτε 55.000 μίλια.

Και σε αυτή την περίπτωση, με τα ίδια μίλια μπορείτε να έχετε και μία ενδιάμεση στάση (layover) έως 24 ώρες.

Μπορείτε να βρείτε τον πίνακα σε αυτό το link για παράδειγμα. Δεν σε κάθε υπάρχει κάπου σταθερά, είναι στην ενότητα των εξαργυρώσεων σε κάθε συνεργαζόμενη εταιρεία.

Όταν έχετε μέχρι 40 χιλ. μίλια

Το πεδίο σας είναι η Ευρώπη. Με 14.000 μίλια το άτομο συν τους όποιους φόρους μπορείτε να ταξιδέψετε μετ’ επιστροφής σε Flex, σε προορισμούς όπως η Ρώμη, η Βιέννη, η Κρακοβία, το Βελιγράδι, η Βουδαπέστη, το Ζάγκρεμπ κλπ. Σαν να λέμε δηλαδή, με 28.000 μίλια “βγαίνει” ένα ταξίδι για ένα ζευγάρι κάπου στην κεντρική ή νότια Ευρώπη. Καθόλου άσχημα.

Τα 40 χιλ. μίλια είναι οριακά λιγότερα απ΄όσα απαιτούνται για να πάει ένα ζευγάρι πχ στο Άμστερνταμ, το Παρίσι, τη Βαρκελώνη κλπ., οπότε εάν διαθέτετε κάποια από τις πιστωτικές κάρτες της Alpha Bank τότε μπορείτε να το επιτύχετε σχετικά εύκολα με κάποια μετατροπή πόντων.

Εάν πάλι είστε solo traveler, τότε ολόκληρο το δίκτυο της Aegean είναι διαθέσιμο για ένα ταξίδι, ακόμη και οι πιο μακρινοί προορισμοί όπως το Ντουμπάϊ και το Μαρακές, και θα σας μείνουν και μερικά μίλια υπόλοιπο.

Βεβαίως δεν πρέπει να υποτιμούμε και τις πτήσεις εσωτερικού, οι οποίες ενίοτε είναι αρκετά “αλμυρές”, και εάν είστε οικογένεια με παιδιά μπορεί να βρείτε σημαντική αξία σε κάτι τέτοιο. Για παράδειγμα, μία 4μελής οικογένεια που θέλει να πάει στο Ηράκλειο θα ξοδέψει ακριβώς 40.000 μίλια μετ’ επιστροφής, συν τους φόρους που είναι περίπου 150€ στο σύνολο, και η αξία των ναύλων μπορεί να είναι ακόμη και 600€. Άρα η 4μελής οικογένεια θα γλιτώσει αυτά τα 600€ και θα πάρει και μία αποτίμηση 1,50 cpm -εξαιρετική, από κάθε άποψη.

Όταν έχετε από 40 χιλ. μέχρι 100 χιλ. μίλια

Όσο πιο κοντά στα 100 χιλ. μίλια είστε, τόσο περισσότερες είναι οι επιλογές σας. Πλέον ένα ζευγάρι “βγάζει” άνετα ένα ταξίδι ακόμη και στους πιο μακρινούς προορισμούς του δικτύου της Aegean, ενώ και μία 4μελής οικογένεια μπορεί να βρει με ευκολία ένα ταξίδι σε κάποιο προορισμό όπως πχ η Ρώμη, η Βουδαπέστη, η Βιέννη κλπ. Τέτοια ταξίδια “μεταφράζονται” άνετα σε όφελος τουλάχιστον 600€ με 800€ εάν μιλάμε για οικογένεια, και σίγουρα 400€ εάν μιλάμε για ζευγάρι.

Εάν πάλι είστε solo traveler, ένα ταξίδι σε economy με την Emirates ή με μία εταιρεία Star Alliance είναι προσιτό, ακόμη και σε μακρινούς προορισμούς. Για παράδειγμα, η Ιαπωνία ζητάει 90.000 μίλια μετ’ επιστροφής, και οποιοσδήποτε προορισμός στις ΗΠΑ 70.000 μίλια. Βάσει προσωπικής εμπειρίας η economy της Emirates είναι εξαιρετική, οι ευρωπαϊκές είναι απλώς ΟΚ. Επίσης οι φόροι είναι σε λογικά επίπεδα στην Emirates σε economy, και λίγο πιο “τσιμπημένοι” σε εταιρείες Star Alliance.

Επίσης, για solo travelers προκύπτουν άνετα 2 ή και 3 εξαργυρώσεις για ταξίδια με την Aegean στην Ευρώπη, όπου μπορεί μεν η αποτιμώμενη αξία σε cpm να μην είναι η μέγιστη δυνατή, όμως το συνολικό κέρδος σε χρήματα θα είναι σημαντικό.

Όταν έχετε από 100 χιλ. μέχρι 200 χιλ. μίλια

Σε αυτό το επίπεδο τα πράγματα σοβαρεύουν. Με 110 χιλ. μίλια μπορείτε, εάν είστε solo, να έχετε ένα ταξίδι μετ’ επιστροφής στις ΗΠΑ σε business class, με καλύτερη επιλογή την απευθείας της Emirates από Αθήνα για Νέα Υόρκη (γλιτώνετε και το Ντουμπάϊ στο ενδιάμεσο). Εάν είστε σχεδόν στα 200 χιλ. μίλια, με λίγη υπομονή το ίδιο ταξίδι βγαίνει για δύο άτομα, εάν αυτό σας αφορά. Οι φόροι είναι βέβαια λίγο “αλμυροί” αλλά και η εμπειρία θα είναι ευθέως ανάλογα εξαιρετική.

Με 180 χιλ. μίλια ένα ζευγάρι ταξιδεύει στην Ιαπωνία, σε economy. Επιλέγοντας την Emirates πετάτε σε μία εξαιρετική θέση, οι φόροι είναι πολύ λογικοί, και γλιτώνετε ένα σκασμό λεφτά που θα δίνατε σε μετρητά και θα το χρησιμοποιήσετε για άλλα έξοδα του ταξιδιού σας. Όπου Ιαπωνία βάλτε επίσης Ν.Κορέα, Βιετνάμ, Χονγκ Κονγκ, Σιγκαπούρη, Ινδονησία, Μαλαισία κλπ., όλα αυτά είναι προσβάσιμα σε αυτό το εύρος.

Οι οικογένειες με παιδιά έχουν επίσης όλες τις επιλογές στην Ευρώπη. Απλώς διαλέξτε τον προορισμό και αναζητήστε διαθεσιμότητα. Και πάλι θα γλιτώσετε ένα σωρο λεφτά, εφόσον διαθέτετε τα μίλια που απαιτούνται.

Όταν έχετε πάνω από 200 χιλ. μίλια

Εδώ πλέον είστε πολύ άνετοι για πολλά πράγματα. Όσο παραπάνω από τα 200 χιλ. μίλια, τόσο περισσότερες οι επιλογές σας. Για παράδειγμα, ένα ζευγάρι με 220 χιλ. ή 300 χιλ. μίλια μπορεί να ταξιδέψει άνετα σε business class στις ΗΠΑ ή την Άπω Ανατολή αντίστοιχα, πάντα με την Emirates ή κάποια εξίσου καλή όπως η All Nippon Airlines (ANA) -μην ασχοληθείτε με Lufthansa Group, τα παρανοϊκά ποσά που ζητούν σε φόρους τις βγάζουν εκτός σύγκρισης.

Επίσης μία οικογένεια μπορεί να ωφεληθεί πολύ με τόσα μίλια, όπως είδαμε και σε αυτό το παράδειγμα του ταξιδιού για 4 άτομα από Θεσσαλονίκη προς Νέα Υόρκη σε United economy class. Πολλά άτομα ίσον πολλά μίλια, και αν αυτά υπάρχουν τότε ναι, κάντε το. Αγνοήστε το cpm και επικεντρωθείτε στα χρήματα που θα γλιτώσετε.

Φυσικά ένας solo traveler με τόσα μίλια διαθέσιμα κάνει πραγματικά ό,τι θέλει. Μέχρι Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία, μέχρι Περού, Χιλή και Αργεντινή φτάνει.

Σημεία που χρειάζονται την προσοχή σας

Είτε έχετε 40 χιλ. είτε έχετε 400 χιλ. μίλια, κάποια σημεία αφορούν όλες και όλους:

• Εάν εξαργυρώνετε σε πτήσεις Aegean, δείτε εάν όντως χρειάζεστε παραδοτέα αποσκευή και πόσο χρεώνεται αυτή για το συγκεκριμένο ταξίδι. Μην βιαστείτε να εξαργυρώσετε σε Comfort Flex, δείτε πρώτα εάν έχετε κάποιο κουπόνι από τυχόν πιστωτική κάρτα ή εάν είστε Gold έχετε έτσι κι αλλιώς παραδοτέα αποσκευή.

• Μία με δύο φορές τον χρόνο η Aegean κάνει προωθητικές ενέργειες με έκπτωση στα μίλια εξαργύρωσης. Δείτε κάθε φορά τους όρους και εκτιμήστε αν μπορείτε να εξαργυρώσετε για όταν μπορείτε να ταξιδέψετε. Όσα μίλια γλιτώσετε, καλό είναι.

• Προσπαθήστε να εξαργυρώνετε χωριστά ανά σκέλος, όχι μετ’ επιστροφής. Σας συμφέρει διότι αποκτάτε πολύ μεγάλη ευελιξία, εάν κάτι “στραβώσει”.

• Μη φοβάστε την economy σε long haul, ειδικά εάν είναι με την Emirates. Όλοι θέλουμε ένα μεγάλο ταξίδι σε business class, όμως καμιά φορά περνάει ο καιρός, αργούμε να συγκεντρώσουμε τα μίλια, έρχεται ένα devaluation και τα ανατρέπει όλα.

• Εάν έχετε πιστωτική κάρτα Aegean Bonus Visa, μην μετατρέπετε κάθε μήνα τους πόντους της σε μίλια. Όταν τα χρειαστείτε, τότε θα το κάνετε, η μετατροπή είναι άμεση. Μπορεί να “τρέξει” ξανά κάποια προωθητική ενέργεια και να κερδίσετε επιπλέον μίλια με την μετατροπή.

Και μην ξεχνάτε επίσης ποιες εξαργυρώσεις να αποφεύγετε, σας είχαμε γράψει για αυτές στο σχετικό μας άρθρο:

Επίλογος

Θελήσαμε να βάλουμε αυτό το άρθρο “σφήνα” στα, ομολογουμένως, πιο “βαριά” άρθρα που δημοσιεύουμε αυτό το διάστημα για τις εξαργυρώσεις, αφενός για να σας “ελαφρύνουμε” λίγο από τους πολλούς αριθμούς και υπολογισμούς, αφετέρου για να σας δώσουμε πραγματικές ιδέες για εξαργυρώσεις που θεωρούμε ότι αξίζουν. Βλέπετε άλλωστε ότι δεν στεκόμαστε αυστηρά στο cpm, επικεντρωνόμαστε στα χρήματα που γλιτώνετε αλλά και στην πραγματοποίηση ενός ταξιδιού που είναι πάντοτε το ζητούμενο.

Θα παρατηρήσατε επίσης ότι επιμένουμε αρκετά στις εξαργυρώσεις σε πτήσεις της Emirates. Δεν μας πληρώνει κανείς για αυτό, το γράφουμε επειδή το πιστεύουμε ότι η αξία εκεί είναι πολύ μεγάλη. Το δίκτυο είναι τεράστιο, οι θέσεις εξαιρετικές, ακόμη και η economy, υπάρχει επαρκής διαθεσιμότητα, και -το κυριότερο- είναι κάτι που δύσκολα θα βρείτε σε άλλο πρόγραμμα τακτικών επιβατών στα γνωστά alliances. Λίγη προσοχή μόνο στο Ντουμπάϊ με την κατάσταση στην περιοχή.

Ελπίζουμε το άρθρο αυτό να σας βοηθήσει να κατανοήσετε μέχρι που μπορείτε να φτάσετε με τις εξαργυρώσεις σας, και να σας δώσει και μερικές ιδέες. Μη διστάσετε να μας γράψετε στα σχόλια ή σε e-mail τις απορίες σας, τις ερωτήσεις σας, και τις παρατηρήσεις σας!

Στο προηγούμενο άρθρο, το πρώτο αυτής της σειράς για τις εξαργυρώσεις μιλίων, δείξαμε πως αποτιμάται μία εξαργύρωση με τρεις αριθμούς και μία ερώτηση. Υποθέσαμε όμως σιωπηρά κάτι που, μέχρι πριν μερικά χρόνια, ήταν αυτονόητο: ότι γνωρίζουμε ακριβώς πόσα μίλια κοστίζει η εξαργύρωση που θέλουμε να κάνουμε.

Πλέον αυτό έπαψε να ισχύει σε αρκετά προγράμματα τακτικών επιβατών, και είναι μία ξεκάθαρη τάση της συγκεκριμένης αγοράς. Ξεκίνησε από τις ΗΠΑ, και τα τελευταία χρόνια πέρασε τον Ατλαντικό και έφτασε σε προγράμματα ευρωπαϊκών εταιρειών.

Καλώς ήρθατε στο dynamic award pricing: την τιμολόγηση των εξαργυρώσεων με μεταβλητό τρόπο, η οποία μετατρέπει τον χάρτη των εξαργυρώσεων σε… χρηματιστήριο. Στο άρθρο αυτό θα δούμε τι ακριβώς είναι, ποια προγράμματα το εφαρμόζουν, και πού κρύβεται ακόμα κάποια αξία.

Τι είναι το Dynamic Award Pricing

Παραδοσιακά, κάθε πρόγραμμα τακτικών επιβατών διαθέτει έναν πίνακα εξαργυρώσεων με συγκεκριμένα ποσά: από Ευρώπη προς Βόρεια Αμερική, τόσα μίλια σε κάθε κατηγορία θέσης (economy, business, first) και τέλος. Σε τέτοια προγράμματα ο επιβάτης γνωρίζει ακριβώς τι χρειάζεται για μία εξαργύρωση.

Το dynamic award pricing είναι η τιμολόγηση κάθε εξαργύρωσης σχεδόν όπως και των κανονικών εισιτηρίων. Κάθε ημέρα, κάθε διαθέσιμη προς εξαργύρωση θέση μπορεί να έχει διαφορετικό κόστος σε μίλια. Δεν υπάρχει πίνακας εξαργυρώσεων, και τα απαιτούμενα μίλια συνδέονται με την τιμή του εισιτηρίου σε χρήμα, τη ζήτηση, και την εποχή.

Εδώ πρέπει να σημειώσουμε το εξής: δυναμική τιμολόγηση δεν σημαίνει πάντοτε άμεση σύνδεση με το κόστος μίας θέσης με χρήματα. Για παράδειγμα, ένα εισιτήριο που πωλείται 5.000€ δεν θα κοστίσει κατ’ ανάγκη τα δεκαπλάσια μίλια από ένα που πωλείται 500€. Υπάρχει σύνδεση, αλλά δεν είναι πάντα γραμμική -και ακριβώς εκεί, στα κενά της, υπάρχουν (ακόμη) κάποιες ευκαιρίες.

Όλα από τις ΗΠΑ

Όπως σχεδόν κάθε τι στα προγράμματα τακτικών επιβατών, το dynamic award pricing ξεκίνησε από την δυτική πλευρά του Ατλαντικού.

Το 2015 η Delta Airlines αφαίρεσε τους πίνακες εξαργύρωσης από την ιστοσελίδα της. Ήταν το πρώτο μεγάλο πρόγραμμα που πέρασε σε δυναμικό μοντέλο, και η αντίδραση της κοινότητας ήταν ιδιαίτερα έντονη. Τότε ήταν που τα SkyMiles (τα μίλια του προγράμματός της) έχασαν τόση πολλή αξία, που τα αποκαλούσαν κοροϊδευτικά “SkyPesos”. Σήμερα, μία εξαργύρωση σε πτήση εσωτερικού μπορεί να κοστίζει 7.500 μίλια τη μία μέρα και 15.000 λίγες την επόμενη, ενώ σε premium θέσεις οι διακυμάνσεις είναι ακόμη μεγαλύτερες.

Τον Νοέμβριο του 2019 ακολούθησε η United Airlines, καταργώντας και εκείνη τους πίνακες εξαργυρώσεών της. Η ανακοίνωση έγινε ένα απόγευμα Παρασκευής, χωρίς να δίνει κάποιο περιθώριο αντίδρασης. Λίγο καιρό μετά ακολούθησε και η American Airlines την ίδια πορεία.

Η σειρά της Ευρώπης

Η τάση που ξεκίνησε από τις ΗΠΑ αργά ή γρήγορα θα περνούσε τον Ατλαντικό. Άλλωστε τα προγράμματα τακτικών επιβατών εξελίσσονται με τέτοιο τρόπο που αποτελούν ίσως την σημαντικότερη πηγή εσόδων για κάποιες αεροπορικές, ακόμη και πιο πολύ από τις ίδιες τις πτήσεις.

2018 - Flying Blue (Air France/KLM)

Το Flying Blue ήταν το πρώτο μεγάλο ευρωπαϊκό πρόγραμμα που πέρασε σε dynamic award pricing. Από τον Ιούνιο του 2018 δεν έχει σταθερό πίνακα: η τιμή σε μίλια μεταβάλλεται ανά πτήση, ανά ημέρα, ανά θέση, και αυτό αφορά όλες τις εξαργυρώσεις: και των πτήσεων με Air France και KLM, και των πτήσεων με SkyTeam partner airlines (Delta, SAS, Aeromexico, Vietnam Airlines κλπ.)

Διατηρεί επίσης ελάχιστες τιμές ανά διαδρομή. Μετά την αναπροσαρμογή του Ιανουαρίου 2025 -που έγινε, φυσικά, χωρίς ανακοίνωση- τα υπερατλαντικά ξεκινούν από 25.000 μίλια σε economy, 40.000 σε premium economy και 60.000 σε business, ανά κατεύθυνση. Και υπάρχουν τα μηνιαία Promo Rewards, με εκπτώσεις 25-50%, που ανακοινώνονται την 1η κάθε μήνα.

Αξίζει να σημειωθεί μία ιδιαιτερότητα: το πόσο φθηνά θα αγοράσετε επηρεάζεται και από τη βαθμίδα σας. Μόνο τα μέλη Platinum και Ultimate έχουν πρόσβαση στις χαμηλότερες τιμές. Ένα Gold μέλος μπορεί να βλέπει την ίδια θέση για 142.000 μίλια εκεί που ένα Platinum μέλος τη βλέπει για 60.000.

2024 - Virgin Atlantic Flying Club

Τον Οκτώβριο του 2024 το Flying Club της εταιρείας του Richard Branson έκανε τη μεγαλύτερη αλλαγή της ιστορίας του. Μέχρι τότε εγγυόταν έναν ελάχιστο αριθμό θέσεων εξαργύρωσης σε κάθε πτήση -δύο σε business, δύο σε premium, οκτώ σε economy- σε σταθερές τιμές βάσει πίνακα εξαργυρώσεων.

Η εγγύηση αυτή καταργήθηκε. Πλέον κάθε θέση σε κάθε πτήση είναι διαθέσιμη προς εξαργύρωση. Ακούγεται γενναιόδωρο, διότι δεν υπάρχει πια η έννοια της έλλειψης θέσεων εξαργύρωσης: όποτε θελήσει κανείς μπορεί να εξαργυρώσει. Στην πράξη αυτό σημαίνει ότι σε περιόδους αιχμής το κόστος εκτοξεύεται: τα εισιτήρια business class φτάνουν να ζητούν έως και… 350.000 μίλια.

Παραμένουν όμως οι λεγόμενες Saver θέσεις σε χαμηλότερες τιμές, είναι όμως περιορισμένες και χωρίς καμία εγγύηση ότι θα υπάρχουν.

2025 - Miles & More (Lufthansa Group)

Στις 3 Ιουνίου 2025 το Miles & More κατήργησε τον σταθερό πίνακα για τις εξαργυρώσεις σε πτήσεις των εταιριών του ομίλου: Lufthansa, SWISS, Austrian κλπ. Οι εξαργυρώσεις τιμολογούνται πλέον με βάση την τιμή του εισιτηρίου.

Επιπλέον:

• Οι εξαργυρώσεις ακολουθούν τις εμπορικές οικογένειες ναύλων: Light, Classic, Flex εντός Ευρώπης, Light, Basic, Basic Plus, Flex στις μεγάλες. Το elite status δεν σώζει από τους περιορισμούς του Light -ούτε αποσκευή, ούτε επιλογή θέσης.

• Καταργήθηκαν τα Mileage Bargains, οι μηνιαίες προσφορές που έδιναν business class μετ’ επιστροφής μεταξύ Ευρώπης και ΗΠΑ με 55.000 μίλια.

• Καταργήθηκαν τα Flex Plus, η δυνατότητα δηλαδή να πληρώσετε μέρος των φόρων με μίλια.

Ποιες εξαργυρώσεις αφορούν όλα αυτά;

Το ευχάριστο νέο είναι ότι η δυναμική τιμολόγηση εφαρμόζεται κατά κανόνα στις πτήσεις που εκτελεί η ίδια η αεροπορική. Για τις πτήσεις των εταίρων (partners) όπου ένα πρόγραμμα δεν γνωρίζει πως τιμολογούν, η εξαργύρωση γίνεται ως επί το πλείστον βάσει δημοσιευμένων πινάκων. Δηλαδή:

• Έχετε μίλια στο Miles & More της Lufthansa, και θέλετε να τα εξαργυρώσετε σε πτήση της Lufthansa; Τότε ο υπολογισμός θα γίνει με δυναμικό τρόπο.

• Έχετε μίλια στο Miles & More της Lufthansa, και θέλετε να τα εξαργυρώσετε σε πτήση της United; Τότε ο υπολογισμός θα γίνει βάσει πίνακα της Lufthansa σε σταθερές τιμές.

Με άλλα λόγια, η αξία αυτών των προγραμμάτων βρίσκεται στις εξαργυρώσεις σε πτήσεις με partners, διότι εκεί τα ποσά είναι γνωστά και σταθερά, και τα μίλια σε ένα τέτοιο πρόγραμμα αποκτούν πολύ μεγαλύτερη αξία.

Υπάρχουν βέβαια εξαιρέσεις όπως πχ το FlyingBlue των AirFrance/KLM και το Aeroplan της Air Canada, που τιμολογούν δυναμικά τις εξαργυρώσεις και σε partners.

Αντίστοιχα, οι πτήσεις μίας εταιρείας που εφαρμόζει dynamic award pricing, όπου στο δικό της πρόγραμμα απαιτούν μίλια ανάλογα με την τιμή ή την ζήτηση, συμφέρει σαφώς να εξαργυρώνονται από άλλα προγράμματα με σταθερό πίνακα. Ένα εύκαιρο παράδειγμα για να το εξηγήσουμε αυτό είναι η εξαργύρωση από Αθήνα για Νέα Υόρκη JFK σε πτήσεις με Lufthansa, όπου κάθε πρόγραμμα χρεώνει τα εξής:

• Lufthansa Miles&More: 65.671 μίλια (δυναμικό) + 780€

• Aegean Miles+Bonus: 55.000 μίλια (σταθερό) + 783€

• Air Canada Aeroplan: 75.000 μίλια (σταθερό) + 110€ (177 CAD)

Προφανώς τα ποσά των μιλίων διαφέρουν ανά πρόγραμμα, όπως και η ευκολία συγκέντρωσής τους. Όμως το ποσό των φόρων και λοιπών χρεώσεων διαφέρει δραματικά ανάλογα με το πρόγραμμα: η Lufthansa παραδοσιακά χρεώνει πολλά, η Aegean χρεώνει όσα και η Lufthansa, και η Air Canada χρεώνει το… 15% των άλλων.

Επομένως, προκύπτει μία πληθώρα επιλογών, όπου ανάλογα με το πόσο εύκολα συλλέγετε μίλια μπορείτε να επιλέξετε στρατηγικά κάποιο πρόγραμμα που θα σας δώσει την ευκαιρία για πιο αποδοτικές εξαργυρώσεις. Θα μπορούσατε ακόμη και να “πιστώνετε” τις πτήσεις σας σε περισσότερα προγράμματα, ώστε να χτίσετε ένα απόθεμα για μία πολύ συμφέρουσα μελλοντική εξαργύρωση, εάν κάτι τέτοιο σας εξυπηρετεί.

Πτήσεις με ενδιάμεση στάση

Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει ο τρόπος με τον οποίο τα προγράμματα με dynamic award pricing διαχειρίζονται τις εξαργυρώσεις με ενδιάμεση στάση, και αυτό έχει να κάνει με τον τρόπο που τιμολογούν τις πτήσεις τους κανονικά.

Γενικά, οι εταιρείες με κάποιο μεγάλο hub αποφεύγουν να διαθέτουν προς εξαργύρωση τις απευθείας πτήσεις από αυτά, διότι εκεί έχουν τη μεγαλύτερη πελατειακή βάση και είναι πολύ πιθανότερο να πουλήσουν τα εισιτήρια και μάλιστα πιο ακριβά.

Όταν όμως το ταξίδι περνάει από το hub ως ενδιάμεσο σημείο, τα δεδομένα αλλάζουν και η εταιρεία συνήθως το τιμολογεί διαφορετικά, και ως κανονική πώληση και ως εξαργύρωση, διότι έτσι γεμίζει θέσεις σε δύο πτήσεις.

Ένα τυπικό παράδειγμα:

• AMS-JFK business class: 124.500 μίλια + 390€

• ATH-AMS-JFK business class: 113.000 μίλια + 390€

Και ένα ακραίο παράδειγμα:

• FRA-JFK first class: 95.986 μίλια + 992€

• ATH-FRA-JFK first class: 80.691 μίλια + 932€

Σε αυτό το τελευταίο βέβαια η πτήση ATH-FRA θα γίνει σε business class, είναι όμως εντυπωσιακό ότι για την ίδια ημέρα ξεκινώντας κανείς από την Αθήνα αντί απευθείας από τη Φρανκφούρτη γλιτώνει 15.295 μίλια Miles&More αλλά και 60€ σε φόρους και χρεώσεις!

Η βιογραφία ενός υπολοίπου στην Virgin Atlantic

Ας δούμε τώρα τι σημαίνει στην πράξη να εξαργυρώνει κανείς από ένα πρόγραμμα με dynamic award pricing, τόσο σε partners όσο και σε πτήσεις της ίδιας εταιρείας. Θα δείξουμε πως η αδράνεια, ένα λάθος, και η αναποφασιστικότητα παραλίγο να μειώσουν σημαντικά την αξία εξαργύρωσης των μιλίων.

(α) Η αδράνεια

Κάποια στιγμή είχα συγκεντρώσει 71.760 μίλια στο Virgin Atlantic Flying Club, λίγα από κάποιες πτήσεις σε partners (Air France, Delta) και τα περισσότερα από μία co-branded πιστωτική κάρτα στο Ηνωμένο Βασίλειο. Δεν είχα κάνει ποτέ καμία εξαργύρωση, μέχρι που στις 30 Οκτωβρίου 2024 το πρόγραμμα πέρασε σε dynamic award pricing.

(β) Το λάθος

Κάποια στιγμή το 2025 έψαξα να εξαργυρώσω μίλια της Virgin σε πτήσεις της προς ΗΠΑ για να πάμε μαζί με την κόρη μου. Διαθεσιμότητα υπάρχει πάντοτε με το νέο σχήμα, και κατάφερα να εντοπίσω μία πτήση όπου τα ζητούμενα μίλια ήταν λίγα περισσότερα από αυτά που είχα διαθέσιμα. Έτσι, μετέτρεψα 6500 πόντους από μία κάρτα American Express (πάλι από το Η.Β.) σε ισάριθμα μίλια.

Και μετά πήγα να κάνω την εξαργύρωση και είδα το τελικό ποσό των φόρων και λοιπών χρεώσεων και… χλώμιασα. Η Virgin εφαρμόζει εξωφρενικές χρεώσεις, οι οποίες για τις αναχωρήσεις από το Η.Β. επιβαρύνονται ακόμη περισσότερο από το διαβόητο Air Passenger Duty (APD) το οποίο είναι ένα αρκετά βαρύ “κερατιάτικο”, ειδικά για premium θέσεις. Αν θυμάμαι καλά, για 2 άτομα σε premium economy one way ζητούσε πάνω από 1000€, και δεν το προχώρησα.

Έτσι έμειναν μέσα και οι πόντοι της AMEX που μετέτρεψα (ποτέ δεν μετατρέπουμε προληπτικά, μόνο όταν έχουμε βρει την εξαργύρωση) και έπρεπε να βρω κάποιες ευκαιρίες να ξοδέψω τα μίλια αυτά. Είπαμε: Earn & Burn.

(γ) Η αντίδραση

Το έγραψα παραπάνω: στα προγράμματα με dynamic award pricing, η καλή αξία βρίσκεται στις εξαργυρώσεις σε πτήσεις με partners του προγράμματος. Δεδομένου ότι η Virgin είναι μέλος της SkyTeam, περίμενα τις ευκαιρίες για να “κάψω” μερικά από τα μίλια της με σταθερές δημοσιευμένες τιμές.

Το 2025 και το 2026 κατάφερα και εξαργύρωσα ως εξής:

Εάν παρατηρήσετε, και οι δύο εξαργυρώσεις αποτιμήθηκαν ιδιαίτερα ψηλά, τόσο σε cpm όσο και σε απόλυτο κέρδος χρημάτων, και επρόκειτο για πτήσεις που θα έκανα έτσι κι αλλιώς. Δηλαδή εκμεταλλεύτηκα πλήρως αυτό το χαρακτηριστικό των εξαργυρώσεων σε partners.

(δ) Το τελευταίο υπόλοιπο

Έμειναν 30.760 μίλια, ένα “άβολο” υπόλοιπο: μικρό για κάτι εκλεκτό, μεγάλο για να ξεχαστεί. Σκεφτόμουν ότι μάλλον θα καταναλωθεί σε παρόμοιες εξαργυρώσεις σε partners κάποια στιγμή.

Όταν όμως αποφάσισα να σχεδιάσω ένα “τρελό αεροποριλίκι” που είχα στο μυαλό μου, είδα ότι η Virgin εξυπηρετούσε άριστα τα σχέδιά μου, και θα ήταν μία ευκαιρία να πετάξω με αυτή την εταιρεία. Έψαξα λοιπόν για εξαργύρωση από Λονδίνο Heathrow προς Νέα Υόρκη JFK, και έβλεπα αυτά:

Ναι, 350.000 μίλια one way σε business class, χώρια οι £720 (840€ περίπου).

Οπότε σκέφτηκα να εξαργυρώσω σε premium economy η οποία έδειχνε ζητάει λίγα μίλια, και ξεκίνησα να αναζητώ ημερομηνίες με την πρώτη πρωινή πτήση. Και είδα αυτό:

Για άλλη ημερομηνία έψαχνα, αλλά βλέποντας 35.000 μίλια σε business class -η Virgin την ονομάζει Upper Class- αποφάσισα να “καταπιώ” τις £720 (840€) και να κάψω τα μίλια μου για να καταγράψω και αυτή την εμπειρία.

Είχα όμως μόνο 30.760 μίλια. Μετέτρεψα 5.000 πόντους από την AMEX όπως και παλιά, και αμέσως έκλεισα την πτήση χωρίς δισταγμό.

Επίλογος

Ολοκληρώνοντας αυτό το άρθρο θα θέλαμε να σας αφήσουμε με κάποια μαθήματα τα οποία συμπληρώνουν και αυτά ένα μέρος της εικόνας των εξαργυρώσεων, και σας βοηθούν να κατανοείτε καλύτερα και να πράττετε πιο έξυπνα.

(1) Τα προγράμματα που εφαρμόζουν dynamic award pricing έχουν καλές και κακές πλευρές. Θέλουν μελέτη, κυρίως ως προς τις εξαργυρώσεις σε partners, αλλά και για τις δικές τους ευκαιρίες που συχνά υπάρχουν. Δείτε τι βρέθηκε στην Virgin, δείτε παραπάνω τι μπορεί να βρεθεί στο Miles & More.

(2) Όλα τα προγράμματα κάποια στιγμή θα περάσουν σε μοντέλο dynamic pricing, απλώς δεν γνωρίζουμε πότε και με τι όρους θα συμβεί αυτό. Για αυτό και το Earn & Burn που γράψαμε στο προηγούμενο άρθρο είναι μία σοφή τακτική. Το πάθημα με την Virgin είναι ενδεικτικό.

Και κάτι ακόμη, που πιστεύουμε ότι έχει τη θέση του σε αυτό τον επίλογο:

Η αξία των μιλίων του Miles+Bonus της Aegean είναι ακόμη από τις πιο τίμιες στον ευρωπαϊκό χώρο, συγκρινόμενη με άλλα προγράμματα εταιρειών-μελών της Star Alliance. Δεν μπορούμε φυσικά να γνωρίζουμε τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, όμως για την ώρα μπορούμε και επιτυγχάνουμε εξαργυρώσεις με σημαντική αξία.

Στο επόμενο άρθρο μιλάμε για τα τεράστια πλεονεκτήματα των εξαργυρώσεων με ενδιάμεση στάση, και για το πως ακριβώς λειτουργεί η διαθεσιμότητα σε τέτοιες περιπτώσεις.

Τα μίλια είναι “κάτι σαν χρήμα”. Μπορεί να μην συμμετέχουν σε κάποια ισοτιμία με άλλα νομίσματα, μπορεί να μην αποταμιεύονται με επιτόκιο, έχουν όμως μία ιδιότητα που τα καθιστά ένα ιδιαίτερο μέσο συναλλαγής: μπορούν, υπό προϋποθέσεις, να “αγοράσουν” εμπειρίες που εμείς, οι κοινοί θνητοί, δεν θα αγοράζαμε ποτέ με τα χρήματα που διαθέτουμε.

Για να μπορέσουμε όμως να κάνουμε μία καλή εξαργύρωση των μιλίων που με πολύ κόπο συγκεντρώσαμε, πρέπει πρώτα να γνωρίζουμε καλά την αξία τους. Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα: η αξία σε χρήμα ενός μιλίου δεν είναι απλώς ένας αριθμός: είναι “τρεις αριθμοί και μία ερώτηση”.

Το άρθρο αυτό είναι το πρώτο από μία σειρά δημοσιεύσεων αφιερωμένων αποκλειστικά στις εξαργυρώσεις μιλίων: πώς τις αποτιμούμε, πού είναι οι παγίδες, και πού κρύβονται οι ευκαιρίες.

Μίλια ίσον χρήμα. Πόσο χρήμα όμως;

Ένα από τα πρώτα άρθρα που δημοσιεύσαμε στη σελίδα μας έκανε μία τίμια εισαγωγή στην αξία των αεροπορικών μιλίων: εξήγησε το κόστος απόκτησής τους και την αξία των εξαργυρώσεών τους με πραγματικά παραδείγματα, παρέχοντας συμβουλές για μεγιστοποίηση του οφέλους ανάλογα με τις συνθήκες. Μπορείτε εάν θέλετε να κάνετε μία σύντομη αναδρομή εδώ.

Με αφετηρία εκείνο το άρθρο ξαναπιάνουμε το νήμα της αξίας σε χρήμα των μιλίων, για να εμβαθύνουμε και να αποτιμήσουμε σωστά την αξία των εξαργυρώσεων που μπορούμε να κάνουμε, ξεκινώντας από τις βασικές έννοιες.

Η βασική μονάδα μέτρησης: cents per mile

Η διεθνής πρακτική αποτιμά κάθε εξαργύρωση σε cents per mile -στο εξής για συντομία cpm- δηλαδή σε λεπτά ανά μίλι. Προκειμένου για το ευρώ είναι ευρωλεπτά, για το δολάριο είναι τα αντίστοιχα σεντς, για τις στερλίνες είναι πένες (άρα ppm για αυτούς) και ούτω καθεξής.

Ο υπολογισμός είναι πολύ απλός:

cpm = (αξία εισιτηρίου σε χρήμα − φόροι που πληρώσαμε) × 100 / μίλια που εξαργυρώσαμε

Ας το δούμε με ένα πολύ απλό παράδειγμα:

Εξαργυρώνουμε 20.000 μίλια και πληρώνουμε 60€ φόρους για ένα εισιτήριο που κανονικά πωλείται 260€. Η καθαρή αξία που “αγοράσαμε” με τα μίλια είναι 260€ - 60€ = 200€. Επομένως: 200 × 100 / 20.000 = 20.000 / 20.000 = 1 cpm. Κάθε μίλι μας απέδωσε (=μας επέστρεψε) ένα λεπτό του ευρώ.

Μέχρι εδώ καλά. Όμως το πρόβλημα της σωστής αποτίμησης βρίσκεται στον αριθμητή: ποια είναι η “αξία εισιτηρίου σε χρήμα”; Όσο και αν σας φαίνεται παράξενη αυτή η ερώτηση, όπως θα διαπιστώσετε διαβάζοντας παρακάτω δεν έχει πάντοτε μία συγκεκριμένη ποσοτική απάντηση.

Πριν συνεχίσουμε όμως, θα θέλαμε να σας ζητήσουμε μία μεγάλη χάρη.
Θα θέλαμε την συμμετοχή σας στο παρακάτω:

Θα δούμε τα αποτελέσματα σε επόμενο άρθρο του κύκλου.
Έχουν τη σημασία τους για όσα ακολουθούν.

Σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων!

Τρεις αριθμοί και μία ερώτηση

Για να αποτιμήσουμε σωστά την αξία μίας εξαργύρωσης πρέπει:

• να υπολογίσουμε τρεις αριθμούς

• να απαντήσουμε σε μία ερώτηση

Θα χρησιμοποιήσουμε ένα παράδειγμα πραγματικής εξαργύρωσης που ο γράφων έκανε τον περασμένο Ιανουάριο από Αθήνα προς Νέα Υόρκη απευθείας σε Emirates business class, με 55.000 μίλια Miles+Bonus + 420€ φόρους και λοιπές χρεώσεις. Για τη συνεργασία Aegean και Emirates έχουμε γράψει αναλυτικά, και αξίζει να διαβάσετε το σχετικό άρθρο:

Ποιοι είναι λοιπόν οι τρεις αριθμοί; Και ποια είναι η ερώτηση;

1ος Αριθμός: η αξία “βιτρίνας”

Ο πιο συνηθισμένος -και ο πιο κολακευτικός- τρόπος είναι να πάρουμε την τιμή πώλησης του ίδιου εισιτηρίου σε χρήμα τη στιγμή που εξαργυρώνουμε. Το one way ATH–EWR σε Emirates business class γενικά κοστίζει περί τα 3.250€ διαχρονικά. Άρα η αξία της συγκεκριμένης εξαργύρωσης ήταν:

(3.250€ − 420€) × 100 / 55.000 = 5,17 cpm

Εντυπωσιακό νούμερο, αλλά παραπλανητικό. Διότι η Emirates -όπως άλλωστε οι περισσότερες αεροπορικές- τιμολογεί δυσανάλογα ακριβά τα one way εισιτήρια σε σχέση με τα μετ’ επιστροφής. Επομένως, χρησιμοποιώντας ως αναφορά μία τιμή που κανείς κοινός θνητός δεν θα πλήρωνε, φουσκώνουμε τεχνητά την αξία της εξαργύρωσής μας.

2ος Αριθμός: η διορθωμένη αξία

Η πιο τίμια προσέγγιση είναι να πάρουμε την τιμή πώλησης του εισιτηρίου μετ’ επιστροφής (που είναι και αυτό που πραγματικά αγοράζει ο κόσμος) και να την μοιράσουμε στα δύο. Το return ATH–EWR–ATH σε Emirates business class μπορεί να κοστίζει ακόμη και 4.000€, δηλαδή 2.000€ ανά κατεύθυνση. Άρα η αξία της συγκεκριμένης εξαργύρωσης με αυτό το κόστος ήταν:

(2.000€ − 420€) × 100 / 55.000 = 2,87 cpm

Γιατί όμως εξετάζουμε αυτό το σενάριο και οδηγούμαστε σε αυτούς τους υπολογισμούς; Πολύ απλά διότι, όπως θα δούμε και σε άλλο άρθρο της σειράς, οι εξαργυρώσεις συμφέρει να γίνονται one way για μία σειρά από λόγους που έχουν να κάνουν κυρίως με την ευελιξία που προσφέρει ένα εισιτήριο εξαργύρωσης, ακόμη και αν αυτό μπορεί να επιφέρει ένα πρόσθετο αλλά πάντα διαχειρίσιμο κόστος ακυρώσεων.

3ος Αριθμός: τα χρήματα που γλιτώσαμε

Εδώ η αξία της εξαργύρωσης δεν αποτιμάται σε cpm αλλά σε απόλυτο χρηματικό ποσό. Στο παράδειγμά μας με το one way ATH–EWR σε Emirates business class το οποίο κόστιζε 3.250€ γλιτώσαμε:

3.250€ − 420€ = 2.830€

Αυτό το δεδομένο στηρίζεται σε μία απλή υπόθεση, η οποία είναι το αντικείμενο της ερώτησης που ακολουθεί. Υποθέτει, δηλαδή, ότι θα πληρώναμε το ποσό των 3.250€ άρα εξαργυρώνοντας μίλια “γλιτώσαμε” 2.845€.

Η ερώτηση: θα το πληρώναμε ποτέ…;

Σε τέτοιες περιπτώσεις εξαργυρώσεων σε εκλεκτές θέσεις και σε μακρινά ταξίδια, η ειλικρινής απάντηση της συντριπτικής πλειοψηφίας είναι ότι δεν πρόκειται ποτέ να πληρώσει 3 ή 4 ή 5 χιλιάρικα για ένα αεροπορικό εισιτήριο σε Emirates business class, προφανώς διότι είναι εκτός οικονομικής λογικής για ανθρώπους όπως εμείς.

Σε τέτοιες περιπτώσεις η μέτρηση του cpm γίνεται καθαρά για να δούμε ένα μεγάλο “χορταστικό” νούμερο και να ικανοποιηθούμε με όσα “γλιτώσαμε”. Στην πραγματικότητα όμως δεν γλιτώσαμε τίποτα, διότι δεν είχαμε σκοπό (ούτε τη δυνατότητα) να τα δώσουμε εξ αρχής. Πρόκειται για μία όμορφη ψευδαίσθηση.

Προσοχή όμως: η ερώτηση δεν απαντάται πάντοτε αρνητικά. Όχι μόνο εάν πρόκειται για γερά πορτοφόλια που διαθέτουν τα χρήματα για τέτοια εισιτήρια, αλλά κυρίως όταν πρόκειται για αεροπορικά εισιτήρια που έχουν κόστος το οποίο θα το πληρώναμε έτσι κι αλλιώς.

Όταν λοιπόν η απάντηση είναι “ναι, θα πληρώναμε την αξία αυτού του εισιτηρίου”, τότε ο αριθμός 3 είναι αυτός που ορίζει την αξία της εξαργύρωσής μας. Θα το δούμε πιο κάτω και θα το εξηγήσουμε με ένα πραγματικό παράδειγμα.

Το οριακό κόστος: αυτό που κανείς δεν προσέχει

Εδώ φτάνουμε στο πιο ενδιαφέρον -και πιο παραγνωρισμένο- σημείο της αποτίμησης: το οριακό κόστος εξαργύρωσης.

Παραμένουμε στο ίδιο παράδειγμα με πριν, με πραγματικό εισιτήριο μετ’ επιστροφής το οποίο εντοπίσαμε όταν γράφαμε το άρθρο όπου υπήρχε διαθεσιμότητα για εξαργύρωση τόσο σε economy όσο και σε business class. Οι εξαργυρώσεις μιλίων Miles+Bonus για ένα ταξίδι ATH–EWR–ATH με την Emirates κοστίζουν:

Economy: 70.000 μίλια + 257€

Business: 110.000 μίλια + 800€

Οι αντίστοιχες τιμές cash για αυτές τις πτήσεις στο τέλος Νοεμβρίου βρέθηκαν αντίστοιχα:

Economy: 963€
Business: 3.805€

Ας υπολογίσουμε τώρα το cpm της κάθε εξαργύρωσης:

• Economy: (960€ − 257€) × 100 / 70.000 = 1,01 cpm

• Business: (3.805€ − 800€) × 100 / 110.000 = 2,73 cpm

Η business class δείχνει να αποδίδει δυόμισι φορές παραπάνω, αλλά η πραγματική προστιθέμενη αξία γίνεται φανερή μόνο αν κοιτάξουμε τη διαφορά μεταξύ των δύο:

Από την economy στην business πληρώνουμε επιπλέον 40.000 μίλια και επιπλέον 543€ φόρους, για να καλύψουμε μία διαφορά 3.805€ − 963€ = 2.842€. Εάν δηλαδή αυτό το κομμάτι, αυτή τη διαφορά, την υπολογίσουμε ως χωριστή εξαργύρωση, τότε η αξία της θα είναι:

(2.842€ − 543€) × 100 / 40.000 = 5,75 cpm.

Βλέπουμε δηλαδή ότι:

• τα πρώτα 70.000 μίλια (economy) αποδίδουν 1,01 cpm

• τα επόμενα 40.000 (economy→business) αποδίδουν 5,75 cpm

Κρατήστε το και ως εξής στο μυαλό σας: η εξαργύρωση ευθύς εξ αρχής σε business class με υπολογισμένα 2,73 cpm δείχνει την μέση απόδοση των μιλίων, όμως είναι φανερό ότι δεν αποδίδουν όλα τα μίλια το ίδιο.

Επομένως, εάν έχετε παραπάνω από 70.000 μίλια και σκέφτεστε την εξαργύρωση σε economy class για ένα τέτοιο μακρινό ταξίδι, σκεφτείτε μήπως αξίζει να ξοδέψετε 40.000 επιπλέον μίλια για να πάρετε μία πολύ μεγαλύτερη αξία εξαργύρωσης και να πετάξετε σε μία πολύ ανώτερη θέση.

Όταν το cpm “δεν μετράει”

Αναφέρθηκε προηγουμένως ο 3ος Αριθμός που αποτιμά την αξία μιας εξαργύρωσης, ο οποίος δεν ασχολείται με cpm αλλά είναι η σκέτη διαφορά κόστους εισιτηρίων cash μείον φόροι και λοιπές χρεώσεις. Αφορμή για αυτή την χωριστή αναφορά αποτελεί μία δημοσίευση που είδαμε στα social media, η οποία αξίζει να αναφερθεί ως παράδειγμα:

Μία οικογένεια 4 ατόμων εξαργύρωσε 280.000 μίλια Miles+Bonus συν 600€ φόρους και λοιπές χρεώσεις για ένα ταξίδι Θεσσαλονίκη - Αθήνα - Νέα Υόρκη (με Aegean και United) με επιστροφή σε economy class για το Πάσχα του 2027. Το πραγματικό κόστος των 4 εισιτηρίων cash ήταν 3.000€ συνολικά.

Άρα η αξία της συγκεκριμένης εξαργύρωσης ήταν:

(3.000€ − 600€) × 100 / 280.000 = 0,86 cpm

“Τεχνικά”, με αυστηρούς όρους cpm, η εξαργύρωση αυτή δεν συμφέρει: είναι κάτω από τη μονάδα, οπότε τα 280.000 μίλια θα μπορούσαν να εξαργυρωθούν αλλού με μεγαλύτερη αποτίμηση αξίας. Με άλλα λόγια, με 0,86 cpm τα μίλια αυτά έφεραν αξία 2.400€, ενώ με ένα ρεαλιστικό 1,50 cpm θα έφερναν αξία 4.200€. Η διαφορά είναι σημαντικά μεγάλη, αλλά σε αυτή την περίπτωση η οικογένεια έκανε απολύτως σωστά που προχώρησε στην εξαργύρωση, για δύο λόγους:

1. Βρέθηκε διαθεσιμότητα τεσσάρων θέσεων εξαργύρωσης στην ίδια πτήση, σε περίοδο σχολικών διακοπών στην Ελλάδα, σε υπερατλαντικό δρομολόγιο με μεγάλη ζήτηση. Αυτό είναι περίπου σαν να κερδίζει κανείς το λαχείο.

2. Το όφελος 2.400€ είναι πραγματικά λεφτά, διότι η οικογένεια ήταν προετοιμασμένη έτσι κι αλλιώς να πληρώσει 3.000€ για αυτές τις πτήσεις μόνο, οπότε τα 2.400€ μπορούν να γίνουν διαμονή, φαγητό και δραστηριότητες.

Σε αυτό το σημείο πρέπει να τονίσουμε ότι η λογική της αποτίμησης μίας εξαργύρωσης με το απόλυτο χρηματικό όφελος δεν αφορά αποκλειστικά τέτοια μεγάλα ταξίδια. Όταν ταξιδεύουν περισσότερα από δύο άτομα, συνήθως οικογένειες, ακόμη και σε πιο φθηνούς προορισμούς, η μαζική εξαργύρωση μιλίων συνήθως λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο: γλιτώνει πραγματικά λεφτά τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν κάπου αλλού.

Για παράδειγμα, έστω ότι μία οικογένεια 4 ατόμων επιθυμεί να επισκεφτεί την Βουδαπέστη, η οποία είναι εύκολα προσβάσιμη με την Aegean. Ένα ενδεικτικό κόστος σε ναύλο flex ή family (ο οποίος είναι flex με κάποιες εκπτώσεις για παιδιά) για τα 4 άτομα μαζί είναι 800€. Από αυτά, οι φόροι και λοιπές χρεώσεις είναι 280€, οπότε ο καθαρός ναύλος είναι 520€.

Εάν βρεθεί διαθεσιμότητα 4 θέσεων εξαργύρωσης σε economy για τις πτήσεις, θα απαιτηθούν 56.000 μίλια Miles+Bonus. Επομένως, η αξία αυτής της εξαργύρωσης θα είναι:

(800€ − 280€) × 100 / 56.000 = 0,93 cpm

Όπως και στο παραπάνω παράδειγμα με την οικογένεια που θα ταξιδέψει στη Νέα Υόρκη, ενώ η αποτίμηση με όρους cpm κρίνεται ασύμφορη, το όφελος σε πραγματικά λεφτά είναι 520€, τα οποία θα μπορούσαν κάλλιστα να καλύψουν τη διαμονή στη Βουδαπέστη.

Εάν το ταξίδι ήταν για ένα ζευγάρι, όπου το κόστος των εισιτηρίων δεν αποτελεί πρόβλημα, θα έλεγε κανείς ότι δεν αξίζει η εξαργύρωση και ότι θα ήταν σοφότερο να κρατήσουν τα μίλια και να κερδίσουν και μερικά ακόμη με τις πτήσεις, για μία μελλοντική αποδοτικότερη εξαργύρωση.

Όμως η λογική της αποταμίευσης μιλίων περιέχει σημαντικά ρίσκα, και με αυτό θα ολοκληρώσουμε το άρθρο.

Το “κρυφό” κόστος της αποταμίευσης μιλίων

Το να βλέπει κανείς στο προφίλ του στο πρόγραμμα τακτικών επιβατών ένα πραγματικά μεγάλο νούμερο σε μίλια, μερικών εκατοντάδων χιλιάδων ή και εξαψήφιο, οπωσδήποτε λειτουργεί με παρόμοιο τρόπο με ένα αντίστοιχο (ή ανάλογο) νούμερο στον τραπεζικό λογαριασμό με πραγματικά χρήματα.

Όπως όμως γράψαμε στον πρόλογο του άρθρου, τα μίλια είναι “κάτι σαν χρήμα”. Δεν είναι πάντοτε άμεσα ανταλλάξιμα με κάποιο αγαθό ή υπηρεσία, και τα προγράμματα τακτικών επιβατών μπορούν ανά πάσα στιγμή να απομειώσουν την δυνητική αξία τους. Αυτό λέγεται υποτίμηση, και θα τη συναντήσετε και με τον διεθνή όρο devaluation. Η υποτίμηση γίνεται συνήθως με τους εξής τρόπους:

→ Αύξηση των απαιτούμενων μιλίων για εξαργύρωση

Εκεί που γνωρίζετε ότι για ένα εισιτήριο από Αθήνα προς Βουδαπέστη, το Miles+Bonus της Aegean ζητάει 7.000 μίλια ανά κατεύθυνση, άρα 14.000 μίλια μετ’ επιστροφής, αποφασίζει η εταιρεία να αυξήσει αυτή την τιμή στα 8.500 μίλια ανά κατεύθυνση, άρα 17.000 μίλια μετ’ επιστροφής. Η αύξηση αυτή κατά 21,4% “ροκανίζει” την δυνητική αξία των μιλίων που έχετε συσσωρεύσει, διότι εκεί που μπορούσατε πχ να κάνετε 5 εξαργυρώσεις θα μπορείτε να κάνετε 4.

Τέτοιες αλλαγές έχουν γίνει και στο Miles+Bonus της Aegean, και γίνονται συνεχώς σε όλα τα προγράμματα. Για παράδειγμα, τον Φεβρουάριο του 2024 η Turkish Airlines προχώρησε σε μεγάλη αύξηση των απαιτούμενων μιλίων εξαργύρωσης στο πρόγραμμα Miles&Smiles, όπου για αρκετούς προορισμούς σχεδόν τα διπλασίασε. Επιπλέον, εισήγαγε τιμολόγηση των εξαργυρώσεων ανά σκέλος. Διαβάστε εδώ εάν θέλετε να θυμηθείτε.

→ Απόσυρση διαθεσιμότητας

Εάν δεν έχει κανείς που να εξαργυρώσει τα μίλια του, τότε αυτά δεν έχουν αξία. Μπορούν να έχουν έστω μία πολύ μικρή αξία για εξαργυρώσεις σε αγορές ή πληρωμή λογαριασμών, αλλά -εντελώς μεταξύ μας- κανείς δεν θέλει να συγκεντρώνει μίλια για να ψωνίζει καλλυντικά.

Εάν λοιπόν δεν υπάρχουν πτήσεις -πιο σωστά: εάν δεν υπάρχουν αξιόλογες πτήσεις- για εξαργύρωση, η αποτιμώμενη αξία των αποταμιευμένων μιλίων απομειώνεται. Ναι μεν θα υπάρχουν ευκαιρίες ακόμη και για μικρά ταξίδια σε economy όπως Αθήνα - Βουδαπέστη, όπου θα προκύπτει ένα απόλυτο κέρδος σε πραγματικό χρήμα, όταν όμως τα διαθέσιμα μίλια είναι αρκετά για κάτι καλύτερο όπως πχ Αθήνα - Νέα Υόρκη με Emirates business class η αξία ανεβαίνει όπως είδαμε. Μέχρι που κάποια αεροπορική να αποφασίσει να κόψει την διαθεσιμότητα των εκλεκτών θέσεών της στους partners…

Από την 1η Ιουνίου 2026, η Lufthansa σταμάτησε εντελώς να διαθέτει θέσεις first class προς εξαργύρωση σε προγράμματα των partners της. Δεν υπάρχει πλέον διαθεσιμότητα σε κανένα πρόγραμμα εταιρειών Star Alliance. Μηδέν θέσεις. Zero. Nada. Niente. Zip. Δεν υπήρξε καμία επίσημη ανακοίνωση, ούτε γνωρίζει κανείς εάν αυτό θα αλλάξει και πότε. Για να έχετε μία αίσθηση για τη συγκεκριμένη εξαργύρωση, από Ευρώπη προς ΗΠΑ ζητάει 75.000 μίλια Miles+Bonus one way συν φόρους και χρεώσεις που δεν είναι λίγοι, αλλά για μία τέτοια εμπειρία η οποία σε πραγματικά λεφτά κοστίζει όσο ένα καλό μεταχειρισμένο αυτοκίνητο, ε ναι αξίζει. Αλλά τώρα δεν υπάρχει…

→ Απόσυρση της αεροπορικής εταιρείας

Οι αεροπορικές εταιρείες αλλάζουν ιδιοκτησίες, συμμαχίες, ενίοτε χρεωκοπούν και κλείνουν. Εάν κανείς έχει μίλια στο πρόγραμμα μιας εταιρείας, ή την έχει εντοπίσει ως υποψήφια για την εξαργύρωση μιλίων από το πρόγραμμα όπου συγκεντρώνει τα μίλια του, και προκύψει μια τέτοια αλλαγή, τότε αυτομάτως τα μίλια χάνουν ίσως και ολόκληρη την αξία τους.

Ένα παράδειγμα είναι η σκανδιναβική SAS, η οποία από την 1η Σεπτεμβρίου 2024 έπαψε να είναι μέλος της Star Alliance και προσχώρησε στη συμμαχία της SkyTeam των Air France, KLM, Delta κλπ. Εάν είχε κανείς μίλια στο δικό της πρόγραμμα, αυτά πλέον έπαψαν να αφορούν πτήσεις Star Alliance. Και εάν κάποιος επιθυμούσε να εξαργυρώσει μίλια από το Miles+Bonus της Aegean σε μία πτήση με SAS, έχασε τη δυνατότητα. Μία επιλογή λιγότερη είναι πάντοτε μία “κρυφή” μείωση στην αξία.

Θα σας αφήσουμε με μία πρακτική συμβουλή:

Επίλογος

Στο σημείο αυτό θα συνοψίσουμε όσα γράψαμε, γιατί σε ένα άρθρο με πολλούς αριθμούς είναι εύκολο να χαθεί η ουσία και το νόημα.

Η αξία μιας εξαργύρωσης δεν είναι ένας αριθμός, αλλά τρεις αριθμοί και μία ερώτηση. Η τιμή βιτρίνας κολακεύει, η διορθωμένη αξία μετράει σωστά, και το απόλυτο χρηματικό όφελος μετράει όταν η απάντηση στην ερώτηση αν θα το πληρώναμε ποτέ είναι “ναι”.

Κρατήστε τα εξής στα υπόψη για τις μελλοντικές σας αναζητήσεις για να εξαργυρώσετε τα μίλια σας:

1ον - μελετήστε το οριακό κόστος. Τα μίλια πάνω από το κατώφλι της economy είναι, πολύ συχνά, τα πιο αποδοτικά που θα ξοδέψετε ποτέ.

2ον - το cpm είναι μόνο το πρώτο κριτήριο, αλλά όχι το τελευταίο. Η σπανιότητα της διαθεσιμότητας, ο αριθμός των ατόμων, η χρονική περίοδος, και το συνολικό όφελος σε ευρώ κρίνουν την τελική απόφαση -γι’ αυτό μια εξαργύρωση με cpm κάτω από τη μονάδα μπορεί να είναι, για μια οικογένεια, η σοφότερη επιλογή.

3ον και σημαντικότερο - τα μίλια υποτιμώνται εύκολα και απροειδοποίητα, και η τέλεια εξαργύρωση συχνά δεν έρχεται ποτέ. Αποκομίστε την αξία που μπορείτε τώρα, και συνεχίστε να μαζεύετε για την επόμενη. Earn & burn.

Δεν χρειάζεστε εξαψήφια υπόλοιπα για να τα εφαρμόσετε όλα αυτά. Η μεθοδολογία είναι ίδια και στις 20.000 και στις 120.000 και στις 400.000 μίλια. Το μόνο που αλλάζει είναι ο στόχος της εξαργύρωσης.

Στο επόμενο άρθρο αναλύουμε κάτι πολύ σημαντικό, το οποίο αλλάζει δραστικά τον χάρτη των εξαργυρώσεων και συνολικά των προγραμμάτων τακτικών επιβατών σε όλο τον κόσμο -και που εξηγεί γιατί το ίδιο ακριβώς εισιτήριο μπορεί να κοστίζει 35.000 ή 350.000 μίλια (μετρήστε τα μηδενικά, δεν είναι λάθος) ανάλογα με την ημέρα που θα το αναζητήσετε.

Και κάτι τελευταίο: αυτή η σειρά άρθρων δεν είναι μόνο θεωρία. Στο τέλος της έχει πραγματικές εξαργυρώσεις σε πραγματικές πτήσεις με πραγματικά μίλια. Αλλά για αυτό, λίγη υπομονή ακόμη…

Μία ερώτηση που δεχόμαστε συχνά, αφορά τα συν και πλην της χρήσης περισσότερων του ενός προγραμμάτων τακτικών επιβατών, κυρίως για την συγκέντρωση μιλίων εξαργύρωσης, και δευτερευόντως για την επίτευξη περισσότερων elite statuses. Και η ερώτηση αυτή δεν έχει πάντοτε μία ξεκάθαρη απάντηση.

Το δικό μας motto είναι “όλα σε ένα νοικοκυρεμένα”. Το πιστεύουμε και το εφαρμόζουμε ως επί το πλείστον, διότι η διασπορά των μιλίων σε περισσότερα προγράμματα συχνά κρύβει ένα “κόστος” το οποίο είναι δύσκολο να το δει κανείς μέχρι τη στιγμή που θα προσπαθήσει να εξαργυρώσει τα μίλια που συγκέντρωσε. Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις όπου η χρήση διαφορετικού προγράμματος αποτελεί επιλογή, άλλοτε καλή, άλλοτε ουδέτερη.

Σε αυτό το άρθρο θα σας εξηγήσουμε τι ακριβώς συμβαίνει όταν αποφασίζει κανείς να μοιράσει τις πτήσεις του σε περισσότερα προγράμματα, πότε αυτό μπορεί να αποτελεί έξυπνη τακτική, και πότε καταλήγει σε παγίδα.

Πριν προχωρήσουμε στο άρθρο μας, δύο σημειώσεις:

Τα πολύ βασικά των προγραμμάτων

Για τις φίλες και τους φίλους που πιθανόν δεν έχουν ολοκληρωμένη εικόνα για το πως λειτουργούν γενικά τα προγράμματα τακτικών επιβατών, ένα από τα πρώτα μας άρθρα αφορούσε αυτό ακριβώς και ίσως φανεί χρήσιμο παρά την γενικότητα και την απλότητά του:

Πριν περάσουμε στο κυρίως άρθρο, οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε ορισμένα σημαντικά σημεία που αφορούν τις διαφορετικές αεροπορικές "συμμαχίες”.

Οι Star Alliance, oneworld και SkyTeam είναι κλειστά οικοσυστήματα, με την έννοια ότι δεν είναι δυνατή η πίστωση μίας πτήσης της μίας συμμαχίας σε πρόγραμμα μίας άλλης συμμαχίας. Για παράδειγμα, μία πτήση με Aegean δεν μπορεί να “ποσταριστεί” (πιστωθεί) στο πρόγραμμα της British Airways ή της Air France.

Επομένως, ένας ταξιδιώτης που χρησιμοποιεί αεροπορικές εταιρείες διαφορετικών συμμαχιών, συνήθως από υποχρέωση (πχ όταν αποφασίζει ο εργοδότης για το αεροπορικό εισιτήριο) τότε εξ ορισμού “πατάει” σε περισσότερα προγράμματα.

Μπορεί βέβαια ο εκάστοτε ταξιδιώτης να χρησιμοποιεί αεροπορικές εταιρείες διαφορετικών συμμαχιών από προσωπική επιλογή. Οι συνηθέστεροι λόγοι είναι η καλύτερη εξυπηρέτηση του προορισμού με απευθείας πτήσεις ή/και πιο βολικές ώρες, καθώς και το κόστος.

Ίδιο alliance, ένα πρόγραμμα

Όλα ξεκινούν από την επιλογή κάθε ταξιδιώτη για το κύριο πρόγραμμα τακτικών επιβατών στο οποίο θα “πιστώνει” -ή “ποστάρει”- τις πτήσεις με σκοπό την ανέλιξη στα elite tiers και φυσικά την συγκέντρωση μιλίων εξαργύρωσης. Το βασικό κριτήριο είναι οι εταιρείες που εξυπηρετούν περισσότερο ή καλύτερα τις ταξιδιωτικές ανάγκες, αλλά και η ευκολία στην συγκέντρωση μιλίων αλλά και στην επίτευξη του πολυπόθητου elite tier.

Για την μεγάλη πλειοψηφία των κατοίκων της Ελλάδας, αλλά και των περισσότερων Ελλήνων κατοίκων σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, η αεροπορική εταιρεία που εξυπηρετεί περισσότερο είναι η Aegean Airlines, μέλος της Star Alliance, επομένως η χρήση του προγράμματος Miles+Bonus είναι η εύκολη και -για τους περισσότερους- η προφανής επιλογή.

Δεν πετάει όμως μόνο η Aegean από την Ελλάδα, αλλά και άλλες εταιρείες-μέλη της Star Alliance όπως οι Lufthansa, Swiss, Austrian, ITA, Turkish, LOT, TAP, Ethiopian και United. Ειδικότερα οι Lufthansa και Swiss αποτελούν άριστες επιλογές για επαγγελματικά ταξίδια στην Ευρώπη που έχουν συνήθως μετεπιβίβαση και τελικό προορισμό κάποια μικρότερη πόλη, και αυτό επειδή οι ώρες αναχώρησής τους είναι πολύ πιο βολικές, αλλά και για μεγάλα ταξίδια με μετεπιβίβαση σε υπερατλαντικές πτήσεις.

Επομένως, ένα μέλος του προγράμματος Miles+Bonus της Aegean Airlines έχει τη δυνατότητα να “ποστάρει” όλες τις πτήσεις που θα κάνει με εταιρείες-μέλη της Star Alliance και να συγκεντρώνει μίλια σε ένα σημείο: “όλα σε ένα νοικοκυρεμένα”. Τα κύρια οφέλη αυτής της στρατηγικής είναι:

• ευκολότερη/ταχύτερη ανέλιξη σε elite tier

• ένα σημείο συγκέντρωσης μιλίων εξαργύρωσης

• εφαρμογή των προνομίων του elite tier σε όλες τις πτήσεις

Το τελευταίο σημείο είναι πολύ σημαντικό: έχοντας πχ Miles+Bonus Gold, το οποίο είναι Star Alliance Gold, όλα τα προνόμια εφαρμόζονται σε όλες τις πτήσεις με εταιρείες-μέλη: διαφορετικό γκισέ στις παραδοτέες αποσκευές και προτεραιότητα στην παραλαβή τους, fast track στον έλεγχο ασφαλείας, είσοδος σε lounge, προτεραιότητα στην επιβίβαση, και κάποιες φορές gate upgrade.

Τα ίδια ακριβώς ισχύουν και για τις άλλες δύο μεγάλες “συμμαχίες”. Μάλιστα, η oneworld ξεχωρίζει θετικά, επειδή τα υψηλότερα elite tiers της (Sapphire και Emerald) προσφέρουν δωρεάν επιλογή ακόμη και επιθυμητών θέσεων τύπου exit row, up front κλπ., ανεξάρτητα από το πρόγραμμα που παρέχει το status και την εταιρεία που εκτελεί την πτήση.

Το βασικό μειονέκτημα, όταν κανείς χρησιμοποιεί ένα μόνο πρόγραμμα τακτικών επιβατών για όλες τις πτήσεις εντός του ίδιου alliance, είναι ότι σε αρκετές περιπτώσεις κυρίως πολύ χαμηλών ναύλων δεν αποδίδονται καθόλου μίλια αναβάθμισης και εξαργύρωσης σε προγράμματα διαφορετικά από αυτό της εταιρείας που εκτελεί την πτήση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν κάποιοι φθηνοί ναύλοι L, T, E κλπ. της Lufthansa, αλλά και κάποιοι ακριβοί ναύλοι όπως discounted business class P επίσης της Lufthansa, οι οποίοι αποφέρουν 0 (μηδέν) μίλια στο Miles+Bonus της Aegean.

Περισσότερα επιχειρήματα επ’αυτού λίγο παρακάτω.

Ίδιο alliance, περισσότερα προγράμματα

Εδώ πιάνουμε το νήμα από το βασικό μειονέκτημα το οποίο αναφέρθηκε στην προηγούμενη παράγραφο: οι ναύλοι που δεν αποφέρουν μίλια αναβάθμισης και εξαργύρωσης είναι ο συνηθέστερος λόγος επιλογής περισσότερων του ενός προγραμμάτων, πάντοτε εντός του ίδιου alliance, ώστε ιδανικά να μην χαθεί ούτε ένα μίλι από μία πτήση που θα γίνει έτσι κι αλλιώς.

Αναφέραμε προηγουμένως ως παράδειγμα κάποιους πολύ φθηνούς ναύλους της Lufthansa. Τίθεται επομένως το ερώτημα: τι κάνετε εάν έχετε επενδύσει πχ στο Miles+Bonus της Aegean Airlines, και η πτήση σας είναι στον πάμφθηνο ναύλο L της Lufthansa;

Η επιλογή χρήσης ενός μόνο προγράμματος αναλύθηκε πιο πριν: θα έχετε όλα τα προνόμια του elite status τα οποία θα σας διευκολύνουν στο ταξίδι σας, απλώς χωρίς να λάβετε μίλια αναβάθμισης και εξαργύρωσης. Τόσο απλά.

“Ναι, αλλά είμαι μέλος και στο Lufthansa Miles&More”

Εδώ αρχίζει μία συζήτηση την οποία καλό είναι να την κάνουμε με συγκεκριμένα παραδείγματα και υποθέσεις.

• Έστω ότι η πτήση με Lufthansa σε ναύλο L είναι εντός Ευρώπης, πχ από Αθήνα για Μόναχο. Εάν την “ποστάρετε” στο Miles&More, για μία καθαρή αξία ναύλου περί τα 30-40€ θα λάβετε περίπου 120-160 μίλια εξαργύρωσης. Εάν το εισιτήριο έχει αγοραστεί εκτός Lufthansa, θα πάρετε flat 125 μίλια.

• Έστω ότι η πτήση με Lufthansa σε ναύλο L είναι υπερατλαντική, πχ από Φρανκφούρτη για Νέα Υόρκη. Εάν την “ποστάρετε” στο Miles&More, για μία καθαρή αξία ναύλου περί τα 200-300€ θα λάβετε περίπου 800-1200 μίλια εξαργύρωσης. Εάν το εισιτήριο έχει αγοραστεί εκτός Lufthansa, θα πάρετε flat 938 μίλια.

Εάν τέτοιες πτήσεις είναι αραιά και που, το όφελος θα είναι λίγες χιλιάδες μίλια σε διάστημα μερικών ετών, τα οποία βέβαια μπορεί να ξεχαστούν και να λήξουν κάποια στιγμή, αλλά και αν δεν λήξουν θα είναι τόσο λίγα που δεν θα μπορείτε να τα αξιοποιήσετε σε κάτι αξιόλογο. Το πολύ πολύ να πληρώσετε το in-flight Wi-Fi σε κάποια πτήση με μερικά από αυτά.

Εάν πάλι βλέπετε να πετάτε αρκετά συχνά (πάνω από 10-12 φορές το χρόνο) σε ναύλους άλλων εταιρειών οι οποίοι δεν δίνουν τίποτε στο βασικό πρόγραμμα που χρησιμοποιείτε, τότε βάλτε τα κάτω και υπολογίστε τι μπορείτε να συγκεντρώσετε σε ένα δεύτερο πρόγραμμα, και εάν βλέπετε ενδεχομένως τη δυνατότητα να πιάσετε ένα έστω μεσαίο elite status. Επίσης, εξετάστε εάν σας συμφέρει να κλείνετε λίγο ακριβότερους ναύλους οι οποίοι θα δίνουν κάτι στο βασικό σας πρόγραμμα.

Σε κάθε περίπτωση, εάν επιλέξετε να “ποστάρετε” σε ένα δευτερεύον πρόγραμμα εκείνες τις πτήσεις που δεν αποφέρουν κάτι στο κύριο πρόγραμμα, υπάρχει ακόμη κάτι που πιθανόν να σας δυσκολέψει την εμπειρία σας: να μην έχετε elite status στο δευτερεύον πρόγραμμα.

Πτήσεις εκτός elite status

Έστω λοιπόν ότι επιλέξατε να “ποστάρετε” την πτήση με τον πολύ φθηνό ναύλο L της Lufthansa στο δικό της πρόγραμμα Miles&More, ώστε να πάρετε έστω αυτά τα ελάχιστα μίλια για να μην αισθάνεστε ότι πάνε χαμένα. Αυτό σημαίνει ότι, όταν πραγματοποιήσετε το online check in, ή όταν πάτε για κανονικό check in στο γκισέ του αεροδρομίου, θα πρέπει να δώσετε το frequent flyer number του Miles&More, διότι μόνο έτσι θα “πιστωθεί” η πτήση σας σε αυτό το πρόγραμμα.

Εάν δεν έχετε κάποιο elite status στο Lufthansa Miles&More, τότε θα υποχρεωθείτε να βιώσετε την ταξιδιωτική σας εμπειρία με σημαντικά κενά όπως:

• δεν θα έχετε πρόσβαση στο priority check in εάν θέλετε να παραδώσετε δωρεάν αποσκευή, ούτε το αυξημένο όριο κιλών, ούτε προτεραιότητα στην παραλαβή

• δεν θα έχετε πρόσβαση στο fast track στον έλεγχο ασφαλείας, διότι πλέον το προνόμιο αυτό ενσωματώνεται στο boarding pass και ελέγχεται αυτόματα (αν και σε κάποια αεροδρόμια περνάτε δείχνοντας το άλλο elite status)

Θα μπορέσετε βέβαια να μπείτε στο lounge δείχνοντας απλώς την σχετική κάρτα Gold που έχετε, όπως επίσης θα μπορέσετε να επιβιβαστείτε με προτεραιότητα με τον ίδιο τρόπο.

Στη θεωρία δεν ακούγεται και τόσο κακό, όμως δεν είναι πάντοτε ανώδυνο. Ακούμε και διαβάζουμε συνέχεια για περιπτώσεις όπου αρνήθηκαν την πρόσβαση στο fast track ή στο priority boarding ακόμη και με την επίδειξη της Gold card άλλου προγράμματος ίδιου alliance, όπως και για περιπτώσεις όπου δίνοντας την Gold card για την είσοδο στο lounge διαπιστώθηκε εκ των υστέρων ότι η πτήση “πιστώθηκε” τελικά στο πρόγραμμα αυτό και όχι στο επιθυμητό.

Το “κόλπο” με την αλλαγή μετά τον έλεγχο

Υπάρχουν ταξιδιώτες οι οποίοι κάνουν το εξής:

• κάνουν online check in με το πρόγραμμα όπου έχουν status και προνόμια, ώστε να επιλέξουν την θέση τους, να παραδώσουν δωρεάν αποσκευή, να περάσουν από fast track και να μπουν στο lounge

• μόλις μπουν στο lounge μπαίνουν στην κράτησή τους και αλλάζουν το πρόγραμμα τακτικών επιβατών στο επιθυμητό όπου θέλουν να “ποστάρουν” την πτήση τους

Το έχουμε κάνει κι εμείς αυτό, και κάποιες φορές δουλεύει. Κάποιες…

Τα προγράμματα τακτικών επιβατών δεν θέλουν σε καμία περίπτωση να γίνεται κάτι τέτοιο, διότι δημιουργεί προβλήματα στις διαδικασίες τους και επίσης τους κοστίζει (θα το αναλύσουμε άλλη φορά αυτό). Γι αυτό πλέον κλείνουν τέτοιες “τρύπες”, αποτρέποντας την αλλαγή του frequent flyer number μετά το check in, ή ακόμη το “κλειδώνουν” κατά την κράτηση. Άλλες πάλι ζητάνε frequent flyer number για να δώσουν δωρεάν in-flight Wi-Fi και “πιστώνουν” την πτήση στο πρόγραμμα αυτό, όχι σε αυτό που επιθυμεί ο επιβάτης. Γενικά, η αλλαγή μετά τον έλεγχο και πάντα πριν την επιβίβαση ενέχει σημαντικό ρίσκο.

Πότε αξίζει (ίσως) η χρήση πολλαπλών προγραμμάτων;

Υπάρχουν περιπτώσεις όμως όπου ίσως αξίζει να “ποστάρει” κανείς την πτήση του σε ένα διαφορετικό πρόγραμμα, αντί στο κύριο που χρησιμοποιεί όπου δεν θα πάρει τίποτε.

→ Μεγάλες πτήσεις που θα δώσουν πολλά μίλια

Κάποιες φορές, κάποια μεγάλη πτήση μπορεί να είναι σε ναύλο premium economy ή και business class ο οποίος δεν δίνει μίλια στο πρόγραμμα που χρησιμοποιούμε. Τυπικό (και απολύτως αρνητικό) παράδειγμα εδώ το Miles+Bonus της Aegean το οποίο έχει τις περισσότερες εξαιρέσεις ναύλων, ορισμένων μάλιστα ιδιαίτερα προκλητικών όπως η discounted business class ναύλος P της Lufthansa.

Σε τέτοιες περιπτώσεις, όπου το ποσό των μιλίων είναι κάπως “σοβαρό”, ειδικότερα δε εάν πρόκειται να κάνετε αρκετές τέτοιες πτήσεις, αξίζει να το σκεφτείτε σοβαρά, αφού όμως εξετάσετε προσεκτικά την όποια επίπτωση στην εμπειρία σας χωρίς διαθέσιμο elite status.

→ Δυνατότητα elite status σε δεύτερο πρόγραμμα

Εάν θέλετε/μπορείτε να συντηρείτε και δεύτερο elite status εντός του ίδιου alliance, ή εάν πάρετε κάτι τέτοιο στα πλαίσια ενός εύκολου και φθηνού status match, τότε μπορείτε να δείτε πιο σοβαρά την επιλογή να “χτίσετε” ένα απόθεμα μιλίων εξαργύρωσης και σε άλλο πρόγραμμα, εφόσον κρίνετε ότι αυτό σας συμφέρει με κάποιο τρόπο.

→ Status-agnostic

Υπάρχουν ταξιδιώτες οι οποίοι από συνειδητή επιλογή δεν “δένονται” με ένα πρόγραμμα τακτικών επιβατών, με την έννοια ότι δεν επενδύουν σε αυτό που λέμε loyalty και επιλέγουν πτήσεις αποκλειστικά βάσει ωρών και κόστους, χωρίς να τους απασχολεί το όποιο elite status. Σε τέτοιες περιπτώσεις μπορούν κάλλιστα να “πιστώνουν” τις πτήσεις τους στο πρόγραμμα της εκάστοτε αεροπορικής και να συλλέγουν ό,τι τους δώσει. Μπορεί έτσι κάποτε να μαζέψουν ένα ποσό για μια εύκολη εξαργύρωση ή κάποια παραδοτέα αποσκευή ή in-flight Wi-Fi.

Οι… “αιρετικές” απόψεις

Υπάρχουν και διακινούνται ευρέως μερικές διαφορετικές απόψεις και στρατηγικές επί του θέματος, τις οποίες εμείς χαρακτηρίζουμε μάλλον… “αιρετικές”.

Μια και όλα ξεκινούν με αφετηρία το Miles+Bonus της Aegean, και αυτό μπαίνει σε σύγκριση με άλλα προγράμματα, κυκλοφορεί γενικότερα η αντίληψη ότι οι εξαργυρώσεις του δεν αξίζουν (έτσι, σκέτο, χωρίς δεδομένα) ή ότι δεν αξίζουν τόσο όσο κάποιων άλλων προγραμμάτων, συνήθως με κριτήριο την αδυναμία να κλείσει κανείς πχ Singapore Business Class ή First Suites ή κάτι άλλο εξωτικό. Έτσι, διαβάζουμε κι εμείς σε σχόλια στη δημόσια σφαίρα ή σε μηνύματα στη σελίδα μας ότι ίσως είναι καλύτερα πχ να συγκεντρώνει κανείς μίλια και σε ένα άλλο πρόγραμμα ταυτόχρονα ώστε να βρίσκει πιο εκλεκτές εξαργυρώσεις.

Όντως το Miles+Bonus της Aegean δεν προσφέρει τη δυνατότητα εξαργύρωσης σε Singapore Business Class ή First Suites, ούτε σε Swiss First Class. Ίσως μάλιστα να είναι δυσκολότερο ακόμη και στην εύρεση άλλων εξαργυρώσεων, πχ σε Turkish Airlines όπου προφανώς η Turkish θα δώσει προτεραιότητα στα μίλια του δικού της προγράμματος.

Εμείς πάντως μια χαρά βρήκαμε εξαργύρωση μιλίων Miles+Bonus σε ANA “The Room”, μία κορυφαία business class, όπως και στην Lufthansa First Class, έστω και αν αυτές “άνοιξαν” σχεδόν την τελευταία στιγμή.

Η διαφωνία μας έγκειται στην χρήση αυτού του επιχειρήματος για την αιτιολόγηση της χρήσης δύο προγραμμάτων όπως για παράδειγμα:

• το Miles+Bonus της Aegean “ίσα ίσα για το εύκολο Gold” (sic)

• ένα άλλο για όλες τις άλλες πτήσεις για συγκέντρωση μιλίων εξαργύρωσης

Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε ποιό ταξιδιωτικό προφίλ μπορεί να ικανοποιεί (πλέον) και τις δύο αυτές συνθήκες, δηλαδή να δίνει εύκολα το νέο Miles+Bonus Gold και μετά να δημιουργήσει ένα καλό απόθεμα μιλίων εξαργύρωσης σε κάποιο άλλο πρόγραμμα.

Φυσικά ο καθένας πράττει όπως κρίνει ότι τον συμφέρει. Θα θέλαμε όμως να επισημάνουμε και το εξής: εάν το πρόγραμμα που χρησιμοποιείτε τώρα, πχ το Miles+Bonus της Aegean, δεν ικανοποιεί τις τωρινές και μελλοντικές ανάγκες σας ειδικά για εξαργυρώσεις, ή δεν σας αρέσει για μία σειρά από λόγους, και εάν το ταξιδιωτικό σας προφίλ ευνοεί άλλου τύπου ταξίδια -πιο μακρινά, πιο ακριβά- έχετε σκεφτεί εάν αξίζει να επιλέξετε ένα άλλο βασικό πρόγραμμα; Γι αυτό θα σας βάλουμε την εξής άσκηση:

1. πόσο εύκολα φτάνετε στο Miles+Bonus Gold με τις συνήθεις πτήσεις σας; και πόσο εύκολα το συντηρείτε;

2. εάν τις ίδιες πτήσεις τις βάλετε σε ένα άλλο πρόγραμμα Star Alliance, σε τι elite status θα φτάσετε; και πόσο εύκολα συντηρείται αυτό;

3. πόσα μίλια εξαργύρωσης θα συγκεντρώσετε σε κάθε περίπτωση; και πόσο εύκολα εξαργυρώνονται αυτά τα μίλια;

Όπως γράψαμε και στην αρχή, το άρθρο αυτό δεν πραγματεύεται σύγκριση προγραμμάτων, όμως θεωρήσαμε σκόπιμο να φωτίσουμε έστω για λίγο και αυτή την παράμετρο της συζήτησης, για να υποστηρίξουμε τη θέση μας αλλά και για να σας βάλουμε λίγο στη διαδικασία να σκεφτείτε με δεδομένα και όχι με το συναίσθημα.

Επίλογος

Αν θέλαμε να συμπυκνώσουμε όλα τα παραπάνω σε μία πρόταση, θα λέγαμε το εξής: η συγκέντρωση μιλίων σε πολλαπλά προγράμματα δεν είναι ούτε πανάκεια ούτε λάθος από μόνη της: είναι εργαλείο. Και όπως κάθε εργαλείο, αξίζει μόνο όταν το χρησιμοποιείς για τη σωστή δουλειά. Για τις περισσότερες φίλες και φίλους, με πτήσεις που εξυπηρετούνται άνετα από μία συμμαχία, το “όλα σε ένα νοικοκυρεμένα” παραμένει η πιο ασφαλής και αποδοτική επιλογή: ένα δυνατό απόθεμα, ξεκάθαροι στόχοι, και προνόμια που σε ακολουθούν σε κάθε πτήση.

Η διασπορά αποκτά νόημα σε συγκεκριμένες, οριοθετημένες περιπτώσεις - μεγάλες πτήσεις με σοβαρή απόδοση μόνο σε άλλο πρόγραμμα, ή ένα δεύτερο status που μπορείτε πραγματικά να υποστηρίξετε. Σε κάθε άλλη περίπτωση, ζυγίστε πάντα τι κερδίζετε σε μίλια απέναντι σε αυτό που θυσιάζετε σε προνόμια και σε αξία εξαργύρωσης. Κάντε την άσκηση που σας προτείναμε, με πραγματικές πτήσεις και πραγματικούς ναύλους, και η απάντηση θα προκύψει μόνη της.

Σε πρόσφατο άρθρο μας αναλύσαμε διεξοδικά την δυνατότητα της δωρεάν αναβάθμισης σε business class σε πτήσεις της Aegean Airlines, με χρήση των κουπονιών που παρέχει το elite status: 2 για τους Silver και 4 για τους Gold (και Platinum, προσεχώς). Δεν είναι όμως μόνο αυτός ο τρόπος.

Το πρόγραμμα τακτικών επιβατών Miles+Bonus της Aegean προσφέρει τρεις επιπλέον τρόπους για να αναβαθμίσετε ένα εισιτήριο από economy σε business, τους οποίους θα σας παρουσιάσουμε στο σημερινό άρθρο.

Αναβαθμίζοντας πτήσεις Aegean & Olympic Air

Με την εξαίρεση του Aegean Pass, για την οποία γράφουμε προς το τέλος του άρθρου, οι πτήσεις σε economy που πληρούν συγκεκριμένες προϋποθέσεις μπορούν να αναβαθμιστούν με τέσσερις διακριτούς τρόπους:

1. Δωρεάν με κουπόνια αναβάθμισης

2. Με καταβολή της διαφοράς του ναύλου

3. Μέσω δοκιμασίας upgrade challenge με προσφορά τύπου δημοπρασίας

4. Με χρήση μιλίων εξαργύρωσης

Σε περίπτωση που δεν έχετε διαβάσει το άρθρο μας για τα κουπόνια αναβάθμισης, ρίξτε μια ματιά:

Ας δούμε και τους υπόλοιπους τρόπους.

Αναβάθμιση με καταβολή της διαφοράς ναύλου

Η πιο απλή και προβλέψιμη μέθοδος, και πιθανόν η ακριβότερη από όλες. Απλώς πληρώνετε τη διαφορά μεταξύ του ναύλου που έχετε και του αντίστοιχου ναύλου business. Σε ό,τι αφορά τις προϋποθέσεις:

• Αφορά ναύλους Saver, Flex ή ComfortFlex - όχι Light, όχι ναύλους U, P, T

• Απαιτεί διαθεσιμότητα θέσης business class.

• Γίνεται online μέσα από την ενότητα «Η κράτησή μου» έως και 2 ώρες πριν την αναχώρηση της πτήσης.

Το καλό με αυτή την περίπτωση είναι ότι τα μίλια αναβάθμισης και εξαργύρωσης θα αντιστοιχούν στον ναύλο της business class.

Αναβάθμιση με Upgrade Challenge

Πρόκειται για μία ενδιαφέρουσα επιλογή. Με το Upgrade Challenge δεν πληρώνετε μια προκαθορισμένη τιμή· εσείς προτείνετε πόσο είστε διατεθειμένοι να δώσετε, και η εταιρεία αποφασίζει αν θα δεχτεί την προσφορά σας.

• Υποβάλλετε μια προσφορά (bid) για αναβάθμιση σε business, επιλέγοντας το ποσό μέσα σε ένα εύρος -ελάχιστο και μέγιστο- που ορίζει η Aegean ανάλογα με τη διαδρομή.

• Χρεώνεστε μόνο εάν η προσφορά σας γίνει δεκτή. Εάν απορριφθεί, δεν πληρώνετε τίποτα.

• Όσο το παράθυρο υποβολής παραμένει ανοιχτό, μπορείτε να τροποποιήσετε το ποσό της προσφοράς σας προς τα πάνω ή προς τα κάτω.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το ποσό της ελάχιστης προσφοράς “τρέχει” ανάλογα με την απόσταση και τη ζήτηση: σε μια μεγάλη πτήση, το ελάχιστο bid είναι αισθητά υψηλότερο από ό,τι σε μια κοντινή.

Στο σημείο αυτό πρέπει να τονιστεί μια λεπτομέρεια που πολλοί αγνοούν: το Upgrade Challenge δέχεται και εισιτήρια Economy που έχουν εκδοθεί από άλλη αεροπορική εταιρεία, εφόσον πρόκειται για πτήση που εκτελεί η Aegean ή η Olympic Air.

Instant Upgrade - “αναβάθμιση τώρα”

Για τους ανυπόμονους υπάρχει και μία άλλη εκδοχή: από 120 ώρες (5 ημέρες) πριν την αναχώρηση, μπορείτε να επιλέξετε την άμεση αναβάθμιση (Instant Upgrade): επιλέγετε “Αγορά τώρα”, καταχωρείτε την κάρτα σας και -εφόσον υπάρχει διαθέσιμη θέση- η business εξασφαλίζεται επιτόπου, χωρίς να περιμένετε την έγκριση κάποιας προσφοράς, για το ποσό που σας προτείνει.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση το σύστημα προτείνει 229€ ανά επιβάτη (οι επιβάτες σε αυτό το παράδειγμα είναι 2).

Τρία πράγματα ακόμη που πρέπει να γνωρίζετε:

• Στην περίπτωση του Upgrade Challenge, τα μίλια αναβάθμισης και εξαργύρωσης θα αντιστοιχούν στον αρχικό ναύλο της economy class.

• Οι αποσκευές και οι λοιπές παροχές αντιστοιχούν στην business class.

• Μπορείτε να κάνετε Upgrade Challenge και σε εισιτήρια εξαργύρωσης!

Μην ξεχνάτε ποτέ τους Όρους και Προϋποθέσεις.

Αναβάθμιση με εξαργύρωση μιλίων Miles+Bonus

Αυτή είναι η επιλογή για όσες και όσους έχουν αρκετά μίλια και θέλουν να τα αξιοποιήσουν για μεγαλύτερη άνεση αντί για ένα ακόμη εισιτήριο.

• Αφορά ναύλους Saver, Flex ή ComfortFlex - όχι Light, όχι ναύλους U, P, T

• Ξεκινά από 5.000 μίλια εξαργύρωσης για πτήσεις εντός Ελλάδος, και κλιμακώνεται ανάλογα με την απόσταση.

• Γίνεται μόνο μέσω του τηλεφωνικού κέντρου - δεν υποστηρίζεται online, και δεν αναφέρεται στους όρους κάποια χρέωση για αυτό.

Τα ακριβή μίλια που απαιτούνται ανά διαδρομή μπορείτε να τα δείτε στον υπολογιστή μιλίων της Aegean, επιλέγοντας “Αναβάθμιση θέσης”:

Επιπλέον:

• Τα μίλια αναβάθμισης και εξαργύρωσης θα αντιστοιχούν στον αρχικό ναύλο της economy class.

• Οι αποσκευές και οι λοιπές παροχές αντιστοιχούν στην business class.

Μην ξεχνάτε τους Όρους και Προϋποθέσεις.

Τι γίνεται με τη διαθεσιμότητα;

Εφόσον μιλάμε για Upgrade Challenge, upgrade με μίλια, και δωρεάν upgrade με κουπόνια, όλα εξαρτώνται από το αν η Aegean διαθέτει θέσεις για αυτά.

Κανείς δεν γνωρίζει πώς δουλεύει το σύστημα που αποφασίζει εάν κάποιο upgrade θα “περάσει” ή όχι. Η λογική λέει ότι τα Upgrade Challenge προηγούνται διότι φέρνουν τζίρο στην εταιρεία, όμως δεν τα επεξεργάζεται όλα σε δεδομένη χρονική στιγμή, μπορεί πχ να τρέχει το Upgrade Challenge αλλά να εμφανιστεί μία θέση business για award και να την δεσμεύσει ένας επιβάτης με μίλια, ή με κουπόνι.

Ο γενικός κανόνας είναι ότι σε πτήσεις με μεγάλη πληρότητα και με μεγάλο ποσοστό μελών Gold, ή/και με μεγάλη ζήτηση γενικά (πχ Λονδίνο), οι αναβαθμίσεις είναι πολύ πιο δύσκολες.

Προσοχή με το Aegean Pass!

Τα εισιτήρια του Aegean Pass εκδίδονται σε ναύλο Economy Flex - δηλαδή, εκ πρώτης όψεως, σε έναν από τους ναύλους που είναι επιλέξιμοι για αναβάθμιση επί πληρωμή. Υπάρχουν όμως ειδικότεροι όροι που υπερισχύουν: ένα εισιτήριο Aegean Pass μπορεί να αναβαθμιστεί σε business αποκλειστικά μέσω αιτήματος για δωρεάν αναβάθμιση (κουπόνι Silver/Gold) online από τον λογαριασμό Miles+Bonus.

Δηλαδή δεν είναι δυνατή η αναβάθμιση εισιτηρίου Aegean Pass με τους άλλους τρεις τρόπους.

Επίλογος

Αυτές είναι, λοιπόν, οι διαθέσιμες επιλογές σας εκτός από την δωρεάν αναβάθμιση με τα κουπόνια. Κρατάμε ως πιο συμφέρουσα την αναβάθμιση με μίλια, εφόσον πάντοτε η αξία της εξαργύρωσης είναι σε αποδεκτά όρια και εφόσον δεν τα χρειάζεστε για κάποια άλλη εξαργύρωση.

Το Upgrade Challenge παρουσιάζει ενδιαφέρον διότι μπορεί να “κάτσει” και στο χαμηλότερο bid, αλλά αυτό δεν είναι σύνηθες. Θα λέγαμε ότι έχει νόημα μόνο για την όποια παραπάνω άνεση και για τις επιπλέον αποσκευές και την είσοδο σε lounge, εφόσον δεν είστε Miles+Bonus Gold. Από εκεί και πέρα το πορτοφόλι σας το ξέρετε εσείς καλύτερα από τον καθένα.

Υπήρξε μια εποχή που οι λέξεις frequent flyer είχαν κάτι το λαμπερό. Παρέπεμπαν σε ανθρώπους που σχεδόν γνώριζαν το προσωπικό στο check-in με το μικρό τους όνομα, που περνούσαν από διαδρόμους κλειστούς για τους υπόλοιπους, που έβρισκαν πάντα το κάθισμα που ήθελαν στο μπροστινό μέρος της καμπίνας.

Δέκα με δεκαπέντε χρόνια μετά, το ίδιο προφίλ ταξιδιώτη εξακολουθεί να υπάρχει, και πετάει περίπου το ίδιο συχνά, ίσως και συχνότερα εάν προστεθούν και τα όποια ταξίδια αναψυχής. Αυτό που έχει αλλάξει όμως είναι τι ακριβώς αγοράζει αυτή η συχνότητα - και τι του επιστρέφει πίσω.

Ας δούμε, λοιπόν, τι σημαίνει να είναι κανείς frequent flyer το 2026: ποιος είναι, τι έχει αλλάξει γύρω του και αν, εν τέλει, το loyalty σε μία εταιρεία εξακολουθεί να αξίζει τον κόπο.

Ποιος είναι ο frequent flyer σήμερα

Πριν μιλήσουμε για το τι άλλαξε, καλό είναι να συμφωνήσουμε σε ένα προφίλ. Όταν λέμε “frequent flyer”, δεν εννοούμε όσες και όσους ταξιδεύουν δύο ή τρεις φορές τον χρόνο για διακοπές. Εννοούμε κάτι αρκετά πιο συγκεκριμένο:

Κάτι σαν τον κινηματογραφικό Ryan Bingham τον οποίο ενσάρκωσε ο George Clooney στην ταινία “Up in the Air” (2009), αν και όχι απαραίτητα σε τέτοιο βαθμό…

Αξίζει να σημειωθεί ότι, συνήθως, ένα μέρος αυτών των ταξιδιών δεν είναι point-to-point. Υπάρχουν μετεπιβιβάσεις -συχνά προς δευτερεύουσες πόλεις της Ευρώπης, εκεί όπου δεν υπάρχει απευθείας πτήση. Αυτό σημαίνει διπλές πτήσεις, αναμονή στο ενδιάμεσο αεροδρόμιο, -πολύ απλά: ανάγκη για lounge.

Από αυτή την ανάγκη γεννιέται και το βασικό χαρακτηριστικό του προφίλ: η ανάγκη για συστηματοποίηση. Ο frequent flyer δεν θέλει να σκέφτεται κάθε φορά τη διαδικασία από την αρχή. Θέλει αυτή να είναι, όσο γίνεται, τυποποιημένη:

• fast track στον έλεγχο ασφαλείας, για να μη χάνεται χρόνος σε ουρές

• πρόσβαση σε lounge, ιδίως στα connections

• μόνο αποσκευή καμπίνας

• επιλογή της θέσης που βολεύει -διάδρομος ή παράθυρο, εμπρός ή πίσω

Δύο ακόμη παρατηρήσεις κλείνουν το προφίλ. Πρώτον, το elite status σε αυτό το προφίλ έρχεται οργανικά· δεν χρειάζεται να το κυνηγήσει κανείς με… ακροβατικά (status runs και τα συναφή), αφού οι πτήσεις της δουλειάς το χτίζουν από μόνες τους. Δεύτερον, ένας frequent flyer πετάει συνήθως με μία εταιρεία ή -στην χειρότερη περίπτωση- με εταιρείες εντός μίας συμμαχίας. Η διασπορά σε πολλές αεροπορικές δεν βοηθάει το loyalty, το οποίο είναι ο μηχανισμός που παράγει τα παραπάνω προνόμια.

Μέχρι εδώ καλά. Το προφίλ αυτό περιέγραφε κάποιον και το 2010. Το ερώτημα είναι: τι έχει αλλάξει σήμερα;

Τι έχει αλλάξει σε σχέση με 10-15 χρόνια πριν

Η σύντομη απάντηση είναι: σχεδόν τα πάντα, και σχεδόν όλα προς το χειρότερο για τον επιβάτη. Ας τα δούμε ένα προς ένα.

Η δωρεάν επιλογή θέσης δεν είναι πια δεδομένη

Παλιά, ένα αξιοπρεπές elite status εξασφάλιζε δωρεάν επιλογή θέσης -και μάλιστα όποια επιθυμούσε ο επιβάτης. Σήμερα, ακόμη και με υψηλό status, η δωρεάν επιλογή θέσης δεν είναι δεδομένη. Σε αρκετές περιπτώσεις το προνόμιο έχει συρρικνωθεί ή εξαφανιστεί, και η επιλογή -ειδικά των επιθυμητών θέσεων- περνά στη σφαίρα της επιπλέον χρέωσης.

Τα gate upgrades σπανίζουν

Τα operational upgrades στην πύλη -η αναβάθμιση δηλαδή “επιτόπου”, λίγο πριν την επιβίβαση- ήταν κάποτε ένα από τα μικρά, ευχάριστα “δωράκια”. Σήμερα είναι σαφώς σπανιότερα. Οι εταιρείες κοστολογούν κάθε διαθέσιμη θέση business, είτε με πληρωμένα upgrades είτε με εξαργύρωση μιλίων, αφήνοντας πια ελάχιστο περιθώριο για το “χάρισμα” της παλιάς εποχής.

Τα lounges είναι πια πηγμένα

Η “δημοκρατικοποίηση” της πρόσβασης μέσω καρτών, προγραμμάτων και πακέτων συνδρομών σημαίνει ότι ο χώρος που κάποτε ήταν ένα ήσυχο καταφύγιο, σήμερα συχνά μοιάζει με αίθουσα αναμονής σε ώρα αιχμής. Περισσότερος κόσμος, λιγότερος χώρος, ουρές στο μπουφέ. Έχουμε γράψει αναλυτικά για το πού πήγε αυτή η πολυτέλεια στο άρθρο μας:

Οι όροι των εισιτηρίων έχουν χειροτερέψει

Εδώ είναι ίσως η σημαντικότερη αλλαγή. Οι ναύλοι τύπου basic και light κόβουν συστηματικά παροχές: πρώτα έφυγε η δωρεάν επιλογή θέσης, ύστερα η παραδοτέα αποσκευή, και πλέον -σε ολοένα περισσότερες περιπτώσεις- και η ίδια η αποσκευή καμπίνας. Το πρόβλημα μεγαλώνει όταν ο εργοδότης αρνείται να πληρώσει τον ακριβότερο, πιο ευέλικτο ναύλο, και ο εργαζόμενος βρίσκεται με ένα εισιτήριο που του στερεί ακόμη και τα στοιχειώδη. Το φαινόμενο του fare unbundling το έχουμε αναλύσει ξεχωριστά -μπορείτε να διαβάσετε το σχετικό μας άρθρο:

Το soft product έχει υποβαθμιστεί

Σε ό,τι αφορά την εμπειρία εντός καμπίνας, το πισωγύρισμα είναι αισθητό. Το φαγητό -εκεί όπου υπάρχει ακόμη- έχει συρρικνωθεί ή έχει μετατραπεί σε προαιρετική, πληρωμένη υπηρεσία στις μικρομεσαίες διαδρομές. Η λογική του “buy on board” έχει επεκταθεί εκεί όπου παλιά προσφερόταν κάτι, έστω και λιτό.

Το hard product, επίσης

Δεν είναι μόνο το φαγητό. Τα ίδια τα καθίσματα έχουν γίνει λεπτότερα, με μικρότερο pitch -δηλαδή λιγότερο χώρο για τα πόδια. Η πυκνότερη διαρρύθμιση των καμπινών σημαίνει περισσότερους επιβάτες ανά αεροσκάφος και, αναπόφευκτα, λιγότερη άνεση για τον καθένα. Οι λίγες σειρές μπροστά με μεγαλύτερο pitch πλέον μαρκετάρονται ως “premium / comfort / κλπ” και πωλούνται, όπως γράψαμε παραπάνω.

Τα αεροδρόμια έχουν δυσκολέψει

Η εμπειρία στο έδαφος δεν έχει βελτιωθεί ανάλογα με την κίνηση. Οι μεγάλες ουρές στον έλεγχο ασφαλείας είναι κανόνας, και τα near-miss connections -οι μετεπιβιβάσεις με στενό περιθώριο- έχουν γίνει πιο αγχωτικές και πιο επικίνδυνες. Όταν το αεροδρόμιο είναι μεγάλο και γεμάτο, ένα καθυστερημένο πρώτο σκέλος μπορεί εύκολα να σημάνει χαμένη ανταπόκριση με πολύ χειρότερη πλέον διαχείριση και βοήθεια από το προσωπικό.

Το elite status δυσκόλεψε - και αποδίδει λιγότερα

Τέλος, το ίδιο το παιχνίδι της πίστης έχει γίνει σφιχτότερο. Η απόκτηση elite status είναι, σε αρκετά προγράμματα, δυσκολότερη από ό,τι παλιά. Παράλληλα, τα μίλια που μαζεύει κανείς -ιδίως από πτήσεις με συνεργαζόμενες εταιρείες- είναι λιγότερα: ένα κλασικό παράδειγμα είναι τα μίλια Aegean που αποδίδει μια πτήση με Lufthansa, σαφώς πιο φειδωλά από ό,τι ήταν παλιά. Και, όπως είπαμε ήδη, τα ίδια τα προνόμια έχουν περικοπεί -με τη μη αυτονόητη πια επιλογή θέσης να είναι το πιο σημαντικό που κόπηκε.

Τι χάθηκε -και πόσο σημαντικό ήταν;

Αν θέλαμε να συνοψίσουμε την απώλεια σε μία φράση, θα λέγαμε ότι χάθηκε η αίσθηση ότι το προφίλ του frequent flyer σε ανταμείβει αυτόματα με άνεση και προνόμια. Κάποια από όσα χάθηκαν ήταν μάλλον διακοσμητικά -το gate upgrade ήταν πάντα μπόνους, όχι δικαίωμα. Άλλα όμως ήταν ουσιαστικά: η επιλογή θέσης, η αδιαπραγμάτευτη αποσκευή καμπίνας, ένας ήσυχος χώρος στο ενδιάμεσο. Αυτά δεν ήταν πολυτέλειες· ήταν τα εργαλεία που έκαναν τη συστηματοποίηση των συχνών αεροπορικών ταξιδιών εφικτή. Η απώλειά τους, επομένως, δεν είναι συναισθηματική -είναι λειτουργική.

Εξακολουθεί να έχει νόημα το loyalty;

Η απάντησή μας είναι: ναι, αλλά με όρους. Το loyalty έχει πάψει να είναι ένας μηχανισμός που χαρίζει· έχει γίνει μηχανισμός που προστατεύει. Δηλαδή, σήμερα το elite status δεν σας δίνει τόσο επιπλέον προνόμια, όσο σας επιστρέφει αυτά που ο φθηνός ναύλος σας αφαίρεσε: την επιλογή θέσης, την αποσκευή καμπίνας, το fast track, το lounge. Για κάποιον που πετά 20-30 φορές τον χρόνο, αυτή η “επιστροφή του στοιχειώδους” προφανώς αξίζει. Για τον περιστασιακό ταξιδιώτη, αντιθέτως, το νόημα έχει αραιώσει αισθητά.

Πόσο πιο δύσκολο είναι να είσαι frequent flyer σήμερα;

Είναι πιο δύσκολο, αλλά ίσως όχι με τον τρόπο που νομίζει κανείς. Δεν είναι δυσκολότερο να γίνεις frequent flyer -οι πτήσεις της δουλειάς θα χτίσουν το status οργανικά, όπως πάντα. Είναι δυσκολότερο να είσαι frequent flyer με άνεση: απαιτείται περισσότερη γνώση, περισσότερος προγραμματισμός και πολύ μεγαλύτερη προσοχή στους όρους του εισιτηρίου από ό,τι πριν δεκαπέντε χρόνια.

Επίλογος

Ο χρόνος θα δείξει αν το εκκρεμές θα γυρίσει ξανά προς τον επιβάτη. Προς το παρόν, ο frequent flyer του 2026 είναι ένας άνθρωπος που πετά εξίσου συχνά με τον… πρόγονό του -πλέον όμως χρειάζεται να είναι πολύ πιο σοφός για να το κάνει εξίσου άνετα.

Μέχρι πριν λίγα χρόνια, οι “χώροι αναμονής διακεκριμένων επιβατών” στα αεροδρόμια, αυτά δηλαδή που ξέρουμε ως lounges, ήταν κάτι πραγματικά ξεχωριστό· ήταν χώροι υψηλής αισθητικής, με εξαιρετικές παροχές φαγητού και ποτών, με λίγο κόσμο, με ησυχία και ηρεμία. Οι τυχεροί που είχαν δικαίωμα εισόδου, απολάμβαναν πολύ ποιοτικές υπηρεσίες σε ένα περιβάλλον ηρεμίας, μακριά από το χάος του terminal, μέχρι την επιβίβασή τους.

Σήμερα, τα παραπάνω αφορούν όλο και λιγότερα lounges. Η νέα κατάσταση που έχει διαμορφωθεί περιλαμβάνει πολυκοσμία, αναμονή για είσοδο, συχνά υποβαθμισμένες παροχές φαγητού και ποτών, φασαρία, όλα αυτά δηλαδή από τα οποία θα έπρεπε να γλιτώνει κανείς μπαίνοντας σε ένα lounge. Γιατί όμως εξελίχθηκαν έτσι τα πράγματα; Τι άλλαξε; Και τι να περιμένει πλέον ένας ταξιδιώτης που δικαιούται είσοδο σε ένα lounge;

Περασμένα μεγαλεία

Όπως γράψαμε και στην εισαγωγή μας, παραδοσιακά τα lounges ήταν χώροι “πριβέ”, για εκείνους και εκείνες που πετούσαν σε business ή first class, ή είχαν μία υψηλή βαθμίδα σε κάποιο πρόγραμμα τακτικών επιβατών, σε εποχές μάλιστα που οι κάτοχοι Gold, Platinum, Diamond, Executive και όποιον άλλον ευφάνταστο τίτλο είχαν τα διάφορα προγράμματα, ήταν πραγματικά λίγοι και λίγες. Γι αυτό και οι συνθήκες μέσα σε αυτά ήταν σχεδόν ιδανικές για να περάσει κανείς μια-δυο ώρες με ηρεμία πριν την επιβίβαση στην επόμενη πτήση.

Τα παραπάνω ήταν κανόνας, ειδικά στα μεγάλα αεροδρόμια. Δεν υπήρχαν τότε τα mainstream lounges με συνδρομή ή με walk in πληρωμή, οι αεροπορικές εταιρείες δεν χάριζαν κουπόνια εισόδου, και στα lounges των αεροπορικών έβλεπε κανείς κυρίως business travellers. Για πολλά χρόνια αυτό ήταν μία σταθερά, και εφόσον είχες το δικαίωμα εισόδου ήξερες τι να περιμένεις και αυτό ακριβώς έβρισκες.

Τι συνέβη όμως;

Η νέα (χειρότερη) πραγματικότητα

Δύο λέξεις μπορούν να περιγράψουν με μεγάλη ακρίβεια την διαφορά του τότε με το τώρα:

“καμία σχέση”

Πάρτε για παράδειγμα το ανανεωμένο Aegean Business Lounge στην περιοχή Intra Schengen του “Ελ. Βενιζέλος” -τις πύλες Β. Ακόμη και στις 6 το πρωί θα το βρει κανείς γεμάτο με κόσμο, λόγω των πολλών πτήσεων που αναχωρούν τις πρωινές ώρες, και ενδεχομένως να μην βρίσκει να καθίσει για να πιεί έστω έναν καφέ, ο θόρυβος είναι οπωσδήποτε υψηλός λόγω πολυκοσμίας, και μερικές φορές η ποιότητα του φαγητού είναι κάτω του μετρίου. Αντίστοιχη είναι η εικόνα σε πολλά lounges σε μεγάλα και μικρότερα αεροδρόμια, και αυτό εξηγείται επαρκώς από τα εξής:

1. Πιστωτικές κάρτες που παρέχουν δυνατότητα εισόδου μέσω της συνεργασίας τους με εταιρείες όπως οι Priority Pass, LoungeKey και DragonPass, είτε δωρεάν είτε σε χαμηλότερη τιμή.

2. Ταξιδιώτες που επιλέγουν να πληρώσουν την είσοδο όπου αυτή προσφέρεται, σε τιμές διόλου ευκαταφρόνητες (30€-50€ το άτομο συνήθως).

3. Πληθώρα κατόχων σχετικά “εύκολων” elite tier statuses όπως πχ το Miles+Bonus Gold, το Flying Blue Gold, το Turkish Miles&Smiles Elite κλπ.

Όλα αυτά φέρνουν συνεχώς περισσότερο κόσμο μέσα στα lounges, αλλά και περισσότερα έσοδα στις εταιρείες που τα διαχειρίζονται, και αυτό τελικά είναι η κινητήριος δύναμη πίσω από όλη αυτή την μετάλλαξη.

Πώς προσαρμοζόμαστε;

Μέχρι εδώ τα κακά μαντάτα όμως. Και ναι, οφείλουμε να το παραδεχτούμε:

Αφού όμως η κατάσταση έχει διαμορφωθεί έτσι, το ερώτημα του “πώς ήταν κάποτε” αποκτά καθαρά ιστορικό χαρακτήρα και περνάμε στο καθαρά πρακτικό. Εφόσον θέλετε να μπαίνετε σε ένα lounge και να επωφελείστε όσο γίνεται περισσότερο, ποιοι είναι σήμερα οι διαθέσιμοι δρόμοι; Και - εξίσου σημαντικό - ποιοι από αυτούς αξίζουν πραγματικά, και ποια lounges κρατούν ακόμη ένα αξιοπρεπές επίπεδο, ώστε να μην πληρώνετε ή να μην κυνηγάτε status για να καταλήξετε σε μια ακόμη αίθουσα με ουρά στην είσοδο;

Ας τους δούμε έναν προς έναν, ξεκινώντας από τον πιο εύκολο και προσβάσιμο: τις κάρτες και τα προγράμματα lounge access.

Προγράμματα Lounge Access

Ο πιο εύκολος και προσβάσιμος δρόμος περνάει μέσα από τα προγράμματα lounge access. Δεν προϋποθέτουν ούτε πτήση σε business class ούτε υψηλό status - αρκεί η σωστή κάρτα ή μια συνδρομή. Με αυτά αποκτάτε πρόσβαση στα λεγόμενα contract lounges, αυτά δηλαδή που δεν τα τρέχει κάποια αεροπορική αλλά ανεξάρτητες εταιρείες - σε αντιδιαστολή με τα airline lounges (όπως τα Senator της Lufthansa), στα οποία δεν μπαίνετε με κάρτα αλλά με status ή εισιτήριο. Ας τα δούμε:

→ Priority Pass
Το πιο διαδεδομένο διεθνώς, ανεξάρτητο πρόγραμμα με πάνω από 1.500 lounges παγκοσμίως. Λειτουργεί είτε με αυτόνομη ετήσια συνδρομή, είτε - πιο συχνά - ενσωματωμένο σε premium κάρτες του εξωτερικού. Αξίζει να σημειωθεί ότι από μόνη της η ιδιότητα του μέλους δεν σημαίνει πάντα δωρεάν είσοδο: στα φθηνότερα πακέτα κάθε επίσκεψη χρεώνεται ξεχωριστά, εκτός αν ο εκδότης της κάρτας προσφέρει συγκεκριμένο αριθμό δωρεάν εισόδων.

Εδώ μπορείτε να δείτε τη σελίδα με όλες τις πληροφορίες:
https://www.prioritypass.com/en-GB/join-prioritypass

→ DragonPass
Ανταγωνιστικό δίκτυο με δικό του χαρτοφυλάκιο lounges. Αλληλεπικαλύπτεται εν μέρει με το LoungeKey, αλλά όχι απόλυτα: υπάρχουν lounges προσβάσιμα μόνο στο ένα από τα δύο. Δηλαδή δύο κάρτες με “πρόσβαση σε lounges” μπορεί στην πράξη να σας ανοίγουν διαφορετικές πόρτες.

Εδώ μπορείτε να δείτε τη σελίδα με όλες τις πληροφορίες:
https://dragonpassgo.com/membership-plan

→ LoungeKey
Είναι ουσιαστικά το αντίστοιχο πρόγραμμα της Mastercard, το οποίο ενσωματώνεται στις premium κάρτες της (τύπου World και World Elite). Εδώ βρίσκεται και η μεγαλύτερη παρανόηση: το LoungeKey είναι πλατφόρμα, όχι δωρεάν είσοδος σε lounges. Εναπόκειται στην εκδότρια τράπεζα να αποφασίσει αν θα το προσφέρει ως προνόμιο και υπό ποιους όρους.

Revolut Ultra

Στην ελληνική αγορά, το προϊόν που σας βάζει μέσα σε lounges είναι η Revolut Ultra. Προσφέρει απεριόριστη και δωρεάν πρόσβαση σε 1.000+ lounges για τον κάτοχο. Τα κατώτερα πλάνα Premium και Metal δεν δίνουν δωρεάν είσοδο, αλλά μόνο κράτηση σε μειωμένη τιμή.

Στο σημείο αυτό πρέπει να τονιστεί μια αλλαγή που βρίσκεται σε εξέλιξη: τον Μάιο του 2026 η Revolut ανακοίνωσε την μετάβαση από το DragonPass στο LoungeKey, σταδιακά ανά χώρα. Τα προνόμια στα χαρτιά παραμένουν ίδια -απεριόριστα passes για τον κάτοχο Ultra, και δυνατότητα αγοράς guest passes σε μειωμένη τιμή- αλλά το δίκτυο των lounges αλλάζει. Καλό είναι, λοιπόν, να ελέγξετε στην εφαρμογή σας ποιο ισχύει κάθε φορά, καθώς ένα lounge όπου μπαίνατε με DragonPass ενδέχεται να μην καλύπτεται πλέον (και αντίστροφα). Σημειώνεται επίσης ότι ένα pass ισχύει για μία επίσκεψη ανά άτομο, και δεν επιτρέπεται πρόσβαση σε περισσότερα από ένα lounge μέσα σε δίωρο.

Υπάρχει και μία ακόμη περίπτωση πρόσβασης σε lounge για τον κάτοχο συν 3 ακόμη άτομα, με χρήση ενός προνομίου της Alpha Bank Platinum Bonus Mastercard που ονομάζεται Mastercard Flight Delay Pass. Με αυτό, σε περίπτωση καθυστέρησης της πτήσης σας για πάνω από 2 ώρες, μπορείτε να μπείτε δωρεάν σε lounge λαμβάνοντας κουπόνια εισόδου στο email σας, εφόσον όμως έχετε προηγουμένως κάνει register την πτήση σας ώστε να μπορεί το σύστημά τους να δει την καθυστέρηση.

Εάν είστε κάτοχοι της συγκεκριμένης κάρτας, να το έχετε στα υπόψη και εάν τυχόν το δοκιμάσετε πείτε μας κι εμάς την εμπειρία σας.

Ο “ενάρετος” δρόμος: elite status

Αν ο πρώτος δρόμος ήταν "“πλαστικός”, ο δεύτερος είναι “ελίτ”. Εδώ το παιχνίδι αλλάζει ποιοτικά: ενώ οι κάρτες σας βάζουν κυρίως στα contract lounges, μια υψηλή βαθμίδα σε πρόγραμμα τακτικών επιβατών σας ανοίγει την πόρτα των airline lounges. Για το κοινό μας, το πιο σχετικό παράδειγμα είναι το Miles+Bonus Gold της Aegean, που αντιστοιχεί σε Star Alliance Gold και ισχύει σε ολόκληρη τη συμμαχία. Άλλες συμμαχίες έχουν τα αντίστοιχα elite tiers τους, όπως πχ το Oneworld Emerald (British Airways, American Airlines, Cathay Pacific, Iberia, Japan Airlines κλπ.) και το SkyTeam Elite και Elite Plus (KLM, Air France, SAS, Delta κλπ.)

Ας δούμε στην πράξη την είσοδο σε lounges όταν είναι κανείς Star Alliance Gold:

→ Παντού πλην ΗΠΑ:

Ως Star Alliance Gold, έχετε πρόσβαση στα αντίστοιχα lounges της συμμαχίας ανεξαρτήτως θέσης -ακόμη και πετώντας economy- αρκεί να ταξιδεύετε με πτήση Star Alliance, μαζί με έναν συνταξιδιώτη. Αυτός είναι και ο λόγος που το Gold είναι τόσο περιζήτητο: σας δίνει είσοδο σε αξιοπρεπή business lounges χωρίς να πληρώνετε business εισιτήριο. Σε ό,τι αφορά την καθημερινή εμπειρία στην Ευρώπη κυρίως, αλλά και στην Ασία, αυτός ο κανόνας καλύπτει τις περισσότερες περιπτώσεις χωρίς αστερίσκους.

→ Η ιδιαιτερότητα των ΗΠΑ

Εκεί τα πράγματα είναι πιο μπερδεμένα, και αξίζει να τα ξεκαθαρίσουμε γιατί πολλοί ταξιδιώτες βρίσκονται συχνά προ εκπλήξεως όταν προσπαθούν να μπουν σε ένα lounge της μοναδικής αμερικανικής εταιρείας-μέλους της Star Alliance, της United.

Το United Club δεν λειτουργεί όπως ένα ευρωπαϊκό lounge. Ως κάτοχος Star Alliance Gold μέσω Aegean, στα χαρτιά δικαιούστε είσοδο στο United Club με boarding pass για πτήση Star Alliance που αναχωρεί από το ίδιο αεροδρόμιο. Στην πράξη όμως, σε αμιγώς εσωτερική πτήση των ΗΠΑ η είσοδος συχνά απορρίπτεται. Επομένως, μην βασιστείτε στο United Club παρά μόνο όταν βρίσκεστε σε διεθνές σκέλος Star Alliance -εκεί η πρόσβαση επιτρέπεται.

Και ένα σημείο που εκπλήσσει πολλούς: τα περίφημα United Polaris lounges δεν είναι προσβάσιμα με το status. Είναι αποκλειστικά για επιβάτες business class σε διεθνείς πτήσεις -το Star Alliance Gold, ακόμη και πετώντας σε economy με Aegean, μένει απ’ έξω και κατευθύνεται στο (κατώτερο) United Club. Δηλαδή το status εδώ δεν αρκεί· χρειάζεται το εισιτήριο.

“Κόβοντας δρόμο” με status match

Μέχρι εδώ μιλήσαμε για το τι σας δίνει το Gold. Το ερώτημα που μένει είναι πώς το αποκτάτε χωρίς να πετάξετε δεκάδες πτήσεις. Εδώ μπαίνει το status match -η διαδικασία με την οποία μια αεροπορική “αναγνωρίζει” το status που έχετε σε ανταγωνιστικό πρόγραμμα και σας δίνει αντίστοιχη βαθμίδα, συχνά με μια περίοδο δοκιμής.

Lounges που αξίζουν για Aegean Miles+Bonus Gold

Δεν είναι όλα τα Star Alliance Gold lounges χάλια, και για όσες και όσους από εσάς είστε Miles+Bonus Gold έχουμε να σας πούμε για μερικά lounges που αξίζουν πραγματικά, ακόμη και εάν πετάτε σε economy:

Aegean Extra Schengen - Αθήνα
Το lounge της Aegean στις πύλες Α, το οποίο είναι πολύ μεγάλο και με πολύ ενδιαφέρουσα διακόσμηση. Δεν θα το βρείτε σχεδόν ποτέ πηγμένο, διότι οι επιβάτες που ταξιδεύουν σε πτήσεις Aegean ή Star Alliance από εκείνη την περιοχή του αεροδρομίου είναι αναλογικά πολύ λιγότεροι. Οι πτήσεις για Λάρνακα και Λονδίνο βάζουν τον πιο πολύ κόσμο μέσα.

Aegean Business Lounge - Θεσσαλονίκη

Αρκετά μεγάλο, με μοναδικό χαρακτηριστικό την απευθείας επιβίβαση στο αεροσκάφος με τα πόδια, διότι σταθμεύει πάντα εκεί μπροστά. Έχει επίσης τρομερό φαγητό, μεζέδες που δεν βρίσκεις αλλού, και κατά την άποψή μας θα έπρεπε να προσφέρει και ούζο ή τσίπουρο.

Singapore SilverKris Lounge - Λονδίνο Heathrow T2B
Εάν πετάτε από Λονδίνο για Αθήνα με Aegean, ή για οπουδήποτε αλλού με Star Alliance, και έχετε χρόνο, περπατήστε το υπόγειο πέρασμα από το κυρίως κτίριο του Terminal 2 στο Terminal 2B. Εκεί θα βρείτε αυτό το lounge όπου θα φάτε εξαιρετική ασιατική κουζίνα και θα πιείτε κοκτέϊλς τα οποία ετοιμάζουν για εσάς εκείνη τη στιγμή, δωρεάν πάντα. Προτείνουμε ανεπιφύλακτα το signature cocktail της Σιγκαπούρης, το Singapore Sling.

United Club Lounge - Λονδίνο Heathrow T2B
Βρίσκεται στο ίδιο κτίριο με το Singapore SilverKris Lounge, και δεν έχει καμία σχέση με την λογική των United Club lounges που αναφέραμε πιο πάνω. Είναι μεγάλο, με καλή ποικιλία φαγητών, και πολύ καλό επανδρωμένο μπαρ.

Swiss Senator Lounge - Ζυρίχη
Εάν πετάτε από Ζυρίχη προς κάποιο μακρινό προορισμό με την Swiss ή άλλη Star Alliance (United, Thai κλπ.) από τις πύλες Ε, αυτό το lounge αξίζει πραγματικά. Διαθέτει whiskey bar, σταθμούς προετοιμασίας φαγητού, και εξαιρετική θέα στην πίστα.

Για πτήσεις εντός Ευρώπης από την Ζυρίχη, το αντίστοιχο Senator Lounge είναι επίσης εξαιρετικό.

Εκεί όπου ακόμη θριαμβεύει η πολυτέλεια

Πρόκειται για την κορυφή της πυραμίδας. Τα lounges αυτής της κατηγορίας (συνήθως) δεν ανοίγουν με status αλλά με εισιτήριο first class. Είναι, κατά κάποιον τρόπο, η τελευταία γωνιά όπου επιβιώνει αυτό που κάποτε σήμαινε “lounge” και που περιγράψαμε στην εισαγωγή μας: ησυχία, πολιτισμός, αισθητική, και υπηρεσίες που θυμίζουν περισσότερο ξενοδοχείο πέντε αστέρων παρά αίθουσα αεροδρομίου.

Ας δούμε μερικά από τα πιο εξωφρενικά παραδείγματα, και τι χρειάζεται για να μπει κανείς.

British Airways The Concorde Room (Λονδίνο Heathrow) — το κορυφαίο lounge της British Airways, με a la carte dining room και τη μύτη ενός πραγματικού αεροσκάφους Concorde στη βεράντα. Ανοίγει μόνο για επιβάτες First Class της British Airways και για τα μέλη Gold Guest List (μίας ιδιαίτερης βαθμίδας με πολλαπλάσιες απαιτήσεις από την BA Gold). Δηλαδή ακόμη και ένα oneworld Emerald -το ανώτερο status της συμμαχίας- δεν μπαίνει.

Singapore Airlines The Private Room (Σιγκαπούρη) - ένας θύλακας σχεδιασμένος για λιγότερους από 80 καλεσμένους τη φορά, με δικό του check-in και ιδιωτικά κανάλια διαβατηρίων. Πρόσβαση μόνο για επιβάτες Suites και First Class της Singapore.

Qatar Al Safwa (Ντόχα) - εμπνευσμένο από το Μουσείο Ισλαμικής Τέχνης, με spa, τζακούζι, sleeping suites, γήπεδο squash και εστιατόριο 250 θέσεων. Ανοίγει μόνο για επιβάτες First Class, για oneworld First, ή για μέλη Privilege Club Platinum που πετούν business με Qatar.

Cathay Pacific The Pier, First (Χονγκ Κονγκ) - με ιδιωτικές καμπίνες, ξαπλώστρες με ντους και την περίφημη Noodle Bar. Πρόσβαση για First Class της Cathay ή κατόχους oneworld Emerald.

Lufthansa First Class Terminal (Φρανκφούρτη) - είναι ένα ξεχωριστό κτίριο, με δικό του έλεγχο ασφαλείας και μεταφορά στο αεροσκάφος με αυτοκίνητο. Η πρόσβαση επιτρέπεται μόνο σε επιβάτες first class σε πτήσεις Lufthansa και στα μέλη HON Circle.

Air France La Première (Παρίσι) - από τα πιο κλειστά του κόσμου. Δεν αγοράζεται με χρήματα και δεν δίνεται με status: απαιτεί εισιτήριο La Première, που διατίθεται σε ελάχιστες θέσεις και δρομολόγια.

Emirates First Class Lounge (Ντουμπάι) - ολόκληρος όροφος με εστιατόριο à la carte, cigar lounge, spa και κάβα κρασιών, και απευθείας επιβίβαση από την αίθουσα στο αεροσκάφος. Αποκλειστικά για επιβάτες First Class της Emirates.

Thai Royal First Lounge (Μπανγκόκ) - ιστορικά διάσημο για το δωρεάν μασάζ, δέχεται αποκλειστικά επιβάτες που ταξιδεύουν σε Thai Airways ή άλλη Star Alliance first class.

Επίλογος

Αν θέλαμε να συνοψίσουμε όλη αυτή τη διαδρομή σε μία φράση, θα ήταν η εξής: η πρόσβαση στα lounges “δημοκρατικοποιήθηκε”, αλλά η πολυτέλεια μετακόμισε έναν όροφο ψηλότερα. Τα lounges, που κάποτε ήταν συνώνυμο της ησυχίας, γέμισαν όχι μόνο επειδή χάλασαν τα ίδια, αλλά επειδή άλλαξε το ποιοι μπαίνουν σε αυτά - μέσω καρτών, επιτόπιας πληρωμής και ενός status που πια επιτυγχάνεται πολύ πιο εύκολα από παλιά. Και όσο ανεβαίνει κανείς τα σκαλιά, από το “πλαστικό” στο Gold και από εκεί στα first class flagship, τόσο πιο καθαρά βλέπει ότι η αυθεντική αποκλειστικότητα δεν εξαφανίστηκε· απλώς κλειδώθηκε πίσω από ένα εισιτήριο που οι περισσότεροι από εμάς δεν θα αγοράσουμε ποτέ.

Πού πήγε, λοιπόν, η πολυτέλεια; Δεν χάθηκε, απομακρύνθηκε. Για τον μέσο ταξιδιώτη, η ρεαλιστική απάντηση σήμερα δεν είναι το όνειρο του Al Safwa ή του Lufthansa First Class Terminal, αλλά οι πιο γήινες επιλογές που αναλύσαμε: ένα αξιοπρεπές status, μια συνδρομή που σας βάζει μέσα, και η γνώση του πότε ένα lounge αξίζει τον κόπο και πότε όχι. Ίσως τελικά η μεγαλύτερη πολυτέλεια στα αεροδρόμια του 2026 να μην είναι η σαμπάνια ούτε το spa, αλλά κάτι πολύ πιο σπάνιο σήμερα: μια άδεια καρέκλα και λίγη ησυχία…

Η ανακοίνωση του νέου προγράμματος Aegean Miles+Bonus στις 5 Νοεμβρίου 2025 έφερε, εκτός από τη νέα ανώτατη βαθμίδα Platinum (την οποία θα δούμε σε ισχύ για πρώτη φορά στις 5 Νοεμβρίου του 2026) και ορισμένες σημαντικές αλλαγές στην βαθμίδα Miles+Bonus Gold, η οποία ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής στα μέλη του προγράμματος, λόγω των προνομίων αλλά και της ευκολίας με την οποία μπορούσε να διατηρηθεί.

Ένα μεγάλο μέρος της βάσης των μελών του προγράμματος αντέδρασε με ιδιαίτερα αρνητικό τρόπο, κυρίως λόγω της αύξησης των απαιτήσεων για τη διατήρηση της βαθμίδας. Αναμενόμενο μεν, χρήζει μίας ανάλυσης δε. Στο άρθρο αυτό θα υπενθυμίσουμε τις αλλαγές στο Miles+Bonus Gold, θα αναφέρουμε τι αλλάζει για αυτό από τις 5 Νοεμβρίου του 2026, και θα σας δώσουμε την έντιμη και ειλικρινή μας άποψη για τις αλλαγές και για την αξία του.

Το Aegean Miles+Bonus Gold με μία ματιά

Οι απαιτήσεις για την επίτευξη του Miles+Bonus Gold ξεκινούν και μετράνε για ένα έτος από την επίτευξη του Silver, και είναι οι εξής:

- 32 πτήσεις αποκλειστικά με Aegean ή/και Olympic, ή
- 24.000 μίλια αναβάθμισης με τουλάχιστον 12 πτήσεις Aegean ή/και Olympic, ή
- 72.000 μίλια αναβάθμισης με οποιαδήποτε αεροπορική Star Alliance

Οι απαιτήσεις για την ανανέωση του Miles+Bonus Gold ξεκινούν και μετράνε για ένα έτος από την επίτευξή του, και είναι οι εξής:

- 32 πτήσεις αποκλειστικά με Aegean ή/και Olympic, ή
- 18.000 μίλια αναβάθμισης με τουλάχιστον 12 πτήσεις Aegean ή/και Olympic, ή
- 72.000 μίλια αναβάθμισης με οποιαδήποτε αεροπορική Star Alliance

Χρειάζεται δηλαδή ένα από τα τρία σε κάθε περίπτωση.

Τα βασικά προνόμια (σήμερα)

• 20% επιπλέον μίλια εξαργύρωσης σε πτήσεις Aegean/Olympic

• δωρεάν επιλογή θέσης Standard

• έκπτωση 50% στην αγορά θέσης Up Front

• δωρεάν in-flight Wi-Fi Stream

• 4 κουπόνια αναβάθμισης θέσης σε business class σε πτήσεις Aegean/Olympic

• μία δωρεάν παραδοτέα αποσκευή έως 23 κιλά, ανεξάρτητα από τον ναύλο

• απεριόριστη πρόσβαση στα lounges της Aegean, συν ένα άτομο

• απεριόριστη πρόσβαση στον fast track έλεγχο ασφαλείας

• προτεραιότητα στην επιβίβαση

• προτεραιότητα στην παραλαβή αποσκευών

• προνόμια Star Alliance Gold όταν πετάτε με άλλη αεροπορική εταιρία της συμμαχίας (πρόσβαση στα lounges, πρόσβαση σε fast track, προτεραιότητα σε επιβίβαση, επιπλέον αποσκευή κλπ.)

Σας υπενθυμίζουμε το κύριο άρθρο μας όπου αναφέρουμε όλες τις λεπτομέρειες για όλες τις βαθμίδες, με όσα είναι γνωστά σήμερα:

Τι άλλαξε

Σε ότι αφορά την διατήρηση του Miles+Bonus Gold, η οποία άλλωστε ενδιαφέρει πάρα πολύ όσα μέλη έχουν φτάσει εκεί, δύο είναι οι αλλαγές:

• αυξήθηκαν τα απαιτούμενα μίλια αναβάθμισης από 12.000 σε 18.000

• αυξήθηκαν οι απαιτούμενες πτήσεις σε Aegean/Olympic από 4 σε 12

Σε ό,τι αφορά την επίτευξη, μόνο οι απαιτούμενες πτήσεις σε Aegean/Olympic άλλαξαν από 4 σε 12. Τα απαιτούμενα μίλια επίτευξης παραμένουν 24.000.

Τέλος, το νέο στοιχείο που προστίθεται είναι ότι πλέον τόσο η επίτευξη όσο και η αναβάθμιση γίνονται και με 32 πτήσεις αποκλειστικά με Aegean ή/και Olympic, ανεξάρτητα από τα μίλια που αυτές δίνουν.

Σε ότι αφορά τυχόν νέα προνόμια, το μόνο που ξέρουμε ότιθα προστεθεί από τις 05/11/2026 είναι το εξής:

• έκπτωση 50% σε θέσεις Extra Legroom

Όχι κάτι τρομερό, αλλά θα βοηθήσει εκείνους/ες που προτιμούν αυτές τις θέσεις ειδικά σε μεγάλες πτήσεις του δικτύου.

Μπορείτε πάντοτε να ανατρέξετε σε αυτή τη σελίδα της Aegean Airlines για όλες τις ανακοινώσεις σχετικά με τις αλλαγές: https://el.aegeanair.com/milesandbonus/what-is-changing/

Πόσο “ζόρικες” είναι οι αλλαγές

Κατ’ αρχάς, η αύξηση των ζητούμενων πτήσεων σε Aegean/Olympic από 4 σε 12 “πονάει” περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Είναι τριπλασιασμός της προσπάθειας ενός μέλους για να επιτύχει ή για να διατηρήσει το Miles+Bonus Gold, και αυτό οπωσδήποτε θα πετάξει εκτός της βαθμίδας αυτής πολλά μέλη που δεν κάνουν τόσες πτήσεις με την εταιρεία.

Επίσης τα απαιτούμενα μίλια αναβάθμισης αυξήθηκαν κατά 50%, διαφορά διόλου ασήμαντη αλλά οπωσδήποτε πιο διαχειρίσιμη από ότι 8 επιπλέον πτήσεις αποκλειστικά σε Aegean/Olympic, επειδή τα μίλια αυτά μπορούν να είναι από οποιαδήποτε πτήση Star Alliance.

Εάν θέλαμε να το πούμε με μία φράση:

Και αυτό πιστεύουμε ότι δεν είναι υπερβολή, ούτε προς τα πάνω, ούτε προς τα κάτω…

Ο μεγάλος θυμός…

Σύμφωνα με την πλειοψηφία όσων σχολίαζαν στα social media (και στα δικά μας posts εδώ, εδώ και εδώ) πριν και μετά τις ανακοινώσεις, οι αλλαγές στις απαιτήσεις του Miles+Bonus Gold -ειδικά της διατήρησης- είναι περίπου… καταστροφικές. Οι αντιδράσεις ήταν απολύτως αναμενόμενες, και θα εξηγήσουμε το γιατί.

Για πάρα πολλά χρόνια, το Miles+Bonus ήταν το πλέον προκλητικά εύκολο πρόγραμμα για απόκτηση βαθμίδας Miles+Bonus Gold, η οποία μάλιστα παρέχει προνόμια Star Alliance Gold σε όλο τον κόσμο με όλες τις εταιρείες της συμμαχίας.

Χιλιάδες άνθρωποι σε όλο τον πλανήτη γίνονταν Gold στο Miles+Bonus της Aegean, άρα Star Alliance Gold, με ελάχιστες πτήσεις και εκμεταλλεύονταν στο έπακρο τα προνόμια όπως οι επιπλέον αποσκευές, το fast track, τα lounges κλπ. Υπήρχε μία περίοδος μάλιστα που η Singapore Airlines δεν δεχόταν στα lounges της επιβάτες με κάρτες Aegean Miles+Bonus Gold…

Ακόμη και μετά την εισαγωγή της βαθμίδας Silver, οι απαιτήσεις ήταν ιδιαίτερα χαμηλές, πάντοτε σε σύγκριση με την πλειοψηφία των προγραμμάτων τακτικών επιβατών. Με αυτούς τους όρους “εκπαιδεύτηκε” η βάση μελών του Miles+Bonus να πιστεύει ότι είναι πολύ φυσιολογικό με μόλις 2 ταξίδια πήγαινε-έλα και μερικά εύκολα μίλια να ανήκει σε αυτό που η ίδια η Aegean Airlines ορίζει ως “ελίτ” των μελών. Το αποτέλεσμα ήταν πληθωρισμός σε Miles+Bonus Gold μέλη, σε σημείο να μην χωράει κανείς πια στο Schengen lounge της Αθήνας (το άλλο για πτήσεις εκτός ζώνης Schengen είναι πολύ πιο μεγάλο) και ειδικά σε πτήσεις προς και από Λονδίνο, Βρυξέλλες, Φρανκφούρτη κλπ. να καλούν για επιβίβαση επιβάτες Miles+Bonus Gold και να σπεύδει το μισό αεροπλάνο.

Για να το πούμε πιο συνοπτικά:

Αυτό ήταν και η αφορμή για να θυμώσει ο πολύς κόσμος. Είχε μάθει σε κάτι πολύ εύκολο, θεωρώντας ότι αυτό είναι το φυσιολογικό, και οι νέες απαιτήσεις το κάνουν να φαίνεται “βουνό”. Γράψαμε πιο πάνω ότι πιστεύουμε ότι έγινε δυόμισι φορές πιο δύσκολο, οφείλουμε όμως να τονίσουμε ότι η βάση του ήταν πάρα πολύ χαμηλή εξ αρχής. Και η ευθύνη για αυτό είναι αποκλειστικά της Aegean.

Τελικά, σε ποιους απευθύνεται το Miles+Bonus Gold;

Είναι η ερώτηση στην οποία κάθε επιβάτης έχει κάθε δικαίωμα να απαντήσει “σε εμένα” και να το εννοεί. Και σύμφωνα με όσα γράψαμε στην προηγούμενη παράγραφο, δεκάδες (ίσως εκατοντάδες) χιλιάδες μέλη του προγράμματος θεωρούσαν ότι ένα Miles+Bonus Gold status με προνόμια Star Alliance Gold και όλα όσα φέρει, δικαιούνται να το συντηρούν με τέσσερις (4) πτήσεις και 12.000 μίλια κάθε χρόνο, και είχαν δίκιο γιατί έτσι τους έλεγε η Aegean.

Εμείς όμως, που θέλουμε να είμαστε αντικειμενικοί, οφείλουμε να θέσουμε εδώ το πιο “επικίνδυνο” ερώτημα:

Αντικειμενικά μιλώντας, και με προσωπική εμπειρία και τριβή σε αρκετά άλλα μεγάλα προγράμματα τακτικών επιβατών (Lufthansa, British Airways, KLM κλπ.) και με πάνω από 1200 πτήσεις τα τελευταία 15 χρόνια, είμαστε απόλυτα πεπεισμένοι ότι οι πραγματικά τακτικοί επιβάτες είναι κάτι πολύ περισσότερο από 4 πτήσεις και 12000 μίλια τον χρόνο. Προς αποφυγή κάθε παρεξήγησης, δεν υποτιμούμε κανέναν, απλώς εξηγούμε ότι με δύο, άντε τρία, ταξίδια τον χρόνο δεν υπάρχει η έννοια της τακτικότητας.

Αυτό ακριβώς διορθώνει η Aegean με τις αλλαγές στο Miles+Bonus Gold: επαναπροσδιορίζει την έννοια του τακτικού επιβάτη με ένα κατώφλι 12 πτήσεων και 18.000 μιλίων τον χρόνο, το οποίο εξακολουθεί να είναι αρκετά προσιτό συγκρινόμενο με τις αντίστοιχες βαθμίδες σε άλλα προγράμματα. Και έτσι απαντάται και το ερώτημα της παραγράφου.

Υπάρχουν “στρατηγικές” επιλογές;

Το έχουμε συζητήσει με αρκετούς από τους αναγνώστες μας και εδώ και στη σελίδα μας στο Facebook, άλλωστε ήταν το πρώτο για το οποίο “ψάχτηκε” η κοινότητα μετά τις ανακοινώσεις του περασμένου Νοεμβρίου: τι επιλογές υπάρχουν για γρηγορότερη και ευκολότερη επίτευξη του νέου Miles+Bonus Gold;

→ Aegean Pass

Η πλέον αποδοτική επιλογή για όσους κάνουν τουλάχιστον 4 με 5 ταξίδια τον χρόνο, ειδικά σε συγκεκριμένους προορισμούς, είναι το Aegean Pass. Έχουμε γράψει ένα άρθρο αναφοράς για αυτό το “εργαλείο”, το οποίο σας προτείνουμε να διαβάσετε εάν δεν το έχετε κάνει ήδη, ή να το φρεσκάρετε:

Το κλειδί με αυτό είναι ότι αποδίδει τα περισσότερα δυνατά μίλια των ναύλων Flex, με αποτέλεσμα να φέρνει τα 18.000 ζητούμενα μίλια αναβάθμισης πιο γρήγορα. Μπορεί επίσης να αποτελέσει στρατηγική επιλογή για ταξίδια αναψυχής, εάν αγοραστεί ομάδα δρομολογίων για Γερμανία ή Ιταλία, από όπου μπορεί κανείς να μεταβεί αλλού αρκετά φθηνά.

→ Ναύλοι Comfort Flex

Στο προηγούμενο άρθρο μας κάναμε μία ενδελεχή ανάλυση των τριών κατηγοριών ναύλων της Aegean και τονίσαμε τις διαφορές τους:

Διαβάστε το ξανά, ειδικά για τις διαφορές στα μίλια, και εφόσον κυνηγάτε Miles+Bonus Gold την επόμενη φορά ζυγίστε προσεκτικά το όφελος με το κόστος και κρίνετε εάν αξίζει για να φτάσετε συντομότερα στον στόχο σας.

→ Πτήσεις με ενδιάμεση στάση

Εάν σας λείπουν λίγες πτήσεις, και είστε πραγματικά κοντά στη διατήρηση του Miles+Bonus Gold, δείτε μήπως προσθέσετε μία ενδιάμεση στάση σε κάποιο ταξίδι σας, ή μήπως αλλάξετε τον τελικό προορισμό. Τι εννοούμε:

- αντί για Αθήνα-Φρανκφούρτη, δείτε πόσο κάνει το Αθήνα-Θεσσαλονίκη-Φρανκφούρτη, μπορεί να συμφέρει, και σας προσθέτει μία πτήση συν βέβαια λίγο παραπάνω χρόνο

→ Φθηνές πτήσεις εσωτερικού και εξωτερικού

Εάν δεν βαριέστε, εάν έχετε χρόνο, εάν έχετε φίλους ή συγγενείς κάπου όπου φτάνει η Aegean ή η Olympic Air, ψάξτε για φθηνά εισιτήρια αυθημερόν και πιείτε έναν καφέ στον προορισμό σας πριν επιστρέψετε το βράδυ.

Ψάξτε όμως και για πτήσεις εξωτερικού, ειδικά σε μακρινούς προορισμούς όπως Δουβλίνο, Μάντσεστερ, Όσλο, Λισαβόνα, Μάλαγα, Βαλένθια κλπ., όπου πολλές φορές ακόμη και η business class έχει ιδιαίτερα δελεαστικές τιμές, σε επίπεδα economy άλλων προορισμών. Έτσι θα προσθέσετε και πτήσεις και πολλά μίλια για να επιτύχετε τον στόχο σας. Αυτά τα ταξιδάκια εντάσσονται στην φιλοσοφία του status run, με το οποίο θα ασχοληθούμε σε μελλοντικό άρθρο, μας αρέσει όμως να τα αποκαλούμε και “ταξιδάκια ευκαιρίας”.

Επίλογος

Καταλαβαίνουμε πάρα πολύ καλά τον θυμό, την οργή, και την απογοήτευση όσων διαπίστωσαν ότι με τις αλλαγές στο Miles+Bonus η επίτευξη και η διατήρηση του Miles+Bonus Gold θα είναι ίσως άπιαστο όνειρο. Ήταν όμως κάτι που το περιμέναμε, και θα γινόταν αργά ή γρήγορα.

Σε ποιόν δεν αρέσει να έχει κάτι “σχεδόν τσάμπα”. Εννοείται πως εάν μας έδινε οποιαδήποτε εταιρεία δώρο ένα status θα το παίρναμε χωρίς δεύτερη σκέψη και θα φροντίζαμε να το εκμεταλλευτούμε στο έπακρο. Δεν είναι κάτι για το οποίο θα έπρεπε να ντρέπεται κανείς, άλλωστε κανείς δεν έκλεψε κάτι. Γι αυτό και δεν συμμεριζόμαστε επ’ ουδενί χολερικά σχόλια τύπου “μάθατε στο τσάμπα και τώρα φωνάζετε”. Η απάντηση είναι πάντα ότι “το κερδίζαμε με τους όρους που ίσχυαν, έστω και αν αυτοί ήταν πολύ χαλαροί”.

Θα είμαστε όμως απόλυτα ειλικρινείς απέναντι σε εσάς που μας κάνετε την τιμή και διαβάζετε τα άρθρα μας και παρακολουθείτε την σελίδα μας: έπρεπε να γίνουν αυτές οι αλλαγές στο Miles+Bonus Gold, ειδικά με την εισαγωγή της νέας βαθμίδας Platinum, ώστε να μην υπάρχει χαώδης διαφορά μεταξύ των δύο, και για να αποκτήσει περισσότερο “χαρακτήρα” το πρόγραμμα.

Περιμένουμε με χαρά τα σχόλια και τις ερωτήσεις σας!

Ανοίγετε τη σελίδα της Aegean, βάζετε προορισμό και ημερομηνίες, και εμφανίζονται οι τιμές σε τρεις διακριτές στήλες: Light, Flex, Comfort Flex. Η διαφορά τιμής ανάμεσά τους άλλοτε είναι 20-30 ευρώ, άλλοτε αρκετά περισσότερα. Όλες είναι στην economy, όμως τι αλλάζει στ’ αλήθεια;

Είναι μια ερώτηση που έχουμε λάβει αρκετές φορές, και θεωρήσαμε σκόπιμο να γράψουμε κάτι για να βοηθήσουμε. Γιατί η σωστή επιλογή ναύλου δεν είναι πάντοτε “όσο πιο λίγα γίνεται”, είναι πρωτίστως θέμα να γνωρίζει κανείς τι ακριβώς αγοράζει, κυρίως όμως τι δεν αγοράζει.

Τι είναι οι “κατηγορίες ναύλων”

Η Aegean Airlines, όπως όλες οι αεροπορικές εταιρείες, δεν πουλάει απλώς “ένα εισιτήριο economy”. Πουλάει πακέτα προνομίων γύρω από την ίδια ακριβώς θέση στο αεροπλάνο. Αυτό που αλλάζει είναι οι αποσκευές, η ευελιξία αλλαγών, η επιλογή θέσης και -κρίσιμο για το κοινό μας- τα μίλια που συγκεντρώνονται.

Οι τρεις κατηγορίες στην οικονομική είναι, από φθηνότερη προς ακριβότερη:

• Light

• Flex

• Comfort Flex

Υπάρχει και η κατηγορία ναύλου Family η οποία είναι ουσιαστικά η Flex με κάποιες εκπτώσεις για εισιτήρια ανήλικων παιδιών, και γι αυτό δεν την αναλύουμε ξεχωριστά.

Τα κύρια χαρακτηριστικά των ναύλων

Τα σημαντικότερα που μας ενδιαφέρουν σε έναν ναύλο είναι τα εξής:

• Αποσκευές που δικαιούμαστε να πάρουμε μαζί μας στην καμπίνα

• Αποσκευές που δικαιούμαστε να παραδώσουμε

• Θέσεις που δικαιούμαστε να επιλέξουμε

• Αλλαγές που δικαιούμαστε να κάνουμε πριν και μετά την αναχώρηση

• Χρήματα που δικαιούμαστε να λάβουμε εάν ακυρώσουμε

Με βάση αυτά θα περιγράψουμε τις τρεις κατηγορίες ναύλων Light, Flex και Comfort Flex.

Light: το “γυμνό” εισιτήριο

Ο Light είναι ο φθηνότερος ναύλος σε economy.

• Επιτρέπει μία χειραποσκευή έως 8 kg ή ένα προσωπικό αντικείμενο.
  Προσοχή: ή το ένα ή το άλλο!

• Δεν περιλαμβάνει παραδοτέα αποσκευή.

• Δεν περιλαμβάνει δωρεάν επιλογή θέσης.

• Επιτρέπει αλλαγές μόνο πριν την αναχώρηση, με πιθανή διαφορά ναύλου.

• Σε περίπτωση ακύρωσης δεν επιστρέφει τον ναύλο, μόνο τους φόρους.

Δείτε τον συγκεντρωτικό πίνακα πιο κάτω με όλες τις λεπτομέρειες.

Το πιο περίεργο χαρακτηριστικό του ναύλου Light είναι η πολιτική της αποσκευής καμπίνας. Πρόκειται για παγκόσμια πρωτοτυπία να επιτρέπει ή cabin luggage 8 κιλών ή προσωπικό αντικείμενο. Και τι ορίζει η Aegean ως προσωπικό αντικείμενο;

Κανονικά θα έπρεπε να αναφέρει διαστάσεις και βάρος όπως όλες οι άλλες εταιρείες. Όμως το “γυναικεία τσάντα” τι ακριβώς σημαίνει; Έχω γίνει μάρτυρας προσωπικά σε επιβίβαση όπου ο/η υπάλληλος αποφάσιζε αυθαίρετα ότι μία μικρή γυναικεία τσάντα ή ένα τσαντάκι-μπανάνα φορεμένο στη μέση μετράει ως αποσκευή. Οπότε, εάν έχετε την κανονική χειραποσκευή των 8 κιλών, τυπικά δεν μπορείτε να έχετε ούτε τη μπανάνα στη μέση σας, έτσι ερμηνεύεται. Βέβαια αυτό ελέγχεται σχετικά σπάνια, αλλά ποτέ δεν ξέρει κανείς.

Σε ότι αφορά τις θέσεις, όταν ανοίξει το online check in ο επιβάτης τοποθετείται από το σύστημα σε μία θέση και εάν επιθυμεί αλλαγή πρέπει να πληρώσει. Εναλλακτικά, μπορεί να πάει στο γκισέ του αεροδρομίου και να ζητήσει να τον βάλουν σε κάποια θέση της αρεσκείας του, εάν αυτή είναι ελεύθερη.

Flex: η μέση ευέλικτη λύση

Ο ναύλος Flex προσθέτει αρκετά στοιχεία που λείπουν από τον Light, συνήθως με σχετικά μικρή διαφορά στην τιμή.

• Επιτρέπει μία χειραποσκευή έως 8 kg και ένα προσωπικό αντικείμενο.

• Δεν περιλαμβάνει παραδοτέα αποσκευή.

• Περιλαμβάνει δωρεάν επιλογή θέσης Standard.

• Επιτρέπει δωρεάν αλλαγές πριν την αναχώρηση, αλλά και μετά την αναχώρηση με χρέωση επανέκδοσης, πάντα με πιθανή διαφορά ναύλου.

• Σε περίπτωση ακύρωσης επιστρέφει τον ναύλο συν τους φόρους, μείον κάποια χρέωση.

Δείτε τον συγκεντρωτικό πίνακα πιο κάτω με όλες τις λεπτομέρειες.

Με άλλα λόγια, ο ναύλος Flex είναι ένας αρκετά πιο ευέλικτος ναύλος Light. Λείπει η παραδοτέα αποσκευή, αλλά μπορείτε να φοράτε ένα τσαντάκι-μπανάνα στη μέση σας ή να έχετε το backpack με το laptop σας χωρίς να ρισκάρετε να σας το χρεώσουν ως χειραποσκευή. Μπορείτε επίσης να επιλέξετε μία θέση Standard ώστε να αποφύγετε τυχόν τυχαία μεσαία θέση. Τέλος, μπορείτε να κάνετε αλλαγές πριν ξεκινήσει το ταξίδι σας χωρίς πρόσθετες χρεώσεις παρά μόνο την πιθανή διαφορά στον ναύλο.

Comfort Flex: το πλήρες πακέτο σε economy

Το Comfort Flex είναι η ακριβότερη εκδοχή της economy και προσθέτει πάνω στο Flex αρκετά πράγματα που έχουν σημαντική αξία, με διαχειρίσιμο κόστος.

• Επιτρέπει μία χειραποσκευή έως 8 kg και ένα προσωπικό αντικείμενο.

• Επιτρέπει μία παραδοτέα αποσκευή έως 23 kg.

• Περιλαμβάνει δωρεάν επιλογή θέσης Standard ή Up Front.

• Επιτρέπει δωρεάν αλλαγές πριν την αναχώρηση, αλλά και μετά την αναχώρηση, χωρίς επιπλέον χρεώσεις, πάντα όμως με πιθανή διαφορά ναύλου.

• Επιτρέπει δωρεάν αλλαγή σε άλλη πτήση, πριν ή μετά, στην ίδια διαδρομή την ίδια ημέρα, εφόσον υπάρχει διαθεσιμότητα.

• Σε περίπτωση ακύρωσης επιστρέφει τον ναύλο συν τους φόρους, μείον κάποια χρέωση.

Δείτε τον συγκεντρωτικό πίνακα πιο κάτω με όλες τις λεπτομέρειες.

Με άλλα λόγια, ο ναύλος ComfortFlex προσθέτει κρίσιμα στοιχεία στον Flex όπως επιλογή θέσης Up Front για μεγαλύτερη άνεση, παραδοτέα αποσκευή, αλλαγή σε άλλη πτήση την ίδια ημέρα, και μικρότερο κόστος σε αλλαγές ειδικά μετά την αναχώρηση.

Συγκριτικός πίνακας με μια ματιά

Οι διαφορές στις τιμές

Πριν βγάλει κανείς οποιοδήποτε συμπέρασμα για το ποιός ναύλος αξίζει, ανάλογα πάντοτε με τις ανάγκες του επιβάτη και τον προορισμό, πρέπει να έχει μία αίσθηση του κόστους, ή μάλλον της διαφοράς στο κόστος.

Ας υποθέσουμε ότι ενδιαφέρεται κανείς για ένα τριήμερο στην Αιώνια Πόλη τον Νοέμβριο. Εδώ οι τιμές που βλέπουμε τη στιγμή που γράφεται αυτό το άρθρο:

Βλέπουμε τις διαφορές οι οποίες είναι 34€ ανά σκέλος από Light σε Flex και 23€ ανά σκέλος από Flex σε ComfortFlex. Για το συνολικό ταξίδι η διαφορά είναι 68€ και 46€ αντίστοιχα.

Προσοχή: οι διαφορές αυτές δεν είναι σταθερές. Εξαρτώνται απόλυτα από την απόσταση της πτήσης και την διαθεσιμότητα σε κάθε κατηγορία ναύλου, και μπορεί να είναι μεγαλύτερες ή μικρότερες. Για παράδειγμα, προς/από Λονδίνο μπορεί να είναι άνω των 50€ ανά σκέλος.

Οι διαφορές στα μίλια

Εδώ έχουμε μπόλικο “ψωμάκι”. Η Aegean αποδίδει μίλια βάσει απόστασης με εγγυημένα ελάχιστα μίλια, και οι διαφορές στα μίλια αναβάθμισης (tier miles) ανάλογα με την κατηγορία ναύλου είναι χοντρικά οι εξής:

• ο ναύλος Light δίνει τα περίπου τα μισά μίλια σε σχέση με τον Flex

• ο ναύλος ComfortFlex δίνει +30% με +40% των μιλίων σε σχέση με τον Flex

Κρατάω ως μέτρο σύγκρισης τον Flex και μάλιστα τους ναύλους στους οποίους δίνει μίλια όσα και η απόσταση.

Θα σας δώσω τρία παραδείγματα για να δείτε τη διαφορά στα μίλια που αποδίδει μία πτήση ανάλογα με τον ναύλο:

Αθήνα - Ρώμη: 400 (Light) / 1000 (Flex) / 1400 (ComfortFlex)
Αθήνα - Λονδίνο: 752 (Light) / 1504 (Flex) / 1956 (ComfortFlex)
Αθήνα - Ντουμπάϊ: 1018 (Light) / 2035 (Flex) / 2646 (ComfortFlex)

Εάν σας ενδιαφέρει το Miles+Bonus status, εάν προσπαθείτε να φτάσετε ή να ανανεώσετε μία βαθμίδα, τότε το συμπέρασμα είναι αβίαστο: Flex, ή και ComfortFlex εάν η τιμή δεν είναι απαγορευτική (για εσάς).

Ποιός ναύλος αξίζει, πότε, και γιατί

Καταλαβαίνετε ότι δεν είναι δυνατόν να βγει ένα μοναδικό συμπέρασμα, ακριβώς επειδή οι εκάστοτε ιδιαίτερες συνθήκες είναι διαφορετικές για κάθε επιβάτη. Μπορούμε όμως να προσδιορίσουμε ποιοί είναι οι βασικοί παράγοντες που καθορίζουν την απόφαση:

1. Το κόστος

2. Το Miles+Bonus elite status

3. Οι ιδιαίτερες ανάγκες σε αποσκευές και ευελιξία

Το πορτοφόλι κάθε επιβάτη είναι διαφορετικό, και κανείς τρίτος δεν έχει λόγο επ’ αυτού. Μπορεί πχ για ένα νέο ζευγάρι με σχετικά χαμηλές αποδοχές, μία διαφορά από Light σε Flex να βγει συνολικά 80-100€, το οποίο να θέλουν να το ξοδέψουν σε κάτι άλλο στο ταξίδι τους, άρα ο Light να είναι η μόνη λογική επιλογή.

Υπάρχουν επίσης οικογένειες 3 ή 4 ή παραπάνω μελών, όπου η συνολική διαφορά από Light σε Flex ίσως είναι τουλάχιστον 200€. Εάν χρειάζονται και παραδοτέες αποσκευές για το ταξίδι τους, τις οποίες δεν δίνει ο Flex, είναι πολύ λογικό να επιλέξουν Light και να πληρώσουν για αποσκευές.

Εάν κανείς διαθέτει πχ Gold status στο Aegean Miles+Bonus, τότε δικαιούται μία παραδοτέα αποσκευή, οπότε μπορεί να επιλέξει Light για οικονομία ή Flex για περισσότερα μίλια και καλύτερη ευελιξία. Οπότε εδώ αλλάζει η εξίσωση, και μπαίνουν άλλες παράμετροι μπροστά, όπως η επιδίωξη μίας βαθμίδας ή η ανανέωσή της.

Είναι όμως και η ευελιξία ένας πολύ σημαντικός παράγοντας. Σε περιπτώσεις όπου υπάρχει αμφιβολία για πιθανή αλλαγή σχεδίων, τότε ο ναύλος ComfortFlex προσφέρει αυτό που λέμε “peace of mind” λόγω ενός ιδιαίτερου χαρακτηριστικού που έχει:

Έχω ένα προσωπικό παράδειγμα για αυτό:

Το 2025 είχα κλείσει ένα εισιτήριο Flex για Άμστερνταμ, όμως λόγω προσωπικών και επαγγελματικών υποχρεώσεων έπρεπε να το ακυρώσω. Αρχικά το αναβάθμισα σε ComfortFlex ψάχνοντας μελλοντικές ημερομηνίες με το μικρότερο δυνατό κόστος, και πλήρωσα κάτι λίγα για αυτό, και κατόπιν τηλεφώνησα στην Aegean και με 23€ κόστος μου το έκαναν “open”. Είχα μία αξία κάπου 310€ την οποία χρησιμοποίησα κάποια στιγμή για κάτι άλλο.

Στο τέλος της ημέρας, όλα καταλήγουν στο κόστος. Ο καθένας γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα τις ανάγκες του, όπως και το υπόλοιπο του τραπεζικού λογαριασμού του, και επιλέγει κατά το συμφέρον του όπως το ζυγίζει την εκάστοτε στιγμή.

Επίλογος

Η επιλογή του κατάλληλου, για την κάθε περίπτωση και περίσταση, ναύλου δεν είναι εύκολη υπόθεση. Πριν πάτε αβίαστα στον Light ζυγίστε πρώτα τις πιθανές ανάγκες σας, όπως και τα πιθανά απρόοπτα, και επιλέξτε με προσοχή.

Και να μην ξεχνάτε ποτέ τα μίλια που μπορείτε να συγκεντρώσετε, ανεξάρτητα από το όποιο elite status σας, ειδικά εάν πετάτε κάπως συχνότερα από 2-3 φορές τον χρόνο. Εάν η διαφορά από Light σε Flex δεν σας πετάει εντελώς εκτός προϋπολογισμού, δείτε πόσο συντομότερα θα έχετε τα μίλια για μία εξαργύρωση.

Ανεξαρτήτως ναύλου: καλές και ασφαλείς πτήσεις!

Σε ένα από τα πρώτα άρθρα που γράφτηκαν σε αυτό το blog, είχαμε αναλύσει διεξοδικά την αξία που έχουν τα αεροπορικά μίλια όταν μεταφράζονται σε χρήμα, και εξηγήσαμε πως υπολογίζεται το κόστος απόκτησής τους αλλά και η αξία της εξαργύρωσης σε cents per mile (cpm). Όσες και όσοι μας διαβάζετε ήδη γνωρίζετε ότι ένα μίλι δεν είναι απλώς ένας αριθμός στον λογαριασμό σας, αλλά ένα μικρό περιουσιακό στοιχείο με μετρήσιμη αξία, και εάν θέλετε μπορείτε να κάνετε ένα φρεσκάρισμα.

Σε αυτό το άρθρο θα κάνουμε ένα βήμα παρακάτω και θα εξηγήσουμε, με παραδείγματα και αριθμούς, τις τρεις χειρότερες κατηγορίες εξαργυρώσεων στο πρόγραμμα τακτικών επιβατών Miles+Bonus της Aegean Airlines οι οποίες, παρά το ότι παρουσιάζονται ως εύκολες και βολικές, στην πραγματικότητα είναι ιδιαίτερα ασύμφορες.

Πόση αξία έχει ένα «καλό» μίλι;

«Καλό» μίλι θεωρείται αυτό που εξαργυρώνεται σε πτήσεις, είτε της Aegean είτε άλλης εταιρείας-μέλους της Star Alliance, είτε σε partner όπως η Emirates. Και το λέμε «καλό» επειδή θα “πιάσει” αξία εξαργύρωσης πάνω από 1 cpm (cent/mile). Σας θυμίζουμε άλλη μία φορά το άρθρο μας για την αξία των μιλίων και σας προτρέπουμε να το διαβάσετε:

Σήμερα (2026) με τις τιμές μετρητοίς των αεροπορικών εισιτηρίων αρκετά ανεβασμένες, υπολογίζουμε ότι μία τυπική εξαργύρωση σε πτήση της Aegean εντός Ευρώπης κινείται γύρω στο 1,3 cpm σε economy, ενώ σε business μπορεί να είναι άνετα πάνω από 2 cpm. Εξαργυρώσεις σε business class εταιρειών Star Alliance σε μακρινούς προορισμούς φτάνουν άνετα τα 4 cpm και παραπάνω.

Θα σας το πούμε και με όρους χρήματος:

Από εκεί και πέρα οι πράξεις είναι εύκολες. Εάν πχ μία εξαργύρωση 20.000 (είκοσι χιλιάδων) μιλίων γίνει με αυτή την αξία του 1 cpm, τότε αντιστοιχεί σε μία ανταλλαγή αξίας 200€ (διακοσίων ευρώ). Αντί δηλαδή να βγάλετε 2 κατοστάρικα από το πορτοφόλι σας ή τον λογαριασμό σας, βγάζετε 20.000 μίλια από τον λογαριασμό μιλίων σας.

Επομένως, αυτό είναι το benchmark με το οποίο πρέπει να συγκρίνεται -και να συγκρίνετε- κάθε εναλλακτική χρήση των μιλίων σας. Εάν μία επιλογή εξαργύρωσης σας δίνει αξία πολύ μικρότερη του 1 cent/mile, τότε απλώς χαραμίζετε τα μίλια σας. Ας δούμε λοιπόν πότε ακριβώς συμβαίνει αυτό.

1. Miles+Cash σε αεροπορικά εισιτήρια

Η Aegean δίνει τη δυνατότητα να πληρώσετε μέρος της αξίας ενός κανονικού αεροπορικού εισιτηρίου με συνδυασμό χρημάτων και μιλίων. Η ιδέα ακούγεται ελκυστική, ειδικά εάν δεν έχετε αρκετά μίλια για πλήρη εξαργύρωση ή εάν έχετε πάρα πολλά μίλια. Το πρόβλημα είναι η αξία της εξαργύρωσης σε cpm (cents/mile). Με την επιλογή Miles+Cash τα μίλια σας ανταλλάσσονται με αξία που τυπικά κινείται στα 0,33 cpm. Δηλαδή, για να εξοικονομήσετε 100€ από έναν ναύλο πρέπει να εξαργυρώσετε 33.000 μίλια. Διαβάζοντάς το με τον άλλο τρόπο, για κάθε 1000 μίλια που ξοδεύετε στο Miles+Cash παίρνετε αξία 3,30€.

Ας δούμε ένα συγκεκριμένο παράδειγμα. Έστω ότι ένα εισιτήριο Αθήνα-Ρώμη μετ’επιστροφής για 1 άτομο κοστίζει 221,80€. Η Aegean σας προτείνει να εξαργυρώσετε 44.928 μίλια για έκπτωση 149,77€. Με μία απλή πράξη: 149,77 x 100 / 44.928 = 0,33 cpm.

Για να καταλάβετε την τεράστια διαφορά: τα ίδια 44.928 μίλια μπορούν να εξαργυρωθούν σε πτήσεις μετ’επιστροφής για 2 άτομα για Παρίσι, με το όφελος να είναι πάνω από 500€.

2. Εξαργύρωση σε θέσεις, αποσκευές κλπ.

Η Aegean επιτρέπει τη χρήση μιλίων Miles+Bonus για πληρωμή των λεγόμενων ancillary services: επιλογή θέσης, επιπλέον αποσκευή, fast track κλπ. Η αναλογία είναι 200 μίλια ανά 1€ υπηρεσίας, δηλαδή ακριβώς 0,5 cpm.

Ας δούμε τι σημαίνει αυτό στην πράξη:

• Μία επιπλέον αποσκευή 23 κιλών για την οποία θα πληρώνατε 30€, σας κοστίζει 6.000 μίλια.

• Η επιλογή προτιμώμενης θέσης (preferred seat) με κόστος 12€, σας κοστίζει 2.400 μίλια.

• Ένα fast track στο αεροδρόμιο με κόστος 8€, σας κοστίζει 1.600 μίλια.

Δηλαδή, για να γλιτώσετε 30€ σε μία αποσκευή, ξοδεύετε 6.000 μίλια. Τα ίδια 6.000 μίλια αποτελούν τη βάση για μία εξαργύρωση εισιτηρίου εντός Ευρώπης σε προωθητική περίοδο, ή ένα σημαντικό κομμάτι μίας business class εξαργύρωσης όπου το κάθε μίλι σας θα μπορούσε να αποδώσει 2+ cents.

Επομένως, ισχύει η ίδια λογική με την Miles+Cash: η αξία είναι μισό σεντ ανά μίλι, όταν εσείς μπορείτε άνετα να πιάσετε 2 με 4 φορές περισσότερη αξία αλλού.

3. Εξαργύρωση σε third party (shopping, ενέργεια κλπ)

Η τρίτη κατηγορία έρχεται συσκευασμένη ως «εύκολη και άμεση» αξιοποίηση των μιλίων. Το Aegean Miles+Bonus έχει συνεργασίες με τρίτους, όπου τα μίλια εξαργυρώνονται σε αγορές: ενέργεια, καύσιμα, κλπ.

Στις εξαργυρώσεις αυτές η τυπική αναλογία είναι 300 μίλια ανά 1€ υπηρεσίας, δηλαδή 0,33 cpm. Δηλαδή και εδώ τα μίλια σας αξίζουν 3 με 4 φορές λιγότερο από ό,τι σε μία τυπική εξαργύρωση σε αεροπορικό εισιτήριο.

Επομένως, η εξαργύρωση μιλίων σε καύσιμα, ενέργεια, καλλυντικά κλπ δεν έχει κανένα απολύτως νόημα.

Σύνοψη αξιών εξαργύρωσης

Ας συνοψίσουμε όλα τα παραπάνω με βάση την αξία που μπορείτε να πάρετε για κάθε 1000 μίλια που εξαργυρώνετε:

• Εξαργύρωση σε intercontinental business class : 40€ τουλάχιστον

• Εξαργύρωση σε ευρωπαϊκή business class: 20€ τουλάχιστον

• Εξαργύρωση σε ευρωπαϊκή economy: 12€ τουλάχιστον

• Part payment σε αεροπορικά εισιτήρια: 3,30€

• Ancillary services (αποσκευές, θέσεις, fast track): 5€

• Third party (shopping, ενέργεια, καύσιμα): 3,30€

Έστω ότι έχετε 40.000 μίλια. Πολλαπλασιάστε τα παραπάνω ποσά επί 40 και δείτε τις τρελές διαφορές στην αξία που μπορείτε να πάρετε από τον ίδιο αριθμό μιλίων:

1600€ → 800€ → 480€ → 132€ → 200€ → 132€

Το συμπέρασμα είναι ξεκάθαρο: οι αριθμοί δεν λένε ψέματα. Εσείς πρέπει απλώς να κάνετε τις πράξεις.

Πότε ίσως αξίζουν αυτές οι εξαργυρώσεις;

Η σωστή απάντηση είναι: ποτέ.

Επιπλέον, αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι τα μίλια του Aegean Miles+Bonus δεν έχουν ημερομηνία λήξης. Επομένως, κανείς δεν έχει την “δικαιολογία” της επικείμενης λήξης για να σπρώξει βιαστικά τα μίλια του σε μία ασύμφορη εξαργύρωση. Έχετε όσο χρόνο χρειάζεστε για να περιμένετε τη σωστή ευκαιρία.

Επειδή όμως δεν σκέφτονται όλοι οι άνθρωποι με τον ίδιο τρόπο, μπορούμε να διακρίνουμε μόλις δύο γενικές περιπτώσεις όπου θα έλεγε κανείς “χαλάλι και ας μην πάρω την σωστή αξία”:

• Πολύ μικρό υπόλοιπο μιλίων το οποίο δεν θα αυξηθεί ποτέ ξανά, γιατί δεν έχετε σκοπό να συγκεντρώσετε άλλα μίλια Miles+Bonus.

• Έξτρα αποσκευές ή υπηρεσίες σε ναύλους Go Light χωρίς status, ειδικά για περιπτώσεις οικογενειών, όπου το συνολικό κόστος είναι αρκετά σημαντικό ως απόλυτο ποσό. Πχ μία 4μελής οικογένεια που κλείνει Go Light και χρειάζεται αποσκευές και καλύτερες θέσεις, ίσως και fast track, μπορεί να γλιτώσει ένα ικανό ποσό το οποίο θα διαθέσει αλλού.

Γενικότερα, η σωστή στρατηγική είναι υπομονή και συσσώρευση για μία εξαργύρωση εισιτηρίου με αξιοπρεπή αξία ανά μίλι. Όπως είχαμε γράψει και στο βασικό μας άρθρο για την αξία των μιλίων, η συνέπεια και η στρατηγική σκέψη είναι αυτά που κάνουν τη διαφορά μακροπρόθεσμα.

Γιατί η Aegean θέλει να εξαργυρώνουμε στις χειρότερες δυνατές επιλογές;

Υπάρχει η γενική εντύπωση ότι τα μίλια που “εκδίδει” ένα πρόγραμμα τακτικών επιβατών είναι τσάμπα, με την έννοια ότι δεν έχουν κανένα αντίκρυσμα, επομένως θα μπορούσε η εταιρεία να πει “ας δώσω ένα εκατομμύριο μίλια στον κύριο Μάκη γιατί είναι ωραίος τύπος”. Ότι δηλαδή, ένας υπάλληλος θα πληκτρολογήσει 1000000 και δεν τρέχει τίποτε, σωστά;

Λάθος.

Αυτό που ισχύει είναι ότι τα μίλια σε κυκλοφορία, δηλαδή όλα τα μίλια στους λογαριασμούς όλων των μελών, αποτελούν οικονομική υποχρέωση για την εταιρεία - λογιστικά είναι παθητικό στον ισολογισμό. Με απλά λόγια: κάθε μέλος που έχει μίλια μπορεί (δυνητικά) να ζητήσει οποιαδήποτε εξαργύρωση βρει σε πτήση, η οποία μπορεί να είναι πχ σε ένα πανάκριβο εισιτήριο Lufthansa First Class, το οποίο φυσικά η Aegean θα κληθεί να πληρώσει στην Lufthansa, όχι βέβαια στην τρέχουσα τιμή αγοράς αλλά σε προσυμφωνημένη, αλλά και πάλι καθόλου φτηνά. Ακόμη και στις εξαργυρώσεις σε πιο… προσγειωμένες (pun not intended) πτήσεις όπως πχ για Λονδίνο ή Παρίσι, υπάρχει πραγματικό κόστος, διότι η Aegean δεν θα εισπράξει “κασέρι” τα όποια 100€ ή 200€ που αντιστοιχούν στην εξαργύρωση.

Άρα είναι προς το μέγιστο συμφέρον της Aegean, και κάθε αεροπορικής με πρόγραμμα τακτικών επιβατών, να ωθήσει τα μέλη να εξαργυρώσουν όσο γίνεται περισσότερα μίλια εκεί όπου η αξία ανταλλαγής είναι πολύ χαμηλή. Προτιμά δηλαδή για 55.000 εξαργυρωμένα μίλια να πληρώσει κάπου 180€ στη ΔΕΗ αντί να πληρώσει κάπου 2000€ στην Emirates.

Ελπίζουμε να είναι κατανοητό.

Επίλογος

Τα μίλια Aegean Miles+Bonus προσφέρουν πολλές και αξιόλογες δυνατότητες εξαργύρωσης τόσο στην ίδια την Aegean όσο και σε όλο το δίκτυο της Star Alliance αλλά και στην Emirates. Είναι κρίμα να τα ξοδεύετε σε ψώνια σούπερ μάρκετ και καλλυντικά, όταν με λίγη στρατηγική σκέψη μπορούν να σας δώσουν από 3 μέχρι και 6 φορές μεγαλύτερη αξία.

Εάν αυτό το άρθρο σας φάνηκε χρήσιμο, μοιραστείτε το με φίλες και φίλους που ασχολούνται με τα μίλια. Σε μελλοντικά άρθρα θα δούμε πρακτικά παραδείγματα καλών εξαργυρώσεων στο Aegean Miles+Bonus, με συγκεκριμένους προορισμούς και ναύλους.

* Όλες οι αξίες και αναλογίες που αναφέρονται στο άρθρο είναι ενδεικτικές με βάση την τυπική τιμολόγηση του Miles+Bonus και υπόκεινται σε αλλαγές. Ελέγξτε πάντα την επίσημη ιστοσελίδα του προγράμματος.

Η αλήθεια είναι ότι λίγοι πληρώνουν για να πετάξουν σε business class, όταν αυτή μπορεί να κοστίζει ακόμη και 3 ή 4 φορές παραπάνω από τον μέσο ναύλο σε economy. Πολύ περισσότερο δε, όταν αυτή η business class είναι η τυπική ευρωπαϊκή σε μεσαίου μεγέθους αεροσκάφη όπως Airbus A320 και Boeing 737, με τα ίδια καθίσματα με την… γαλαρία, με ένα… κουρτινάκι να την διαχωρίζει από τους “πίσω”.

Εάν όμως σας δινόταν η δυνατότητα να ταξιδέψετε σε business class έχοντας πληρώσει για economy, χωρίς κανένα επιπλέον κόστος, σίγουρα δεν θα λέγατε όχι. Εάν λοιπόν είστε (ή πρόκειται να γίνετε) Silver ή Gold (ή Platinum, προσεχώς) μέλη του προγράμματος τακτικών επιβατών Miles+Bonus της Aegean, έχετε από 2 έως 4 ευκαιρίες για να αισθανθείτε κερδισμένοι σε σχέση με αυτά που πληρώσατε.

Η δωρεάν αναβάθμιση σε business class της Aegean

Ένα από τα πιο γνωστά, και ταυτόχρονα πιο αποδοτικά προνόμια των Silver και Gold elite status στο πρόγραμμα Miles+Bonus της Aegean Airlines είναι τα δύο (2) και τέσσερα (4) κουπόνια αναβάθμισης θέσης αντίστοιχα, από economy σε business class, αποκλειστικά σε πτήσεις Aegean / Olympic Air, τα οποία παρέχονται όταν επιτευχθεί το tier αλλά και σε κάθε ανανέωσή του. Προσεχώς, όταν ξεκινήσει και το νέο Platinum tier, θα έχει και αυτό τέσσερα (4) κουπόνια αναβάθμισης θέσης.

Την ώρα που γράφεται αυτό το άρθρο, οι όροι και οι προϋποθέσεις του συγκεκριμένου προνομίου αναφέρονται αναλυτικά σε αυτή τη σελίδα.

Τι σημαίνει business class στην Aegean Airlines

Σε ότι αφορά το hard product, πρόκειται για τα ίδια καθίσματα με την economy με τις εξής διαφορές:

• κενή μεσαία θέση με ένα μικρό τραπεζάκι

• μεγαλύτερο leg room

• διαχωρισμός με κουρτίνα από την economy

Σε ότι αφορά το soft product, οι επιβάτες της business class απολαμβάνουν τα εξής:

• επιλογή θέσης χωρίς κόστος οποιαδήποτε στιγμή

• fast track στον έλεγχο ασφαλείας, πρόσβαση σε lounges Star Alliance Gold, και προτεραιότητα στην επιβίβαση

• πλήρες γεύμα, συνήθως πολύ καλής ποιότητας

• αποκλειστική χρήση της μπροστινής τουαλέτας

• δωρεάν streaming στο in-flight internet, εφόσον αυτό είναι διαθέσιμο

• προτεραιότητα στην αποβίβαση στα ελληνικά αεροδρόμια, με αποκλειστικό λεωφορείο εφόσον χρησιμοποιηθεί τέτοιο

Δεν είναι λίγα τα χαρακτηριστικά που διαφοροποιούν την business class από την economy, γι αυτό και η όποια αναβάθμιση χωρίς τα πολλά περισσότερα χρήματα ή την εξαργύρωση μιλίων είναι ιδιαίτερα δελεαστική. Ας δούμε λοιπόν πως μπορεί κανείς να διεκδικήσει από 2 έως 4 τέτοιες δωρεάν αναβαθμίσεις για κάθε χρόνο που διατηρεί Silver, Gold, και προσεχώς Platinum status.

Η απόκτηση των κουπονιών αναβάθμισης

Αναφέραμε και πιο πάνω ότι κουπόνια αναβάθμισης αποκτούν:

• τα Silver μέλη (2)

• τα Gold μέλη (4)

• τα Platinum μέλη (4) - από τον Νοέμβριο του 2026

Με την ανέλιξη στην βαθμίδα Silver ή Gold, ή με την ανανέωση αυτής, τα κουπόνια προστίθενται στον λογαριασμό του μέλους και είναι διαθέσιμα για εξαργύρωση, από την ενότητα “Ο Miles+Bonus λογαριασμός μου”:

Η ισχύς των κουπονιών είναι μέχρι την λήξη της περιόδου του status. Εάν δεν έχουν χρησιμοποιηθεί, χάνονται. Ακόμη και εάν έχει ανανεωθεί η βαθμίδα, χάνονται και πλέον προστίθενται τα καινούρια.

Σε ποιά εισιτήρια μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα κουπόνια αναβάθμισης

Χρησιμοποιούνται αποκλειστικά σε εισιτήρια economy, τα οποία έχουν αγοραστεί με χρήματα, όχι με εξαργύρωση μιλίων.

Επιπλέον, τα εισιτήρια σε economy ΔΕΝ πρέπει να είναι ναύλοι Light U, P, T. Αυτό είναι πολύ σημαντικό, και απαιτεί προσοχή κατά την αγορά του εισιτηρίου εφόσον υπάρχει η σκέψη της χρήσης ενός κουπονιού αναβάθμισης. Για παράδειγμα, ο παρακάτω ναύλος Light T δεν μπορεί να αναβαθμιστεί με κουπόνι:

Νωρίτερα την ίδια μέρα όμως, στο ίδιο δρομολόγιο, υπάρχει ναύλος Light K ο οποίος μπορεί να αναβαθμιστεί με κουπόνι:

Όλοι οι ναύλοι Flex και Comfort Flex μπορούν να αναβαθμιστούν.

Επομένως, εάν κάποιος θέλει να χρησιμοποιήσει ένα κουπόνι εκείνη την ημέρα και δεν έχει χρονικό περιορισμό, συμφέρει να πληρώσει τα επιπλέον 55€ για ναύλο που επιτρέπει την αναβάθμιση. Εφόσον όμως αυτή μπορεί να γίνει, και αυτό θα το δούμε λίγο παρακάτω.

Πως γίνεται το αίτημα της αναβάθμισης

Το μέλος που θέλει να κάνει εξαργύρωση ενός ή περισσότερων κουπονιών σε υπάρχουσα κράτηση, πατάει απλώς εκεί όπου αναφέρεται “Διαχείριση αναβαθμίσεων” και εμφανίζονται όλες οι κρατήσεις στις οποίες βρίσκεται ως επιβάτης. Στο παράδειγμα που ακολουθεί, σε μία κράτηση που είναι Αθήνα-Παρίσι και Βρυξέλλες-Αθήνα για 2 επιβάτες, υπάρχει η επιλογή για να γίνει αίτημα από όποιον επιβάτη διαθέτει κουπόνια, αλλά θα γίνει και για τους 2 επιβάτες μαζί:

Κάθε σκέλος (πτήση) απαιτεί ξεχωριστό αίτημα, εάν δηλαδή οι ανωτέρω επιβάτες θέλουν να αναβαθμίσουν και την επιστροφή τους, πρέπει όποιος το κάνει να διαθέτει ακόμη 2 κουπόνια.

Καταχώρησα το αίτημα, τι γίνεται μετά;

Φτάσαμε στο σημείο όπου σταματούν οι βεβαιότητες και αρχίζουν οι θεωρίες… Θα ξεκινήσουμε όμως από κάτι πολύ βασικό:

Αυτό ίσχυε παλιότερα, και ήταν η μοναδική αναγκαία προϋπόθεση για να μπορέσει να εξαργυρωθεί ένα κουπόνι αναβάθμισης. Εάν δηλαδή υπήρχε διαθεσιμότητα για εξαργύρωση μιλίων σε business class πάντοτε, με ένα τηλέφωνο γινόταν επιτόπου η εξαργύρωση του κουπονιού. Εάν δεν υπήρχε διαθεσιμότητα, το κουπόνι έμπαινε σε λίστα αναμονής και μπορεί να εξαργυρωνόταν, μπορεί και όχι.

Γιατί όμως έβαλα την λέξη ΚΥΡΙΩΣ παραπάνω;

Γιατί πλέον υπάρχουν και περιπτώσεις αναβάθμισης που γίνονται κυριολεκτικά στην επιβίβαση, όταν πια έχει κλείσει η πώληση εισιτηρίων. Εκεί, εφόσον η Aegean κρίνει ότι μπορεί να προσφέρει την αναβάθμιση, θα το κάνει.

Να επισημάνουμε επίσης ότι στους Όρους και Προϋποθέσεις στο εδάφιο 7 αναφέρεται πλέον το εξής:

Δεν υπάρχει πλέον αναφορά σε διαθεσιμότητα business class με εξαργύρωση δηλαδή, αλλά σε θέσεις προς αναβάθμιση, και αυτό είναι προφανώς κάτι που μόνο η ίδια η Aegean καθορίζει και γνωρίζει, και δεν το γνωστοποιεί πλέον.

Από πρόσφατη εμπειρία πάντως, γνωρίζουμε ότι η διαθεσιμότητα business class με εξαργύρωση εξακολουθεί να είναι το βασικό κριτήριο. Είχαμε όμως και την εμπειρία της επιβεβαίωσης αναβάθμισης μία ημέρα πριν την πτήση, χωρίς να έχει ανοίξει διαθεσιμότητα business με εξαργύρωση. Γι αυτό σας λέμε ότι είναι λίγο έως πολύ άγνωστο το πως δουλεύει το σύστημα.

Οι πιθανότητες να επιτύχουμε την αναβάθμιση

Από όσα έχουμε δει προσωπικά, και από όσα έχουμε διαβάσει και ακούσει σχετικά, έχουμε καταλήξει ότι ο αλγόριθμος με τον οποίο η Aegean αποφασίζει εάν θα εξαργυρώσει το κουπόνι αναβάθμισης λαμβάνει υπόψη του τα εξής δεδομένα:

• τον αριθμό των επιβατών που αιτούνται αναβάθμιση

• την δημοφιλία της εκάστοτε πτήσης

• τα στατιστικά στοιχεία για πώληση των διαθέσιμων θέσεων business

Αυτές οι παράμετροι άλλωστε θα καθορίσουν κατά πόσο θα διατεθούν θέσεις business με εξαργύρωση μιλίων, είτε για την αναβάθμιση με κουπόνι είτε για την χρήση μιλίων.

Για να το πούμε πιο απλά:

Σε ιδιαίτερα δημοφιλείς πτήσεις, όπως αυτές από και προς Λονδίνο, Βρυξέλλες, Φρανκφούρτη, Παρίσι, Μιλάνο κλπ., η εταιρεία έχει τις περισσότερες πιθανότητες να πουλήσει όλες τις θέσεις business και να κερδίσει χρήματα, επομένως δύσκολα θα διαθέσει θέσεις εξαργύρωσης. Έτσι, ένας επιβάτης που θα καταχωρήσει αίτημα αναβάθμισης με κουπόνι, ίσως να μην το καταφέρει.

Σε πτήσεις όχι και τόσο δημοφιλείς, ή σε αυτές με σχετικά χαμηλή πληρότητα, η αναβάθμιση είναι πολύ πιο πιθανή. Ο γράφων είχε τις εξής σχετικά πρόσφατες εμπειρίες με το σύστημα αυτό:

• πτήση ATH-HER δύο επιβατών, αίτημα για 2 θέσεις με χρήση 2 κουπονιών μέλους Silver, η αναβάθμιση έγινε στην επιβίβαση

• πτήση ATH-DXB μαζί με έναν ακόμη επιβάτη, αίτημα για 2 θέσεις με χρήση των 2 τελευταίων κουπονιών του επιβάτη Gold, δεν πέρασε ποτέ

• πτήση DXB-ATH μαζί με έναν ακόμη επιβάτη, αίτημα για 2 θέσεις με χρήση 2 κουπονιών του άλλου επιβάτη (Silver) επιβεβαιώθηκε μία ημέρα πριν, χωρίς να υπάρχουν θέσεις για εξαργύρωση μιλίων

• πτήση DUB-ATH, αίτημα για 1 θέση, με διαθεσιμότητα θέσης για εξαργύρωση μιλίων, εγκρίθηκε σε λίγη ώρα από την υποβολή

Αυτό που δεν είναι επίσης γνωστό, είναι εάν το status επηρρεάζει με κάποιο τρόπο την προτεραιότητα. Άραγε προηγούνται οι Gold των Silver μελών; Κανείς δεν γνωρίζει.

Στρατηγική για οικογένειες με διαθέσιμα κουπόνια

Αν και το νέο πρόγραμμα Miles+Bonus έχει δυσκολέψει αρκετά τα πράγματα, πιστεύουμε ότι θα εξακολουθούν να υπάρχουν αρκετές περιπτώσεις όπου παραπάνω από ένα μέλος σε μία οικογένεια θα έχει έστω Silver status, το οποίο δίνει 2 τίμια κουπονάκια αναβάθμισης. Πως μπορεί λοιπόν να εκμεταλλευτεί κάτι τέτοιο μία οικογένεια;

Κατ’αρχάς πρέπει να αποφασίσουν, ανάλογα με τα διαθέσιμα κουπόνια, πως θα κλείσουν τα εισιτήρια, διότι το αίτημα καταχωρείται για όλους τους επιβάτες στην ίδια κράτηση. Μία 3μελής οικογένεια όπου ο ένας είναι Gold και έχει 3 ή 4 διαθέσιμα κουπόνια, μπορεί να καλύψει όλη την οικογένεια για μία πτήση. Εάν όμως ένα ακόμα μέλος έχει 2 διαθέσιμα κουπόνια, τότε ίσως πρέπει να κλείσουν διαφορετικά ώστε να μπορούν να τα χρησιμοποιήσουν αποδοτικότερα. Θέλει λίγο φαντασία σε τέτοια σενάρια.

Με την έλευση του Platinum, όσοι και όσες το επιτύχουν θα μπορούν να δωρίσουν ένα Gold status όπου επιθυμούν, άρα αμέσως 4 πρόσθετα κουπόνια εάν αυτό δοθεί εντός της οικογένειας.

Πότε αξίζει η εξαργύρωση των κουπονιών αναβάθμισης

Οπωσδήποτε σε μεγάλες πτήσεις του δικτύου της Aegean, όπου έχει περισσότερο νόημα να απολαύσει κανείς την business class. Θα ξεχώριζα τις πτήσεις από και προς:

- Λονδίνο, Εδιμβούργο, Μάντσεστερ, Δουβλίνο
- Παρίσι, Βρυξέλλες, Άμστερνταμ
- Όσλο, Στοκχόλμη, Κοπεγχάγη, Ελσίνκι
- Φρανκφούρτη, Μόναχο, Ζυρίχη
- Μαδρίτη, Βαρκελώνη, Λισαβόνα
- Ντουμπάϊ, Ριάντ, Τζέντα, Μαρακές

Όχι ότι η Ρώμη, το Μιλάνο, η Βαρσοβία, το Βουκουρέστι κλπ. δεν αξίζουν, αλλά προσωπικά θα έβαζα σε προτεραιότητα τις πιο μεγάλες.

Μην ξεχνάτε όμως ότι τα κουπόνια λήγουν όταν λήξει ο κύκλος της βαθμίδας σας, και αν δεν έχουν χρησιμοποιηθεί τα χάνετε, οπότε φροντίστε να τα εξαργυρώσετε εάν μπορείτε, έστω και σε μικρότερες πτήσεις.

Επίλογος

Τα κουπόνια δωρεάν αναβάθμισης θέσης σε πτήσεις Aegean είναι προνόμιο που μπορεί να “κουβαλάει” μία σημαντική αξία. Παρά την αυξημένη πλέον δυσκολία στην εξαργύρωση, αξίζει να έχει κανείς την προσοχή του να τα εξαργυρώσει, ιδίως εάν έχει και παρέα μαζί.

Επίσης, αποτελούν και ένα αρκετά καλό κίνητρο για να κάνει κανείς το extra mile εάν είναι κοντά σε κάποιο elite status, προσβλέποντας σε τουλάχιστον 2 δωρεάν αναβαθμίσεις σε θέση με πραγματικά πολύ καλύτερο σέρβις.

Τα τελευταία χρόνια, ένα νέο φαινόμενο εξελίσσεται σιωπηλά αλλά απειλητικά στον κόσμο των αεροπορικών ταξιδιών, και πλέον έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο που απαιτεί να το συζητήσουμε ανοιχτά και διεξοδικά. Είναι η νέα “μόδα” των “κανονικών, μεγάλων” αεροπορικών εταιρειών να κάνουν… στριπτίζ στους ναύλους τους, με προφανή σκοπό (τι άλλο;) το κέρδος. Κάπως έτσι, οι διαχωριστικές γραμμές από τις αεροπορικές χαμηλού κόστους ξεθωριάζουν ακόμη περισσότερο.

“τω καιρώ εκείνω”

Κάποτε, ένα αεροπορικό εισιτήριο ήταν ένα ενιαίο πακέτο: πλήρωνες μία μόνο τιμή και είχες:

• παραδοτέα αποσκευή (με ελάχιστες εξαιρέσεις)

• ατομικό αντικείμενο (τσάντα, backpack κλπ)

• αποσκευή καμπίνας

• επιλογή θέσης

Προσωπικά θυμάμαι ακόμη και στις αρχές της δεκαετίας του 2010 να ταξιδεύω σε εβδομαδιαία βάση από Ελλάδα για Ευρώπη με διάφορες αεροπορικές εταιρείες -Aegean, Lufthansa, SAS, KLM κλπ.- και ενώ έκλεινα economy δεν χρειάστηκε ποτέ να πληρώσω για θέση σε έξοδο κινδύνου εάν ήθελα την άνεση, ή για θέση στις πιο μπροστινές σειρές εάν ήθελα να βγω από τους πρώτους, και όποτε ήθελα μπορούσα να τσεκάρω την αποσκευή καμπίνας για να μην την σέρνω.

Οι μόνοι περιορισμοί αφορούσαν το μέγεθος και το βάρος της αποσκευής καμπίνας και του προσωπικού αντικειμένου, και από εκεί και πέρα υπήρχαν οι όποιοι περιορισμοί στις αλλαγές και τις ακυρώσεις.

Και ύστερα, όλα άλλαξαν

Ήδη από τότε που εμφανίστηκαν οι αεροπορικές χαμηλού κόστους -Ryanair, easyJet, Wizz Air κλπ.- γνωρίζαμε ότι σε αυτές τα πάντα ήταν πρόσθετα στο αεροπορικό εισιτήριο ως “ancillary services”, και αυτό εξηγούσε σε σημαντικό βαθμό γιατί οι ναύλοι ήταν τόσο δραματικά χαμηλότεροι από τους αντίστοιχους των “μεγάλων”.

Μέχρι που οι “μεγάλες, κανονικές” αεροπορικές εταιρείες είδαν τι κάνουν οι άλλοι και, κυρίως, είδαν τις τεράστιες διαφορές στην κερδοφορία, και αποφάσισαν να αντιγράψουν αυτό το business model. Έτσι, αυτά που μέχρι πρότινος ήταν δεδομένα, μετατράπηκαν σε “υπηρεσίες” με ασύλληπτα περιθώρια κέρδους.

Καλώς ήρθατε στον κόσμο του Fare Unbundling.

Τι είναι το Fare Unbundling

Το “unbundling” ως όρος είναι η αποδόμηση ενός “bundle”, δηλαδή ενός συνδυασμένου πακέτου. Το Fare Unbundling αποδομεί το πακέτο των ναύλων όπως το περιγράψαμε πιο πάνω, και χρεώνει χωριστά κάθε συστατικό του, όπως ακριβώς έκαναν πάντοτε οι low cost.

Αυτό που έκαναν οι legacy αεροπορικές, αυτές που εμείς στην καθομιλουμένη μας αποκαλούμε “κανονικές” ή “μεγάλες”, ήταν να ακολουθήσουν το παράδειγμα των low cost και σταδιακά αφαίρεσαν την παραδοτέα αποσκευή καθώς και την επιλογή θέσης από αυτά που εδικαιούτο κάθε ειστήριο. Εδώ και αρκετά χρόνια, όλοι μας γνωρίζουμε ότι πλέον πρέπει να πληρώσουμε για να επιλέξουμε από πριν την επιθυμητή θέση και, ενώ κάποτε είχαμε το δικαίωμα της ελεύθερης επιλογής όταν άνοιγε το online check in, πλέον δεν το έχουμε ούτε αυτό. Εάν δηλαδή το online check in μας βάλει τυχαία σε μεσαία θέση ή στις τελευταίες σειρές, η αλλαγή θα μας κοστίσει. Μόνη ελπίδα αποτελεί το check in στο γκισέ του αεροδρομίου, όπου ίσως προλάβουμε μία καλύτερη θέση.

Η μόνη “παρηγοριά” με τις “κανονικές” εταιρείες είναι ότι τα περισσότερα (αν όχι όλα) από όσα κόβονται από τον ναύλο, εξακολουθούν να παρέχονται σε όσα μέλη των προγραμμάτων τακτικών επιβατών διατηρούν κάποιο elite status. Ανάλογα πάντοτε με την εταιρεία, συνήθως παρέχεται δωρεάν επιλογή κάποιων ή όλων των θέσεων, δωρεάν παραδοτέα αποσκευή, προτεραιότητα στην επιβίβαση, και φυσικά αποσκευή καμπίνας μαζί με προσωπικό αντικείμενο.

“Το κάνουμε για εσάς, για να έχετε φθηνότερες επιλογές”

Κάθε φορά που διαβάζω κάτι τέτοιο στις ανακοινώσεις των αεροπορικών εταιρειών, απλώς γελάω. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο ψέμα, δεν υπάρχει μεγαλύτερη κοροϊδία. Θα έλεγα μάλιστα ότι αποτελεί καραμπινάτη κακόβουλη παραπλάνηση του κοινού, δηλαδή απάτη. Επιτρέψτε μου να σας εξηγήσω, όσο πιο απλά μπορώ, πως ακριβώς λειτουργεί αυτό το κόλπο.

Ξεκινάμε από το γεγονός ότι κάποτε ένα αεροπορικό εισιτήριο περιλάμβανε αυτά που γράφω στην αρχή του άρθρου. Κάποια στιγμή, αφαιρέθηκε η παραδοτέα αποσκευή από κάποιους ναύλους, χωρίς όμως να μειωθεί η τιμή κατά το ποσό που πλέον ζητούσε η εταιρεία ως πρόσθετο για την παραδοτέα αποσκευή. Τι εννοώ:

- αρχικά το εισιτήριο κόστιζε 200€
- αφαιρέθηκε η παραδοτέα αποσκευή
- το κόστος για παραδοτέα αποσκευή είναι 40€
- το κόστος του εισιτηρίου παραμένει 200€

Με αυτή την απλή κίνηση, η αεροπορική εταιρεία μπορεί να κερδίζει 40€ από κάθε επιβάτη που αγόρασε τον χαμηλότερο ναύλο και τελικά επιθυμεί να παραδώσει αποσκευή, διατηρώντας την ίδια τιμή. Και αυτά τα 40€ είναι κυριολεκτικά “money out of thin air”, δηλαδή αέρας κοπανιστός, και με την φοβερή (#not) αιτιολόγηση ότι “δεν χρειάζονται όλοι οι επιβάτες παραδοτέα αποσκευή”. Ακούγεται λογικό, και θα μπορούσε να είναι λογικό, αλλά το ζουμί είναι στο ότι δεν μειώθηκε η τιμή του ίδιου εισιτηρίου.

Το κόλπο είναι πολύ απλό: δημιουργούνται νέες κατηγορίες ναύλων, ώστε να μην υπάρχει πλέον σύγκριση με τις προηγούμενες. Ας υποθέσουμε ότι σήμερα οι κατηγορίες ναύλων είναι Light, Classic και Flex, με κόστος 100€, 150€ και 200€ αντίστοιχα για ένα συγκεκριμένο δρομολόγιο. Τα ποσά είναι εντελώς ενδικτικά, μόνο για το παράδειγμα. Η εταιρεία εισάγει έναν νέο ναύλο Basic, απογυνωμένο από σχεδόν τα πάντα, τον βάζει ως πρώτη επιλογή στα 100€, δηλαδή στην τιμή που είχε πριν ο ναύλος Light, και αυξάνει αντίστοιχα τις τιμές όλων των υπόλοιπων ναύλων. Κάπως έτσι όπως στο παρακάτω διάγραμμα:

Ο επιβάτης που ψάχνει πλέον εισιτήριο βλέπει την ίδια χαμηλή τιμή των 100€ που έβλεπε χτες, αλλά σε άλλο ναύλο όπου δεν περιλαμβάνεται σχεδόν τίποτε. Όταν διαπιστώσει ότι στα ίδια χρήματα πλέον δεν έχει ούτε αποσκευή καμπίνας, ξαφνικά συνειδητοποιεί ότι για το ίδιο ακριβώς προϊόν που αγόρασε την προηγούμενη εβδομάδα θα πρέπει να καταβάλλει περισσότερα χρήματα, το οποία με ένα μαρκετίστικο κόλπο βαφτίστηκαν “επιλογές”.

“Τι εννοείτε ότι έχετε αποσκευή καμπίνας;”

Και φτάνουμε στον πελώριο ελέφαντα στη μέση του δωματίου, την παρουσία του οποίου φρόντισε σήμερα να μας υπενθυμίσει η Lufthansa:

Απ’ότι λέγεται, τα elite members Senator και HON Circle δεν θα έχουν περιορισμούς, όμως οι Star Alliance Gold λογικά δεν θα μπορούν να τα παρακάμψουν αυτά.

Και να ήταν μόνο η economy, να πούμε πάει στα κομμάτια. Από τον Μάρτιο του 2026, η Lufthansa εισήγαγε νέους «Light» ναύλους σε business class και Premium Economy για μεγάλες πτήσεις (long haul) όπου:

• επιτρέπεται μία μόνο παραδοτέα αποσκευή έως 32 kg αντί για τις δύο που ισχύουν κανονικά

• γίνεται υποχρεωτική η πληρωμή για επιλογή θέσης, με χρέωση από €80 έως €120 για standard θέσεις, ακόμη και για elite members Senator και HON Circle

• γίνεται υψηλότερη χρέωση για αλλαγή κράτησης

Δεν είναι η Lufthansa η πρώτη που το κάνει αυτό. Αεροπορικές όπως οι Air France, KLM και Finnair έχουν ήδη ναύλους χωρίς αποσκευή καμπίνας για πτήσεις εντός Ευρώπης, ενώ η Qatar Airways έχει αφαιρέσει ακόμη και την πρόσβαση σε lounge από τους φθηνότερους business class ναύλους της.

Τι γίνεται με τα μίλια;

Εδώ η τάση και η λογική κατάληξη είναι η εξής:

• λιγότερα μίλια στο πρόγραμμα της εταιρείας

• ακόμη λιγότερα ή συνήθως καθόλου σε συνεργαζόμενα προγράμματα

Είναι γνωστό πχ ότι, ειδικά για πτήσεις με Lufthansa Group, υπάρχουν ναύλοι ακόμη και σε premium economy αλλά και σε business class οι οποίοι δεν αποδίδουν καθόλου μίλια στο πρόγραμμα Miles+Bonus τη Aegean. Για economy σε κοντινές αποστάσεις έτσαι κι αλλιώς η απόδοση είναι φτωχή, και με τους νέους ναύλους σίγουρα θα είναι μηδενική.

Ποιούς αφορά τελικά ένας basic ναύλος;

Δύσκολο να πει κανείς. Σίγουρα δεν αφορά το πιστό κοινό των low cost, κυρίως λόγω σημαντικής διαφοράς των ναύλων ακόμη και αν είναι πλήρως unbundled. Μην ξεχνάμε ότι οι low cost δεν προσέφεραν ποτέ bundled fares.

Θα έλεγα ότι μάλλον αφορά όσους έτσι κι αλλιώς ταξιδεύουν με τις συγκεκριμένες εταιρείες, είτε επειδή εξυπηρετούνται από τα αεροδρόμια και τα δρομολόγια, είτε επειδή απαιτείται για επαγγελματικούς λόγους, είτε επειδή διατηρούν elite status στο πρόγραμμα της συγκεκριμένης εταιρείας επομένως (μάλλον) δεν αλλάζει κάτι για αυτούς.

Μεταξύ μας: δεν υπάρχει καλύτερη διαφήμιση για την αξία και την χρησιμότητα ενός elite status, από την παράκαμψη όλων των περιορισμών των basic fares.

Ποιο είναι το συμπέρασμα;

Το fare unbundling ήρθε για να μείνει. Για όσους ταξιδεύουν συχνά, η πρακτική συμβουλή είναι μία: διαβάστε πάντα τι περιλαμβάνει ο ναύλος που αγοράζετε, και μην υποθέτετε ότι “η economy περιλαμβάνει αποσκευή καμπίνας”. Διότι, ως γνωστόν, ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρεις

Από τον Μάϊο του 2025, η Aegean και η Emirates ανέβασαν επίπεδο στη μεταξύ τους συνεργασία με πτήσεις κοινού κωδικού. Πλέον, είναι εφικτή η συγκέντρωση και η εξαργύρωση μιλίων Aegean σε πτήσεις Emirates, και το αντίστροφο. Ίσως η συγκέντρωση να μην αφορά μεγάλο κοινό, όμως η εξαργύρωση ανοίγει νέες προοπτικές για την αξιοποίηση όλων εκείνων των μιλίων που με κόπο συγκεντρώνει κανείς στο πρόγραμμα Miles&Bonus.

Στο άρθρο αυτό θα σας ξεναγήσουμε σε αυτή τη νέα επιλογή, και θα σας δώσουμε νέες ιδέες για αξιόλογες μελλοντικές εξαργυρώσεις.

Aegean + Emirates = love

Η συνεργασία των δύο εταιρειών προϋπήρχε εδώ και καιρό, με πτήσεις κοινού κωδικού. Να θυμίσω ότι αυτές είναι πτήσεις μίας εταιρείας που “μαρκετάρονται”, πωλούνται δηλαδή, από μία άλλη εταιρεία, και εξυπηρετούν κυρίως την τροφοδότηση άλλων πτήσεων.

Για παράδειγμα, εάν θέλει κανείς να πάει από την Αθήνα στο Τόκιο μέσω Ντουμπάϊ, μπορεί να κλείσει ένα εισιτήριο όπου το πρώτο σκέλος Αθήνα-Ντουμπάϊ θα γίνει με αεροσκάφος της Aegean, το δεύτερο σκέλος Ντουμπάϊ-Τόκιο θα γίνει με αεροσκάφος της Emirates, όμως ολόκληρο το εισιτήριο μπορεί να πωληθεί από την Aegean και όλες οι πτήσεις να έχουν κωδικούς Aegean.

Η συνεργασία αυτή προχώρησε πλέον στη δυνατότητα της συγκέντρωσης και της εξαργύρωσης μιλίων από το πρόγραμμα της κάθε εταιρείας σε πτήσεις της άλλης. Για το ελληνικό κοινό που συγκεντρώνει μίλια στο πρόγραμμα Miles&Bonus της Aegean, τόσο από πτήσεις όσο και από την έξυπνη χρήση των πιστωτικών καρτών Aegean Bonus της Alpha Bank, η εξαργύρωση σε κάτι άλλο πέρα από τα όρια της Star Alliance παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Θα “τρέξουμε” πρώτα το κεφάλαιο της εξαργύρωσης που έχει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον, και στο τέλος θα αναφερθούμε και στην συγκέντρωση μιλίων στο Miles+Bonus της Aegean σε πτήσεις της Emirates.

Εξαργύρωση μιλίων Aegean σε πτήσεις Emirates

Αυτός είναι ο πίνακας με τα απαιτούμενα μίλια εξαργύρωσης ανάλογα με τον προορισμό και την θέση:

Μπορείτε να δείτε τον πίνακα εδώ εάν πάτε στο κάτω μέρος και ανοίξετε την ενότητα “Πως εξαργυρώνετε”.

Παρεμπιπτόντως, ο πίνακας εξαργύρωσης σε πτήσεις της Emirates είναι ακριβώς ο ίδιος για τις εξαργυρώσεις σε πτήσεις εταιρειών της Star Alliance. Τα ποσά των μιλίων αφορούν πτήσεις μετ’ επιστροφής, επομένως για one way είναι τα μισά.

Εξαργυρώσεις one way vs μετ’ επιστροφής

Η Emirates τιμολογεί δυσανάλογα ακριβά τις one way πτήσεις σε σχέση με τις πτήσεις μετ’επιστροφής (return). Ενδεικτικά, μία πτήση ATH-DXB one way σε economy κοστίζει περί τα €550, ενώ με επιστροφή μπορεί να κοστίζει €650. Εφόσον όμως ενδιαφερόμαστε για εξαργύρωση μιλίων, συμφέρει πάντα να εξαργυρώνουμε σε one way πτήσεις. Οι λόγοι είναι δύο:

1. η δυσκολία να βρεθούν πτήσεις μετ’επιστροφής για εξαργύρωση στις ημερομηνίες που μας ενδιαφέρουν

2. η ευελιξία που προσφέρουν οι εξαργυρώσεις one way

Εάν πχ αλλάξει κάτι στα σχέδιά μας, είναι πολύ πιο εύκολο να ακυρώσουμε εάν χρειαστεί μία πτήση one way, και να πάρουμε πίσω τα μίλια μας με ένα κόστος €23, παρά να “χαλάσουμε” και μία πτήση επιστροφής ή μετάβασης.

Πριν συνεχίσουμε, είναι ευκαιρία να σας παραπέμψουμε στο άρθρο μας για το πως αποτιμάται σε χρήμα μία εξαργύρωση μιλίων, διότι αυτές ακριβώς τις έννοιες θα τις χρειαστείτε παρακάτω:

Εξαργυρώσεις σε πτήσεις Emirates σε economy class

Οι εξαργυρώσεις σε economy class έχουν δύο καλά:

• απαιτούν σχετικά λίγα μίλια

• έχουν αρκετά χαμηλούς φόρους

Για παράδειγμα, μία εξαργύρωση one way από Αθήνα προς Ντουμπάϊ σε economy class είναι ιδιαίτερα προσιτή:

Στο συγκεκριμένο παράδειγμα, τα 20000 μίλια θα σας γλιτώσουν €535 - €92 = €443, άρα θα πάρετε μία αξία 2.21 cpm, που είναι εξαιρετική.

Όμως, η δύναμη των εξαργυρώσεων με βάση τον πιο πάνω πίνακα βρίσκεται σε πτήσεις με ανταπόκριση, επειδή τα μίλια που απαιτούνται υπολογίζονται μεταξύ των γεωγραφικών περιοχών και συμπεριλαμβάνουν την ενδιάμεση στάση. Για παράδειγμα, μία εξαργύρωση από Αθήνα προς Σιγκαπούρη μέσω Ντουμπάϊ one way ζητάει 45000 μίλια σε economy συν τους όποιους φόρους:

Εάν η εξαργύρωση γίνει από Ντουμπάϊ προς Σιγκαπούρη:

Άρα με 15000 μίλια και περίπου €72 επιπλέον, μπορεί κανείς να φύγει από Αθήνα και να φτάσει Σιγκαπούρη με ενδιάμεση στάση στο Ντουμπάϊ, σε ένα εισιτήριο. Το μόνο που δυσκολεύει κάπως τέτοιες εξαργυρώσεις είναι ότι πρέπει να υπάρχει διαθεσιμότητα και στα δύο σκέλη.

Εξαργύρωση σε πτήσεις Emirates σε business class

Αντίστοιχα, οι εξαργυρώσεις σε business class έχουν ένα κακό:

• έχουν πολύ υψηλούς φόρους

Για παράδειγμα, μία εξαργύρωση one way από Αθήνα προς Ντουμπάϊ σε business class είναι ιδιαίτερα προσιτή σε μίλια, αλλά “τσούζει” στους φόρους:

Στο συγκεκριμένο παράδειγμα, τα 30000 μίλια θα σας γλιτώσουν €2587 - €373 = €2213,53, άρα θα πάρετε μία αξία 7.48 cpm, η οποία είναι εξωπραγματική, αν και οι φόροι είναι αρκετά “αλμυροί”.

Εξαργυρώσεις που αξίζουν

Πιο πάνω χρησιμοποίησα παραδείγματα εξαργυρώσεων σε economy class και σε business class από Αθήνα προς Ντουμπάϊ, είτε one way είτε return, για να καταδείξω τις σημαντικές διαφορές σε δύο πράγματα:

• στους φόρους μεταξύ economy και business

• στη διαφορά των εξαργυρώσεων μεταξύ one way και return

Σε κάθε περίπτωση, η πτήση Αθήνα - Ντουμπάϊ αξίζει την εξαργύρωση σε economy επειδή το one way είναι αρκετά ακριβό. Ζητάει λίγα μίλια και χαμηλούς φόρους, και η εμπειρία στην οικονομική θέση είναι εξαιρετική.

Μία εξαργύρωση που αξίζει πραγματικά για όσες και όσους ζουν στην Αθήνα, ή μπορούν να μεταβούν στο “Ελ. Βενιζέλος” με κάποιο τρόπο, είναι η απευθείας πτήση για Νέα Υόρκη:

Η διαφορά στο κόστος σε μίλια είναι μικρή από economy σε business class, όμως οι φόροι “βαράνε στ’αυτιά”. Εκεί πλέον είναι στην κρίση του καθενός εάν μπορεί να δώσει τα επιπλέον €266 περίπου, ποσό όχι μικρό, αλλά για μία τεράστια διαφορά στην εμπειρία.

Γενικότερα, αξίζουν οι εξαργυρώσεις σε πτήσεις “Fifth Freedom”, δηλαδή σε πτήσεις της Emirates που γίνονται μεταξύ αεροδρομίων τα οποία δεν είναι hubs της εταιρείας. Η πτήση ATH-EWR που έδειξα πιο πάνω είναι μία από αυτές. Άλλες που έχουν νόημα είναι:

• Milan Malpensa - New York JFK (με Airbus A380)

• Barcelona - Mexico City

• Miami - Bogota

• Sydney - Christchurch

Επίσης, οι πτήσεις από Ντουμπάϊ προς Νοτιοανατολική Ασία και Άπω Ανατολή -Σιγκαπούρη, Χονγκ Κονγκ, Σεούλ, Τόκιο κλπ.- αξίζουν πολύ σε business class, διότι ζητάνε 45000 μίλια one way συν βέβαια τους φόρους στην περιοχή των €350-€400.

Τέλος, οι πτήσεις προς την Ωκεανία (Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία) είναι αρκετά σπάνιες να βρεθούν, εάν όμως έχετε τα μίλια για business class αξίζουν το αυξημένο κόστος των φόρων.

Εξαργύρωση σε economy ή σε business?

Τον Δεκέμβριο του 2019 είχα ταξιδέψει με το Airbus A380 της Emirates σε economy class από το Ντουμπάϊ στη Μπανγκόκ με επιστροφή. Οι πτήσεις είναι της τάξης των 6μιση ωρών, και ήταν ένα καλό test drive για να εκτιμήσω την ποιότητα. Έμεινα πάρα πολύ ευχαριστήμένος, σχεδόν εντυπωσιασμένος θα έλεγα, και κατέγραψα την εμπειρία στο παρακάτω άρθρο:

Με βάση αυτή την εμπειρία, θα έλεγα ότι κάθε εξαργύρωση σε Emirates economy class αξίζει και με το παραπάνω. Εάν δηλαδή θέλετε να γλιτώσετε μίλια και €€€, κλείστε άφοβα.

Σε ότι αφορά την business class, η εμπειρία είναι πολλές κλάσεις ανώτερη και είχα την ευκαιρία να την απολαύσω σε μία πτήση ATH-EWR για την οποία εξαργύρωσα 55.000 μίλια Miles+Bonus και πλήρωσα περίπου 420€ σε φόρους και λοιπές χρεώσεις.

Συγκέντρωση μιλίων εξαργύρωσης Aegean σε πτήσεις με την Emirates

Εάν πρόκειται να ταξιδέψετε με Emirates με αγορασμένο εισιτήριο, έχετε τη δυνατότητα να συγκεντρώσετε μίλια εξαργύρωσης στο πρόγραμμα της Aegean. Ο παρακάτω πίνακας δείχνει πόσα μίλια θα συγκεντρώσετε ανάλογα με την απόσταση της πτήσης και τον ναύλο:

Για παράδειγμα, μία πτήση από το Ντουμπάϊ στο Νέο Δελχί είναι 1360 μίλια. Εάν ταξιδέψετε με Emirates στον χαμηλό ναύλο economy saver (T ή L ή Q) τα μίλια που θα συγκεντρώσετε θα είναι το 25% της απόστασης, δηλαδή 340. Εάν πάλι ταξιδέψετε σε ναύλο business saver (O) τα μίλια που θα συγκεντρώσετε θα είναι το 110% της απόστασης, δηλαδή 1496.

Τα μίλια που συγκεντρώνονται είναι αποκλειστικά μίλια εξαργύρωσης, και όχι αναβάθμισης. Δεν πρόκειται δηλαδή να μετρήσουν στην ανέλιξή σας στις βαθμίδες της Aegean.

Αναλυτικά όλα τα δεδομένα και οι όροι της συνεργασίας βρίσκονται εδώ.

Επίλογος

Η συνεργασία της Aegean με την Emirates σε εξαργυρώσεις, και δευτερευόντως σε συγκέντρωση μιλίων εξαργύρωσης, είναι ένα πολύ δυνατό σημείο του Miles+Bonus. Το ζητούμενο, άλλωστε, είναι τα μίλια που συγκεντρώνετε να σας αποδώσουν μία παραπάνω αξία σε πτήσεις που είναι έτσι κι αλλιώς ακριβές (ακόμη και σε economy class) και να έχετε και μία εξαιρετική πτητική εμπειρία.